odraza
odraza (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik odraza dopełniacz odrazy celownik odrazie biernik odrazę narzędnik odrazą miejscownik odrazie wołacz odrazo
- przykłady:
- (1.1) Wystające włosy z nosa budzą we mnie odrazę.
- (1.1) Odrazę wzbudzam u bliskich, / nastają na mnie kochani[2].
- kolokacje:
- (1.1) czuć/mieć/odczuwać odrazę do • napełniać kogoś odrazą • budzić/wzbudzać w kimś odrazę • głęboka odraza
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. odrażanie n, raz mrz
- czas. odrazić dk., odrażać ndk.
- przym. odrażający
- przysł. odrażająco
- licz. gł. raz
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) disgust
- białoruski: (1.1) агіда ż
- duński: (1.1) afsky w, væmmelse w
- rosyjski: (1.1) отвращение n
- ukraiński: (1.1) відраза ż
- włoski: (1.1) ribrezzo m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Księga Hioba 19,19, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Władysław Borowski).