Dickinsonia
Dickinsonia | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() Avustralya'dan Dickinsonia costata örneği | |||||||||
Biyolojik sınıflandırma ![]() | |||||||||
| |||||||||
Tip tür | |||||||||
†Dickinsonia costata (Sprigg, 1947) | |||||||||
Türler | |||||||||
| |||||||||
Sinonimler | |||||||||
|
Dickinsonia, fosilleri şimdiki Avustralya, Çin, Hindistan, Rusya ve Ukrayna'da bulunan geç Ediyakaran döneminde yaşamış bir bazal hayvan cinsidir. Dickinsonia, tipik olarak iki taraflı simetrik yivli bir ovali andırır. Diğer canlılarla ilişkileri şu anda bilinmemektedir; büyüme şekli, bir kök grup bilaterian afinitesi ile tutarlıdır,[4] ancak bazıları bunun mantarlara, hatta "soyu tükenmiş bir aleme" ait olduğunu öne sürmüşlerdir.[5][6][7] Dickinsonia fosillerinde kolesterol moleküllerinin bulunması, Dickinsonia'nın bir hayvan olduğu fikrini desteklemektedir.[8]
Açıklama
[değiştir | kaynağı değiştir]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/Dickinsonia_costata_Ontogeny.jpg/220px-Dickinsonia_costata_Ontogeny.jpg)
Dickinsonia fosilleri yalnızca kumtaşı yataklarındaki baskılar ve kalıplar biçiminde bilinmektedir. Bulunan örneklerin uzunlukları birkaç milimetre ile yaklaşık 1,4 metre (4 ft 7 inç) arasında ve bir milimetrenin küçük bir kısmından birkaç milimetre kalınlığa kadar değişmektedir.[9]
Neredeyse bilateral simetrik, parçalı, yuvarlak veya oval, bir uca hafifçe genişlemiş bir görünüşe sahiptir (yani yumurta şeklinde dış hatlar). Kaburga benzeri bölümler geniş ve dar uçlara doğru radyal olarak eğimlidir ve bölümlerin genişliği ve uzunluğu fosilin geniş ucuna doğru artar. Segmentler, simetri ekseni boyunca sağ ve sol yarıya ince bir sırt veya oluk ile ayrılır. Segmentler, ikili simetriden ziyade süzülme yansıma simetrisine göre değişen bir düzende düzenlenir; dolayısıyla bu "segmentler" izomerlerdir.[3][10][11] Bu kayma yansıması, Spriggina, Yorgia, Andiva, Cephalonega ve soyu tükenmiş şube Proarticulata'dan Dickinsonia'nın diğer akrabalarında da bulunur.[12]
Dickinsonia'nın segmentleri, Adolf Seilacher tarafından kendi kendini organize eden "pneu yapıları", kapitone bir hava yatağına benzer şekilde ortam basıncından daha yüksek bir sıvı ile doldurulmuş odalar olarak tanımlanmıştır.[13][14]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/Dickinsonia_new_NT.jpg/220px-Dickinsonia_new_NT.jpg)
Dickinsonia'ya atfedilen bazı muhteşem fosiller, hem yiyecekleri sindiren hem de organizma boyunca dağıtan bir yolu temsil ettiğine inanılan iç anatomiyi koruyor gibi görünüyor.[15]
Sınıflandırma
[değiştir | kaynağı değiştir]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1a/Dickinsonia_internal_anatomy.svg/130px-Dickinsonia_internal_anatomy.svg.png)
