Esrar ve din
Bu madde, öksüz maddedir; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur. (Nisan 2024) |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Liberty_Bell_Temple_1.jpg/220px-Liberty_Bell_Temple_1.jpg)
Farklı dinlerin esrar kullanımına ilişkin tarihsel ve günümüzde farklı yaklaşımları vardır. Antik çağlarda, özellikle geleneksel uygulamaların daha sıkı olduğu Hint yarımadasında, bazı dinler esrarı enteojen olarak kullanmıştır.[1]
Modern çağda, Rastafari inanç sistemi esrarı kutsal bir bitki olarak görür ve kullanır. Bununla birlikte, Budizm, Bahai inancı ve Son Zaman Azizleri (Mormonlar) gibi bazı dinler, sarhoş edici maddelere karşı yasaklar getirir ve genellikle doktor reçetesi olmadan kullanımını yasaklar. Diğer dinler ise, esrarın üyeleri tarafından kullanılmasına karşı çıkar veya bazı durumlarda esrar yasalarının serbestleştirilmesine karşı çıkar. Bazı Protestan ve Yahudi gruplar ile bazı İslam mezhepleri gibi diğer gruplar ise tıbbi esrar kullanımını desteklemişlerdir.[2]
Tarihsel dinler
[değiştir | kaynağı değiştir]Eski Mısır'da kenevirin tıbbi kullanımına dair yazılı kayıtlar bulunmaktadır. Örneğin, Ebers papirüsü (MÖ 1500'de yazılmıştır), kenevir tohumu yağının vajinal iltihabı tedavi etmek için kullanımından bahseder. Ayrıca, MÖ 19. Hanedanlık döneminde altmış yedi yıl hüküm süren II. Ramses'in mezarında kenevir poleni bulundu ve birçok mumyanın eser miktarda kanabinoid içerdiği tespit edilmiştir.[3]
Orta Doğu'nun diğer Sami kültürlerinin yanı sıra Asurlular, Mısırlılar ve İbraniler, büyük olasılıkla Aryan kültürlerinden esrarı aldılar ve M.Ö. 1000 gibi erken bir tarihte tütsü olarak yaktılar. Esrar yağı muhtemelen Orta Doğu'da İsa'nın doğumundan yüzyıllar önce ve sonra kullanılmıştır.
Esrar, şamanik ve pagan kültürler tarafından kabileleri veya toplumlarıyla ilgili dini ve felsefi konuları derinlemesine düşünmek, bir çeşit aydınlanma elde etmek, insan zihninin ve bilinçaltının bilinmeyen gerçeklerini ve alanlarını ortaya çıkarmak için kullanılmıştır. Ayrıca ritüeller sırasında afrodizyak olarak da kullanılmıştır. Yunan mitolojisinde acıyı ve üzüntüyü ortadan kaldıran güçlü bir ilaç olarak çeşitli referanslar vardır. Herodot, M.Ö. 5. yüzyıldan 2. yüzyıla kadar gerçekleştiği düşünülen erken dönem tören uygulamaları hakkında İskitlerin kullanımıyla ilgili yazmıştır.
Hıristiyanlık
[değiştir | kaynağı değiştir]Katoliklik
[değiştir | kaynağı değiştir]Papa Francis, Katolik Kilisesi'nin lideri olarak görevini üstlenmeden önce, eğlence amaçlı esrar kullanımına karşı konuşmuştu. 2013 yılında Buenos Aires'te şunları söyledi: "Uyuşturucu bağımlılığının yayılmasında ve etkisinde azalma, uyuşturucu kullanımının serbestleştirilmesiyle sağlanamaz." Katolik Kilisesi'nin ilmihalinde "Uyuşturucu kullanımı sağlığa ve hayata ciddi zararlar verir. Tedavi amaçlı kullanımlar dışında uyuşturucuların kullanımı ciddi bir suçtur" ifadesi yer alır.[4]
Ortodoksluk
[değiştir | kaynağı değiştir]Gürcü Ortodoks Kilisesi, Gürcistan'da esrarın yasallaştırılmasına direndi.[5]
Protestanlık
[değiştir | kaynağı değiştir]2016 yılında Arkansas Baptist Eyalet Konvansiyonu, tıbbi esrarın kullanımını caydırmak için oy kullandı. Aynı yıl, Florida Baptist Konvansiyonu'nun genel müdürü Tommy Green, Florida'da tıbbi esrarın yasallaşmasını genişleten Florida Değişikliği 2'ye (2016) karşı oy kullanma çağrısında bulundu. Belize Ulusal Evanjelist Derneği ise 2017 yılında Belize'de esrarın suç olmaktan çıkarılmasına karşı çıktı.
Tanrı ABD Meclisleri ve diğer Pentekostal ve kutsal kiliseler, tarihsel olarak her türlü alkol, tütün ve narkotikten uzak durulmasını savunmuşlardır. Bu görüşün destekçileri genellikle İncil'de kişinin vücuduna saygı gösterilmesini emreden ve sarhoşluğu yasaklayan pasajlardan alıntı yaparlar.
Hinduizm
[değiştir | kaynağı değiştir]Hindu Holi ve Maha Shivratri festivalleri sırasında, insanlar kenevir çiçekleri içeren bhang adı verilen bir madde tüketirler. Bir açıklamaya göre, amrita (yaşam iksiri), Samudra Manthan'da anlatıldığı gibi devalar ve asuralar tarafından okyanusun karıştırılmasından üretildiğinde, Shiva, iksiri saflaştırmak için kendi vücudundan esrar yarattı (bundan dolayı esrar için sıfat angaja veya "beden doğumlu" olarak bilinir). Başka bir anlatıma göre, kenevir bitkisinin, iksirin bir damlası yere düştüğünde ortaya çıktığını öne sürmektedir. Bu nedenle, esrar, iksir ve Şiva arasındaki ilişki nedeniyle bilgeler tarafından kullanılır.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b4/Bhang_eaters_before_two_huts_%286124556163%29.jpg/250px-Bhang_eaters_before_two_huts_%286124556163%29.jpg)
Hinduizmde, dini ayinlere göre bhang'ın (esrar içeren) akıllıca içilmesinin günahları temizlediğine, kişiyi Şiva ile birleştirdiğine ve gelecek yaşamda cehennemin sefaletinden kaçınmaya yardımcı olduğuna inanılır. Ayrıca, bhang'ın tıbbi faydaları olduğuna inanılır ve Ayurveda tıbbında kullanılır. Ancak, ayinler olmadan bhang içmek "aptalca" olarak kabul edilir ve günah olarak görülür.
İslâm
[değiştir | kaynağı değiştir]Kuran'da esrardan bahsedilmiyor. Tüm büyük Sünni ve Şii alimler, kıyas yoluyla (kıyas) hamra (sarhoş edici maddeler/alkollü içki) ile benzer olduğunu düşündüler ve bu nedenle onu haram (yasak) olarak kabul ettiler.
Esrarın haram olduğunu düşünen alimler, Muhammed'in alkollü içeceklerle ilgili olarak "Çok sarhoş ediciyse azı da haramdır" şeklindeki hadisine atıfta bulunurlar. Ancak ilk Müslüman hukukçular esrarı alkolden ayırmışlar ve alkol üzerindeki kısıtlamalara rağmen esrar kullanımı 18. yüzyıla kadar İslam dünyasında yaygındı. Günümüzde esrar hala İslam dünyasının birçok yerinde, hatta bazen dini bağlamda, özellikle Sufi mistik hareket içinde tüketilmektedir. 1378'de Arabistan'daki Joneima Emiri Soudoun Sheikouni, dünyanın ilk onaylanmış esrar yasaklarından biri olarak kabul edilen esrarı yasakladı.
Yahudilik
[değiştir | kaynağı değiştir]Modern hahamlar, Yahudi yasalarına göre esrarın eğlence veya tıbbi amaçlarla kullanılmasına izin verilip verilmemesi konusunda tartışmaktadırlar. Ortodoks haham Moshe Feinstein, 1973'te, zararlı etkileri nedeniyle esrarın Yahudi yasalarına göre yasak olduğunu belirtmiştir. Ancak Ortodoks hahamlar Efraim Zalmanovich (2013) ve Chaim Kanievsky (2016), eğlence amaçlı değil tıbbi esrarın koşer olduğunu belirtmişlerdir.[7]
Her ne kadar bu iddia ana akım akademisyenler tarafından uç ve hatalı bir teori olarak görülse de, bazı yazarlar esrarın erken Yahudilik döneminde ritüel olarak kullanılmış olabileceğini teorileştirdi. Sula Benet (1967), İbranice İncil'de beş kez adı geçen ve Mısır'dan Çıkış Kitabı'ndaki kutsal mesh yağında kullanılan q'neh קְנֵה-בֹשֶׂם bitkisinin aslında esrar olduğunu iddia etti. Michael Zohary (1985), Hans Arne Jensen (2004) ve James A. Duke (2010) gibi İncil'deki bitki sözlükleri ve diğerleri, söz konusu bitkiyi Acorus calamus veya Cymbopogon citratus olarak tanımlamaktadır. 2020'de, o zamanlar Yahuda Krallığı'nın güney sınırında yer alan 2700 yıllık bir tapınak olan Tel Arad'da yapılan bir araştırma, bir sunaktaki yakılan sunuların birden fazla kanabinoid bileşiği içerdiğini buldu ve bu da eski Yahudilikte esrarın ritüel kullanımını akla getiriyor.[8]
Rastafari
[değiştir | kaynağı değiştir]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Rasta_Man_Barbados.jpg/220px-Rasta_Man_Barbados.jpg)
Rastafari esrarın kutsal olduğunu ilk kez ne zaman iddia ettiği kesin olarak bilinmemekle birlikte, 1940'ların sonlarında Rastafari'nin Leonard Howell Pinnacle topluluğunda esrar içilmesiyle ilişkilendirildiği açıktır. Rastafari inanç sistemi, kenevir bitkisini kutsal ve son derece faydalı bir bitki olarak görür; İncil'de adı geçen Hayat Ağacı olarak nitelendirir ve Tekvin 22:2'yi alıntılar: "... bitki ulusların şifasıdır." Esrarın ve özellikle kadeh adı verilen uzun saplı su borularının kullanımı, Rastafari'nin "akıl yürütme seansları" olarak adlandırdığı, üyelerin Rasta perspektifine göre hayatı tartışmak için bir araya geldiği şeyin ayrılmaz bir parçasıdır. Rastafariler, esrar kullanımının kendilerini Tanrı'ya (Jah) yaklaştırdığını ve kullanıcının olayların gerçeğine daha net nüfuz etmesini sağladığını düşünürler.
Sihizm
[değiştir | kaynağı değiştir]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Process_of_making_bhang_in_Punjab%2C_India.jpg/220px-Process_of_making_bhang_in_Punjab%2C_India.jpg)
Sihizm'de, İlk Sih Guru Guru Nanak, zihni Tanrı'nın adından temiz tutmak için dikkat dağıtıcı olduğunu belirttiği için, tıbbi amaçlar olmadan zihni değiştiren herhangi bir maddeyi kullanmanın uygun olmadığını ifade etti. Sih Rehat Maryada'ya göre, "Bir Sih kenevir (esrar), afyon, likör, tütün, kısacası herhangi bir sarhoş edici madde almamalıdır. Tek rutin alımı yiyecek ve su olmalıdır".[9]
Bununla birlikte, özellikle Nihang olarak bilinen Sih topluluğu arasında, genellikle içecek bhang biçiminde yenilebilir esrar kullanan Sihlerin bir geleneği vardır.[10][11]
Esrar kullanan diğer dini hareketler
[değiştir | kaynağı değiştir]Geçtiğimiz yüzyılda, esrarı bir kutsallık olarak gören başka dinler de kurulmuştur. Bunlar arasında Santo Daime Kilisesi, THC Bakanlığı, Kanteizm, Esrar Meclisi, Bilişsel Terapi Kilisesi (COCT Bakanlığı), Tapınak 420, Yeşil İnanç Bakanlıkları, Biliş Kilisesi, Evren Kilisesi, Honolulu Özgür Esrar Kilisesi, Florida'nın İlk Esrar Kilisesi, Canthe Özgür Yaşam Bakanlığı Kilisesi, Yüksek Bilinç Kilisesi, Philadelphia Kenevir ve Esrar Tapınağı, İlk Mantık Esrar Kilisesi ve Reason ve Palms Springs, Kaliforniya'daki Eski Bakanlık Kolektifi yer alır. Bu kuruluşlar federal olarak vergiden muaf tutulmuştur.[12]
Gerçek İç Işık Tapınağı, esrarın, meskalin, psilosibin, LSD ve DMT gibi klasik psikedeliklerle birlikte Tanrı'nın bedeninin parçalarından biri olduğuna inanır. First Church of Cannabis Inc., 2015 yılında Indiana'da eyaletin Din Özgürlüğünü Restorasyon Yasası'nın kabul edilmesinin ardından resmi olarak yasal olarak tanındı. Kâr amacı gütmeyen dini kuruluş Yükseklik Bakanlıkları, Denver'deki Uluslararası Esrar Kilisesi olarak bilinen genel merkezini 20 Nisan 2017'de açtı.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Kuddus, Mohammed; Ginawi, Ibrahim A. M.; Al-Hazimi, Awdah (24 Haziran 2013). "Cannabis sativa: An ancient wild edible plant of India". Emirates Journal of Food and Agriculture. 25 (10): 1. doi:10.9755/ejfa.v25i10.16400. 13 Nisan 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mart 2024.
