turzyca
turzyca (język polski)
[edytuj]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/Carex_hirta_plant_%2804%29.jpg/220px-Carex_hirta_plant_%2804%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/11/Rabbit_pelt_tanned.jpg/220px-Rabbit_pelt_tanned.jpg)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bot. Carex L.[1], rodzaj roślin z rodziny ciborowatych; zob. też turzyca w Wikipedii
- (1.2) bot. roślina z rodziny turzyca (1.1)
- (1.3) zool. samica tura leśnego
- (1.4) łow. zajęcza lub królicza sierść
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik turzyca turzyce dopełniacz turzycy turzyc celownik turzycy turzycom biernik turzycę turzyce narzędnik turzycą turzycami miejscownik turzycy turzycach wołacz turzyco turzyce
- przykłady:
- (1.2) Kwiatostan turzycy składa się z wzniesionych kłosów.
- (1.3) Ostatnia turzyca padła ze starości za króla Zygmunta.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tur m, Tur m, turoniek mzw, turoń mzw, turzycowate nmos, Turzyn m, Turzynów m, Turzynek m, Turzyniec m, turzycowisko n
- przym. turzy, turzycowy, turzycowaty
- wykrz. tur
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) carex, sedge
- czeski: (1.1) ostřice ż
- duński: (1.1) star w
- fiński: (1.1) sara
- niemiecki: (1.1) Segge ż
- szwedzki: (1.1) starr w
- węgierski: (1.1) sás
- włoski: (1.1) carice ż; (1.4) pelo della lepre m
- źródła: