przewaga
przewaga (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przewaga przewagi dopełniacz przewagi przewag celownik przewadze przewagom biernik przewagę przewagi narzędnik przewagą przewagami miejscownik przewadze przewagach wołacz przewago przewagi
- przykłady:
- (1.1) W 1939 roku Niemcy dysponowały znaczną przewagą militarną w stosunku do Polski.
- kolokacje:
- (1.1) przewaga konkurencyjna / technologiczna / przemysłowa / gospodarcza / naukowa / finansowa / cywilizacyjna / ludnościowa / demograficzna • mieć / osiągnąć / osiągać / tracić / stracić przewagę • przewaga liczebna / ilościowa / procentowa / jakościowa • przewaga względna / bezwzględna / absolutna / minimalna • wykorzystać przewagę • nadużyć przewagi • teoria przewagi komparatywnej • przewaga libelli • przewaga materialna / pozycyjna / strategiczna
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ważenie n, przeważność ż, przeważanie n, przeważenie n
- czas. wyważyć, przeważać ndk., przeważyć dk.
- przym. przeważny, przeważający
- przysł. przeważnie, przeważająco
- związki frazeologiczne:
- przewaga formy nad treścią • przewaga świąt Bożego Narodzenia nad świętami Wielkiej Nocy
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) advantage, vantage
- białoruski: (1.1) перавага ż
- chiński standardowy: (1.1) 好处 (hǎochù)
- duński: (1.1) fordel w
- francuski: (1.1) avantage m
- hiszpański: (1.1) superioridad ż, ventaja ż, predominio m
- kataloński: (1.1) preferència ż
- norweski (bokmål): (1.1) fordel m
- norweski (nynorsk): (1.1) fordel m
- nowogrecki: (1.1) υπεροχή ż, πλεονέκτημα n
- rosyjski: (1.1) преиму́щество n
- szwedzki: (1.1) övertag n, överlägsenhet w
- ukraiński: (1.1) перевага ż
- węgierski: (1.1) fölény
- włoski: (1.1) vantaggio m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.