- ^ Thomas, Charles (2007). "12. How in God's Name Do We Reform Our Marijuana Laws?". Pot Politics: Marijuana and the Costs of Prohibition (İngilizce). ABD: Oxford University Press. s. 229. ISBN 978-0195188028. 24 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2023.
- ^ Booth, Martin (2005). "OUT OF THE LAND OF MULBERRY AND HEMP". Cannabis: A History. Macmillan. s. 28. ISBN 0312424949. 24 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mart 2024.
- ^ "Catechism of the Catholic Church". Libreria Editrice Vaticana. 27 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2018.
- ^ "Fighting Georgia's draconian anti-drug law". New Eastern Europe - A bimonthly news magazine dedicated to Central and Eastern European affairs (İngilizce). 23 Şubat 2017. 2 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2019.
- ^ Staelens, Stefanie (10 Mart 2015). "The Bhang Lassi Is How Hindus Drink Themselves High for Shiva". Vice.com. 11 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ağustos 2017.
- ^ Elsa Vulliamy (22 Nisan 2016). "Marijuana is kosher for Passover, leading rabbi rules". The Independent. 13 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Şubat 2017.
- ^ "'Cannabis burned during worship' by ancient Israelites - study". BBC News. 29 Mayıs 2020. 29 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mayıs 2020.
- ^ "The 'Sukhnidhaan' or 'Bhang' (cannabis)". Amrit World. 28 Şubat 2008. 20 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2015.
- ^ Pashaura Singh; Louis E. Fenech (March 2014). The Oxford Handbook of Sikh Studies. OUP Oxford. ss. 378-. ISBN 978-0-19-969930-8.
- ^ Pashaura Singh; Michael Hawley (7 Aralık 2012). Re-imagining South Asian Religions: Essays in Honour of Professors Harold G. Coward and Ronald W. Neufeldt. BRILL. ss. 34-. ISBN 978-90-04-24236-4.
- ^ "Rev. Dennis Erlich's inFormer Ministry Collective IRS 990-N registration form". 6 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2012.
Konuyla ilgili yayınlar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Booth, Martin . (2004). Esrar: Bir Tarih . St. Martin Basını.0-312-32220-8ISBN 0-312-32220-8
- Kalkanlar, Rahip Dennis (1995). Kutsal Bitki . Kaynak:"838JILI". Hialoha.com. 11 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Nisan 2011. Hialoha.com. 11 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi . Erişim tarihi: 20 Nisan 2011 .
- Bennett, Chris, "Esrar ve Soma Çözümü", (Trineday, 2010)0984185801
- Bennett, Chris; McQueen, Neil, "Seks, Uyuşturucu, Şiddet ve İncil" 1550567985
- Bennett, Chris; Lynn Osburn ve Judy Osburn (1995). cheap shatter canada. CA: Sınırsız Erişim.0-9629872-2-0ISBN 0-9629872-2-0
- Atalarımızın Kutsal Bitkileri, Christian Rätsch, TYR: Myth—Culture—Tradition Cilt. 2, 2003–2004 -0-9720292-1-4
- Jackson, Simon (2007). ' 'Esrar ve Meditasyon - Bir Kaşifin Kılavuzu'. Başlık Kitapları.978-0-9553853-1-5ISBN 978-0-9553853-1-5 . İkinci Baskı (2009)978-0-9553853-4-6
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Zevk Nektarı: Esrarın Erken Tarihi, Schultes & Hofmann'ın Tanrıların Bitkilerinden
- Antik Yunanistan'da Esrar, Chris Bennett, Ağustos 2016
- Yüksek Benliğin Dirilişi, Matthew Webb, Temmuz 1989
- Yükseklik Bakanlıkları Denver, Colorado'da bulunmaktadır
- Greenfaith Bakanlığı, Nunn, Colorado merkezli
- Şifa Kilisesi, Providence, Rhode Island'daki Katolik örgütü