ofiara
ofiara (język polski)
[edytuj]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Aquila_rapax_-Ethiopia_-with_roadkill-8.jpg/220px-Aquila_rapax_-Ethiopia_-with_roadkill-8.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) osoba, która ucierpiała wskutek wypadku
- (1.2) osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
- (1.3) poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś
- (1.4) datek, podarowanie jakiejś kwoty (najczęściej na cele dobroczynne)
- (1.5) rel. dar składany bogom lub duchom przez grupę ludzi
- (1.6) pot. przen. człowiek, który nie umie sobie radzić, jest niezdarny
- (1.7) szach. zob. poświęcenie
- odmiana:
- (1.1-7)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ofiara ofiary dopełniacz ofiary ofiar celownik ofierze ofiarom biernik ofiarę ofiary narzędnik ofiarą ofiarami miejscownik ofierze ofiarach wołacz ofiaro ofiary
- przykłady:
- (1.2) Bandyta zaatakował ofiarę u wejścia na peron.
- (1.3) Bóg jeden wie, ile ofiar musiała ponieść, by wykształcić syna.
- (1.5) Podczas rytuału kapłani złożyli w ofierze mnóstwo gadów, a konkretnie trzydzieści dwa.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ofiara obozu / oszustwa / wojny / wypadku / nieszczęśliwego zbiegu okoliczności
- (1.7) klasyczna ofiara gońca
- synonimy:
- (1.3) jałmużna
- (1.6) niedołęga, niezdara, oferma
- (1.7) poświęcenie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ofiarnik mos, ofiarowanie n, ofiarowywanie n, ofiarność ż
- czas. ofiarować dk., ofiarowywać ndk.
- przym. ofiarny, ofiarniczy
- związki frazeologiczne:
- ofiara losu • co ołtarz, to ofiara • paść ofiarą
- tłumaczenia:
- (1.7) zobacz listę tłumaczeń w haśle: poświęcenie
- albański: (1.1) viktimë ż
- angielski: (1.1) victim; (1.2) victim
- arabski: (1.1) فريسة, قتيل, مصاب ż, ضحية ż; (1.2) فريسة, قتيل, مصاب ż, ضحية ż; (1.5) قربان
- baskijski: (1.1) biktima; (1.2) biktima
- białoruski: (1.1) ахвяра ż; (1.2) ахвяра ż; (1.3) ахвяра ż; (1.4) ахвяра ż; (1.5) ахвяра ż
- czeski: (1.1) oběť ż; (1.2) oběť ż
- duński: (1.1) offer n; (1.2) offer n; (1.3) offer n; (1.5) offer n
- esperanto: (1.1) viktimo; (1.2) viktimo, ĉasaĵo; (1.3) ofero, oferaĵo, oferado; (1.4) ofero, oferaĵo, oferado; (1.5) ofero, oferaĵo, oferado
- fenicki: (1.5) 𐤆𐤁𐤇
- hiszpański: (1.1) víctima ż; (1.2) víctima ż; (1.3) sacrificio m; (1.4) donativo m, ofrenda ż; (1.5) sacrificio m, ofrenda ż, oblación ż; (1.6) inútil m, torpe m, lerdo m
- karaimski: (1.5) ийиш
- kaszubski: (1.1) òfiara ż; (1.2) òfiara ż
- łaciński: (1.5) anathema n
- niderlandzki: (1.1) slachtoffet n
- niemiecki: (1.1) Opfer n; (1.2) Opfer n; (1.3) Opfer n; (1.4) Opfergabe ż; (1.5) Opfergabe ż; (1.6) Niete ż
- rosyjski: (1.1) же́ртва ż; (1.2) же́ртва ż; (1.3) же́ртва ż; (1.4) же́ртва ż; (1.5) же́ртва ż
- rumuński: (1.1) victimă ż; (1.2) victimă ż
- sanskryt: (1.5) हव
- slovio: (1.1) zxertva / жертва
- szwedzki: (1.1) offer n; (1.2) offer n; (1.3) offer n
- ukraiński: (1.1) жертва ż, офіра ż
- włoski: (1.1) vittima ż; (1.2) vittima ż; (1.4) offerta ż
- źródła:
- ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 23.
- ↑ Hasło „ofiara” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 449.
- ↑ Hasło „ofiara” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 693.