tollo
tollo (język łaciński)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) podnosić, wznosić, dźwigać[1]
- (1.2) przen. podnosić na duchu, wznosić (budynek), wynosić pod niebiosa[1]
- (1.3) zabrać, usunąć[2], pozbywać się, eliminować[1]
- (1.4) unieważniać, uchylać, znosić, zatrzeć[1], gładzić, niszczyć[2]
- odmiana:
- (1.1-4) tollō, tollere, sustulī, sublātum (koniugacja III)
- przykłady:
- (1.1) Discipulus qui respondere potest manum tollit. → Uczeń, który potrafi odpowiedzieć, podnosi rękę.
- (1.4) Ecce Agnus Dei, qui tollit peccata mundi[3]. → Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Hasło „tollo” w: Słownik łacińsko-polski, red. nauk. Józef Korpanty, t. II, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-7195-302-X, s. 858–859.
- ↑ 2,0 2,1 Hasło „tollo” w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań - Warszawa - Lublin 1958, s. 688.
- ↑ Ewangelia św. Jana. Neowulgata, 1:29.