trafić
trafić (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
czasownik przechodni dokonany (ndk. trafiać)
- (1.1) o człowieku: uderzyć czymś w jakiś cel
- (1.2) o pocisku, nożu, ręce, piłce, itp.: uderzyć w cel
- (1.3) znaleźć drogę i dotrzeć gdzieś
- (1.4) znaleźć się gdzieś (raczej niecałkowicie to kontrolując)
- (1.5) pot. przypadkiem spotkać kogoś lub coś
- (1.6) pot. przypadkiem zjawić się w jakimś szczególnym momencie
- (1.7) pot. przypadkiem dostać
- (1.8) pot. przypadkiem wybrać
- (1.9) pot. przekonać kogoś
- (1.10) trafiony pot. trafny
- (1.11) trafiony pot. pijany
czasownik zwrotny dokonany trafić się (ndk. trafiać się)
- (2.1) pot. zdarzyć się niespodziewanie
- (2.2) pot. niespodziewanie zjawić się
- odmiana:
- (1) koniugacja VIa
forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os. bezokolicznik trafić czas przyszły prosty trafię trafisz trafi trafimy traficie trafią czas przeszły m trafiłem trafiłeś trafił trafiliśmy trafiliście trafili ż trafiłam trafiłaś trafiła trafiłyśmy trafiłyście trafiły n trafiłom trafiłoś trafiło tryb rozkazujący niech trafię traf niech trafi trafmy trafcie niech trafią pozostałe formy czas zaprzeszły m trafiłem był trafiłeś był trafił był trafiliśmy byli trafiliście byli trafili byli ż trafiłam była trafiłaś była trafiła była trafiłyśmy były trafiłyście były trafiły były n trafiłom było trafiłoś było trafiło było forma bezosobowa czasu przeszłego trafiono tryb przypuszczający m trafiłbym,
byłbym trafiłtrafiłbyś,
byłbyś trafiłtrafiłby,
byłby trafiłtrafilibyśmy,
bylibyśmy trafilitrafilibyście,
bylibyście trafilitrafiliby,
byliby trafiliż trafiłabym,
byłabym trafiłatrafiłabyś,
byłabyś trafiłatrafiłaby,
byłaby trafiłatrafiłybyśmy,
byłybyśmy trafiłytrafiłybyście,
byłybyście trafiłytrafiłyby,
byłyby trafiłyn trafiłobym,
byłobym trafiłotrafiłobyś,
byłobyś trafiłotrafiłoby,
byłoby trafiłoimiesłów przymiotnikowy przeszły m trafiony, nietrafiony trafieni, nietrafieni ż trafiona, nietrafiona trafione, nietrafione n trafione, nietrafione imiesłów przysłówkowy uprzedni trafiwszy rzeczownik odczasownikowy trafienie, nietrafienie
- przykłady:
- (1.1) Marek aż się zwinął, trafiony pięścią w brzuch.
- (1.1) Robin Hood potrafił trafić nie tylko idealnie w cel, ale i w poprzednią, tkwiącą w nim strzałę.
- (1.2) Chłopczyk rzucił piłką tak nieudolnie, że trafiła w okno sąsiada.
- (1.3) W końcu trafiłem do niego, ale bez mapy nie dałbym rady.
- (1.4) Trafiłem do aresztu za kradzież chleba z piekarni.
- (1.5) A wiesz, trafiłam ostatnio na ulicy na Bogdana, nic się nie zmienił.
- (1.6) Cześć Mietek, świetnie trafiłeś, właśnie oblewamy sesję!
- (1.7) Trafiłem na egzaminie na dobre pytania.
- (1.8) Trafiłam szóstkę w totka!
- (1.9) Trafił do niego dopiero argument finansowy.
- (1.10) Trzeba przyznać, to była trafiona inwestycja.
- (2.1) Trafił nam się ciężki przypadek.
- (2.2) Potrzebowałem skądś skołować trochę kasy, a tu trafił się ten frajer.
- składnia:
- (1.1) trafić N. w B.
- (1.2) trafić w B., trafić kogoś (D.) w coś (B.)
- (1.3) trafić gdzieś, trafić do D.
- (1.4) trafić gdzieś, trafić do D.
- (1.5) trafić na B.
- (1.6) trafić na B.
- (1.7) trafić na B.
- (1.8) trafić B., nie trafić D.
- (1.9) trafić do D.
- (2.1) tylko w 3 os.
- (2.2) tylko w 3 os.
- kolokacje:
- (1.2) trafić w cel • trafić do celu (wyjątkowo przyimek "do" w tej kolokacji)
- (1.4) trafić do szpitala / więzienia / aresztu / piekła / nieba / raju
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trafienie n, trafianie n, trafność ż, traf m
- czas. trafiać ndk.
- przym. trafny
- przysł. trafnie
- związki frazeologiczne:
- na chybił trafił • trafić kulą w płot • trafić w sedno / trafić w samo sedno • trafić w dziesiątkę • trafiło się ślepej kurze ziarnko • trafiła kosa na kamień
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hit, nie trafić miss; (1.2) hit, nie trafić miss; (1.3) get, find one's way; (1.4) find oneself; (1.5) run into sb/sth, come across sth; (1.6) come; (2.1) happen
- chiński standardowy: (1.3) 来到 (láidào); (1.4) 来到 (láidào)
- esperanto: (1.2) trafi
- japoński: (1.2) 当たる (あたる, ataru), nie trafić 外れる (はずれる, hazureru); (1.4) do więzienia, aresztu: 放り込まれる (ほうりこまれる, hōrikomareru), do piekła: 落ちる (おちる, ochiru)
- litewski: (1.2) pataikyti; (1.4) patekti
- niderlandzki: (1.1) raken, treffen
- niemiecki: (1.1) treffen; (1.2) treffen; (1.3) treffen
- rosyjski: (1.1) попасть
- ukraiński: (1.1) вдаря́ти; (1.2) потрапля́ти; (1.3) потрапля́ти, дійти́; (1.4) потрапля́ти; (1.5) спітка́ти, трапля́ти, натрапля́ти; (1.6) трапля́ти, натрапля́ти; (1.7) трапля́ти, натрапля́ти; (2.1) тра́питися (трапля́тися); (2.2) тра́питися (трапля́тися)
- włoski: (1.1) azzeccare, imbroccare; (1.4) finire
- źródła: