targać
targać (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik przechodni niedokonany (dk. targnąć)
- (1.1) gwałtownie pociągać
- (1.2) fryzj. burzyć ułożenie
czasownik przechodni niedokonany (dk. potargać)
- (2.1) nieść z wysiłkiem
- (2.2) powodować splątanie się czegoś; burzyć porządek czegoś
- (2.3) drzeć na strzępy
- (2.4) powodować gwałtowne przeżycia, udrękę
- (2.5) włók. dokonywać początkowej obróbki bawełny (mieszanie, oczyszczanie, rozluźnianie beli)
czasownik zwrotny niedokonany targać się (dk. targnąć się)
- (3.1) gwałtownie pociągać siebie samego za coś
- (3.2) gwałtownie pociągać jeden drugiego za coś
- (3.3) pot. energicznie poruszać się
- (3.4) dokonywać zamachu; występować przeciwko
- (3.5) próbować wykonać coś trudnego
czasownik zwrotny niedokonany targać się (dk. potargać się)
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) szarpać, tarmosić
- (1.2) burzyć, czochrać, mierzwić, rozwichrzać, wichrzyć, zmierzwiać, zwichrzać
- (2.1) dźwigać, taszczyć
- (2.2) czochrać, mierzwić, wichrzyć, zmierzwiać, zwichrzać
- (2.3) rozszarpywać, rwać
- (2.4) dręczyć, miotać, szarpać, rozdzierać, rozszarpywać
- (3.1) miotać się, szarpać się
- (3.2) bić się, szarpać się
- (3.5) odważać się
- (4.1) burzyć się, wzburzać się
- (4.2) mierzwić się
- (4.3) mierzwić się
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła: