nieuchronny
nieuchronny (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌɲɛwuxˈrɔ̃nːɨ], AS: [ńeu̯uχrõ•ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• epenteza ł • akc. pob.• gemin.
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik nieuchronny nieuchronna nieuchronne nieuchronni nieuchronne dopełniacz nieuchronnego nieuchronnej nieuchronnego nieuchronnych celownik nieuchronnemu nieuchronnej nieuchronnemu nieuchronnym biernik nieuchronnego nieuchronny nieuchronną nieuchronne nieuchronnych nieuchronne narzędnik nieuchronnym nieuchronną nieuchronnym nieuchronnymi miejscownik nieuchronnym nieuchronnej nieuchronnym nieuchronnych wołacz nieuchronny nieuchronna nieuchronne nieuchronni nieuchronne
- przykłady:
- (1.1) To przecież Armia Czerwona - mówiłem sobie - ratuje świat przed hitlerowskim barbarzyństwem, a mnie osobiście przed nieuchronną zagładą[1].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) nieunikniony, konieczny, nieodwołalny, bezwzględny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. nieuchronnie
- rzecz. nieuchronność
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) unavoidable
- bułgarski: (1.1) неизбежен
- rosyjski: (1.1) неизбежный
- sanskryt: (1.1) अवश्य
- źródła:
- ↑ Ryszard Matuszewski, Alfabet : wybór z pamięci 90-latka, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.