Dickinsonia'nın bir süngerden daha çok geliştiği, ancak bir eumetazoandan daha az türetildiği konusunda bir tartışma var. Bu organizmaların hareket edebileceği fikri, Epibaion'un iz fosili mi yoksa sadece farklı bir koruma durumu mu olduğuna bağlıdır.[16] Bir ağız, anüs veya bağırsak için herhangi bir ikna edici kanıttan yoksundur ve modern placozoanların yaptığı gibi, alt yüzeyinde emilim ile beslenmiş görünmektedir. Placozoanlar, yiyecekleri alt yüzeylerinden emen ("ayak tabanlarından beslenir") ve filogenetik olarak süngerler ile eumetazoa arasında bulunan basit hayvanlardır; bu, Dickinsonia'nın bir kök grubu placozoan olabileceğini ya da eumetazoan sapındaki süngerlerden daha fazla taç muhafazası olabileceğini düşündürmektedir.[17] Çıkarsanan büyüme paternleri üzerine yapılan bir araştırma, Dickinsonia'nın bir eumetazoan olduğunu ancak daha doğru bir bağlantı kurulmadığını belirledi.[18] Daha sonraki bir çalışmada Hoyal Cuthill & Han (2018), Dickinsonia'yı soyu tükenmiş hayvan grubu Petalonamae'ye atadı (Eumetazoa'ya kardeş grup olarak yerleştirildi), ayrıca Stromatoveris, Arborea ve Pambikalbae cinslerinin yanı sıra rangeomorphlar ve erniettomorphları da içeriyordu.[19]
Paleobiyoloji
[değiştir | kaynağı değiştir]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/Dickinsonia_lissa_%E3%83%87%E3%82%A3%E3%83%83%E3%82%AD%E3%83%B3%E3%82%BD%E3%83%8B%E3%82%A2_%E3%83%AA%E3%83%83%E3%82%B5_%26_Onega_stepanovi_%E3%82%AA%E3%83%8D%E3%82%AC%E3%82%B9_%E3%83%86%E3%83%91%E3%83%8E%E3%83%95.jpg/250px-Dickinsonia_lissa_%E3%83%87%E3%82%A3%E3%83%83%E3%82%AD%E3%83%B3%E3%82%BD%E3%83%8B%E3%82%A2_%E3%83%AA%E3%83%83%E3%82%B5_%26_Onega_stepanovi_%E3%82%AA%E3%83%8D%E3%82%AC%E3%82%B9_%E3%83%86%E3%83%91%E3%83%8E%E3%83%95.jpg)
Retallack'in (2007) hipotezine göre,[20] Dickinsonia, yaşamının tamamını olmasa da çoğunu, yavaş yavaş dinlenme yerinden dinlenme yerine hareket etmiş olsalar da, vücutlarının çoğu tortuya sıkıca bağlı olarak geçirdi.[17] Ankraj biçimleri, istiridye benzeri betonlaşma, rizinlerle liken benzeri köklenme veya bir yeraltı hif ağına mantar benzeri bağlanma olabilir.[20] Dickinsonia izometrik, belirsiz bir büyüme sergiledi - yani, tortuyla kaplanana veya başka bir şekilde öldürülene kadar büyümeye devam ettiler.[20]
Organizmalar, dayanıklı kısımlarının kırılgan bir mineral (kalsit veya piritleşmiş bir "ölüm maskesi" gibi) yerine sağlam bir biyopolimer (keratin gibi) olması gerektiği şekilde korunur.
Halo benzeri "reaksiyon kenarları" örnekleri çevreler; bitişik örnekler, sanki komşularının halesine girmekten kaçınıyormuş gibi deforme olur, bu da birbirleriyle rekabet ettiklerini düşündürür.[20] Üst üste binen vücut fosilleri bulunamadı.[20]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Darroch, Simon A. F.; Laflamme, Marc; Wagner, Peter J. (2018-09-17). "High ecological complexity in benthic Ediacaran communities". Nature Ecology & Evolution. 2 (10): 1541–1547. doi:10.1038/s41559-018-0663-7. ISSN 2397-334X.
- ^ Hofmann, Hans J. (1988). "An alternative interpretation of the Ediacaran (Precambrian) chondrophore Chondroplon Wade". Alcheringa. 12 (4): 315-318. doi:10.1080/03115518808619130.
- ^ a b Ivantsov, A. Yu. (2007). "Small Vendian transversely articulated fossils". Paleontological Journal. 41 (2): 113-122. doi:10.1134/S0031030107020013. 19 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2021.
- ^ Gold (2015). "Ancestral state reconstruction of ontogeny supports a bilaterian affinity for Dickinsonia". Evolution & Development. 17 (6): 315-397. doi:10.1111/ede.12168. PMID 26492825.
- ^ Pflug (1973). "Zur fauna der Nama-Schichten in Südwest-Afrika. IV. Mikroscopische anatomie der petalo-organisme". Palaeontographica (B144): 166-202.
- ^ Seilacher, Adolf (1992). "Vendobionta and Psammocorallia: lost constructions of Precambrian evolution". Journal of the Geological Society, London. 149 (4): 607-613. doi:10.1144/gsjgs.149.4.0607. 9 Mart 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2007.
- ^ The Garden of Ediacara. New York: Columbia University Press. 1998. ISBN 978-0-231-10559-0. OCLC 228271905.
- ^ Bobrovskiy (20 Eylül 2018). "Ancient steroids establish the Ediacaran fossil Dickinsonia as one of the earliest animals". Science. 361 (6408): 1246-1249. doi:10.1126/science.aat7228. PMID 30237355.
- ^ The Rise of Animals. Evolution and Diversification of the Kingdom Animalia. Johns Hopkins University Press. 2007. s. 326. ISBN 978-0-8018-8679-9. 19 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2021.
- ^ Ivantsov, A. Yu (2012). "Becoming metamery and bilateral symmetry in Metazoa: way of Proarticulata". Morphogenesis in the Individual and Historical Development: Symmetry and Asymmetry.: 16-17.
- ^ Ivantsov (2011). "Feeding traces of Proarticulata — the Vendian metazoa". Paleontological Journal. 45 (3): 237-248. doi:10.1134/S0031030111030063. 19 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2021.
- ^ A.Y. Ivantsov (2019). "Cephalonega, a new generic name, and the system of Vendian Proarticulata". Paleontological Journal. 53 (5): 447-454. doi:10.1134/S0031030119050046.
- ^ Vogel, Klaus, (Ed.) (1991). "Self-Organizing Mechanisms in Morphogenesis and Evolution". Constructional Morphology and Evolution. Springer. ss. 251-271. doi:10.1007/978-3-642-76156-0_17. ISBN 978-3-642-76158-4. r eksik
|soyadı1=
(yardım) - ^ Seilacher (July 1989). "Vendozoa: Organismic construction in the Proterozoic biosphere". Lethaia. 22 (3): 229-239. doi:10.1111/j.1502-3931.1989.tb01332.x.
- ^ Ivantsov, A. Y. (2004). "New Proarticulata from the Vendian of the Arkhangel'sk Region" (PDF). Paleontological Journal. 38 (3): 247-253. 27 Eylül 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2007.
- ^ Retallack (2016). "Ediacaran sedimentology and paleoecology of Newfoundland reconsidered". Sedimentary Geology. 333: 15-31. doi:10.1016/j.sedgeo.2015.12.001.
- ^ a b Sperling, Erik (2008). "A placozoan affinity for Dickinsonia and the evolution of late Precambrian metazoan feeding modes". Geological Society of America. Abstracts with Programs. 40 (6): 508. 28 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ekim 2008.
- ^ Hoekzema (13 Eylül 2017). "Quantitative study of developmental biology confirms Dickinsonia as a metazoan". Proceedings of the Royal Society B. 284 (1862): 20171348. doi:10.1098/rspb.2017.1348. PMC 5597836 $2. PMID 28904140.
- ^ Cuthill, Jennifer F. Hoyal (2018). "Cambrian petalonamid Stromatoveris phylogenetically links Ediacaran biota to later animals" (PDF). Palaeontology. 61 (6): 813-823. doi:10.1111/pala.12393. 20 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 19 Temmuz 2021.
- ^ a b c d e Retallack (2007). "Growth, decay and burial compaction of Dickinsonia, an iconic Ediacaran fossil" (PDF). Alcheringa: An Australasian Journal of Palaeontology. 31 (3): 215-240. doi:10.1080/03115510701484705.
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]![]() |
![]() |