วิลลี ชโตฟ
วิลลี ชโตฟ (เยอรมัน: Willi Stoph) เป็นนักการเมืองและวิศวกรชาวเยอรมัน ดำรงตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลของประเทศเยอรมนีตะวันออกระหว่างปี 1964 ถึง 1973 ต่อมาได้เป็นประมุขแห่งรัฐคนที่สามของประเทศในปี 1973 และกลับมาดำรงตำแหน่งประธานสภารัฐมนตรีอีกครั้งระหว่างปี 1976 ถึง 1989 นอกจากนี้ยังเคยดำรงตำแหน่งอื่นอย่างรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
วิลลี ชโตฟ Willi Stoph | |
---|---|
![]() วิลลร ชโตฟ ในปี พ.ศ. 2519 | |
ประธานสภารัฐมนตรีเยอรมนีตะวันออก | |
ดำรงตำแหน่ง 21 กันยายน 1964 – 3 ตุลาคม 1973 | |
ประธานาธิบดี | วัลเทอร์ อุลบริชท์ |
ก่อนหน้า | อ็อทโท โกรเทอโวล |
ถัดไป | ฮอสท์ ซินเดอร์มัน |
ดำรงตำแหน่ง 29 ตุลาคม 1976 – 13 พฤศจิกายน 1989 | |
ประธานาธิบดี | เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์ |
ก่อนหน้า | ฮอสท์ ซินเดอร์มัน |
ถัดไป | ฮันส์ โมโดร |
ประธานสภาแห่งรัฐ | |
ดำรงตำแหน่ง 3 ตุลาคม 1973 – 29 ตุลาคม 1976 | |
นายกรัฐมนตรี | ฮอสท์ ซินเดอร์มัน |
ก่อนหน้า | วัลเทอร์ อุลบริชท์ |
ถัดไป | เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์ |
ข้อมูลส่วนบุคคล | |
เกิด | 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1914 เบอร์ลิน จักรวรรดิเยอรมัน |
เสียชีวิต | 13 เมษายน ค.ศ. 1999 เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี | (84 ปี)
ชีวประวัติ
[แก้]ชโตฟเกิดในกรุงเบอร์ลินเมื่อปี 1914[1] บิดาของเขาเสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชโตฟเข้าร่วมกับสันนิบาตยุวชนคอมมิวนิสต์เยอรมัน (KJVD) ในปี 1928 และต่อมาก็เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีในปี 1931 นอกจากนี้ เขายังเคยเป็นทหารบกในแวร์มัคท์ระหว่างปี 1935 ถึง 1937 และเข้าประจำการอีกครั้งระหว่างปี 1940 ถึง 1945 โดยได้รับกางเขนเหล็กชั้นที่สองและได้รับยศสิบเอก (Unteroffizier)
ภายหลังสงครามยุติ ชโตฟก็ทำงานร่วมกับพรรคเอกภาพสังคมนิยมที่อยู่ภายใต้กาครอบงำของนักคอมมิวนิสต์ และได้เป็นกรรมการบริหารพรรคในปี 1947[2] ต่อมาเมื่อสถาปนาประเทศเยอรมนีตะวันออกในปี 1949 ชโตฟก็ได้ดำรงตำแหน่งสมาชิกคณะกรรมการกลางของพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี และเป็นสมาชิกหอประชาชนในปี 1950 จากนั้นได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในปี 1952 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี 1956[3]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f1/Bundesarchiv_Bild_183-44786-0002%2C_Empfang_von_NVA-Offizieren_durch_Wilhelm_Pieck.jpg/220px-Bundesarchiv_Bild_183-44786-0002%2C_Empfang_von_NVA-Offizieren_durch_Wilhelm_Pieck.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/11/Bundesarchiv_B_145_Bild-F031406-0017%2C_Erfurt%2C_Treffen_Willy_Brandt_mit_Willi_Stoph.jpg/220px-Bundesarchiv_B_145_Bild-F031406-0017%2C_Erfurt%2C_Treffen_Willy_Brandt_mit_Willi_Stoph.jpg)
หลังจากดำรงตำแหน่งรองประธานคณะรัฐมนตรีคนที่หนึ่ง (รองนายกรัฐมนตรีคนที่หนึ่ง) ตั้งแต่ พ.ศ. 2503 ถึง พ.ศ. 2507 ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานคณะรัฐมนตรี (รัฐมนตรี) หรือนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2507 ภายหลังการเสียชีวิตของ อ็อทโท โกรเทอโวล. อย่างไรก็ตาม เขาดำรงตำแหน่งรักษาการประธานสภาตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2503 เนื่องจากสุขภาพที่ไม่ดีของ Grotewohl ในตอนแรกเขาคิดว่าจะเป็นทายาทของหัวหน้าพรรคที่รู้จักกันมานาน วัลเทอร์ อุลบริชท์ แต่ตำแหน่งของเขาถูกตรวจสอบโดย เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์[4][5] หลังจากการเสียชีวิตของ อุลบริชท์ ในปี 1973 ชโตฟ ก็กลายเป็นประธานสภาแห่งรัฐ ซึ่งดำรงตำแหน่งเทียบเท่ากับประธานาธิบดีของ GDR หลังจากการเลือกตั้ง โวลคสแฮมเมอร์ ในปี 1976 ฮันเนคเกอร์ ได้จัดโครงสร้างความเป็นผู้นำของรัฐและพรรคใหม่ เนื่องจากเชื่อว่าผู้สืบทอดตำแหน่งของ Stoph ในฐานะนายกรัฐมนตรี ฮอสท์ ซินเดอร์มัน เป็นคนเสรีนิยมในเรื่องเศรษฐกิจมากเกินไป ฮันเนคเคอร์ จึงแทนที่เขาด้วย ชโตฟ
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/Bundesarchiv_Bild_183-N1227-404%2C_Neujahrsansprache_Stoph.jpg/220px-Bundesarchiv_Bild_183-N1227-404%2C_Neujahrsansprache_Stoph.jpg)
ในระหว่างดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีครั้งแรก ชโตฟ ได้เริ่มการเจรจาหลายครั้งกับ เยอรมันตะวันตก นายกรัฐมนตรี วิลลี บรันท์ ในปี 1970 ซึ่งถือเป็นการพบกันครั้งแรกระหว่างผู้นำของเยอรมนีตะวันออกและเยอรมนีตะวันตก สต็อปเป็นที่รู้จักในฐานะชายคนหนึ่งที่สามารถไว้วางใจให้ปฏิบัติตามคำสั่งของโปลิตบูโรของ SED; แท้จริงแล้ว ฮ็อนเน็คเคอร์ แตะเขาเพื่อดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีครั้งที่สองด้วยเหตุผลนี้[4] โดยส่วนใหญ่แล้ว ชโตฟ เป็นผู้สนับสนุน ฮ็อนเน็คเคอร์ อย่างภักดี แม้ว่าเขาจะดำรงตำแหน่งสูงสุดของรัฐใน GDR ในนาม แต่ในทางปฏิบัติเขายังมีตำแหน่งเหนือกว่า ฮ็อนเน็คเคอร์ ซึ่งได้รับอำนาจส่วนใหญ่จากตำแหน่งเลขาธิการทั่วไปของ SED อย่างไรก็ตาม ชโตฟ เข้าร่วมแผนการถอด ฮ็อนเน็คเคอร์ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2532 ในการประชุม โปลิตบูโร ที่มีการโหวตให้ Honecker Stoph ได้เสนอญัตติที่จะปลด ฮ็อนเน็คเคอร์ และแทนที่เขาด้วย เอก็อน เคร็นทซ์[6] หนึ่งเดือนต่อมา ในวันที่ 13 พฤศจิกายน Stoph และคณะรัฐมนตรีทั้งหมด 44 คนของเขาลาออกเพื่อตอบสนองต่อแรงกดดันจากสาธารณะ ต่อมา ชโตฟ ถูกจับกุมในข้อหาทุจริตในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2532 แม้ว่าเขาจะมีบทบาทในการผลักดัน ฮ็อนเน็คเคอร์ ออกไป แต่ SED ก็ไล่ ชโตฟ ออกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่ ฮ็อนเน็คเคอร์ ไล่ออก ต่อมาเขารอดพ้นจากการถูกคุมขังเนื่องจากสุขภาพไม่ดี ในปี 1994 ศาลใน เบอร์ลิน ตัดสินใจว่าจะไม่คืนเงินออมที่ยึดได้จำนวน 200,000 มาร์คเยอรมัน ให้กับเขา สต็อปเสียชีวิตในกรุงเบอร์ลินเมื่ออายุ 84 ปี เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2542[4] เขาถูกฝังอยู่ใน Wildau
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Obituary: Willi Stoph". The Independent. 21 April 1999.
- ↑ Harris M. Lentz (2014). Heads of States and Governments Since 1945. Routledge. p. 305. ISBN 9781134264902.
- ↑ "East German ministries". Rulers. สืบค้นเมื่อ 28 April 2013.
- ↑ 4.0 4.1 4.2 แม่แบบ:อ้างอิงข่าว
- ↑ แม่แบบ:อ้างอิงหนังสือ
- ↑ Sebetsyen, Victor. Revolution 1989: The Fall of theโซเวียต Empire. นิวยอร์กซิตี้: Pantheon Books. ISBN 978-0- 375-42532-5.
{{cite book}}
: ไม่รู้จักพารามิเตอร์|ปี=
ถูกละเว้น (help)