kant
kant (język polski)
[edytuj]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ea/Teak-tafel-oud-hout-close-up.jpg/220px-Teak-tafel-oud-hout-close-up.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kant kanty dopełniacz kantu kantów celownik kantowi kantom biernik kant kanty narzędnik kantem kantami miejscownik kancie kantach wołacz kancie kanty
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) kłamstwo
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kantówka m, kanciarz m, kanciara ż, kantowanie n, okantowanie n, kanciastość ż
- czas. kantować ndk., okantować dk.
- przym. kanciasty, kanciarski
- związki frazeologiczne:
- na kant • postawić się kantem • puścić kantem • o kant dupy potłuc
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mebla: edge, ubrania: crease; (1.2) swindle
- duński: (1.1) kant w
- esperanto: (1.1) eĝo
- niemiecki: (1.1) Kante ż; (1.2) Beschiss m
- norweski (bokmål): (1.1) kant m
- norweski (nynorsk): (1.1) kant m
- szwedzki: (1.1) kant w
- turecki: (1.1) kenar
- źródła:
kant (język bretoński)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) setka
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz bretoński, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
kant (esperanto (morfem))
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) śpiewać
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pochodne:
- czas. kanti, kanteti, antaŭkanti, ekkanti, prikanti
- rzecz. kanto, kantado, kantaĵo, kantaro, kantisto, rekantaĵo, furorkanto, modkanto, kantocigno, kantolibro, kantopasero, lulkanto
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
kant (język norweski (bokmål))
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1) en kant, kanten, kanter, kantene
- przykłady:
- (1.1) Bordet har for skarpe kanter. → Ten stół ma zbyt ostre krawędzie.
- (1.1) Læreren satte seg på kanten av bordet og begynte å fortelle. → Nauczyciel usiadł na brzegu stołu i zaczął opowiadać.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
kant (język szwedzki)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) brzeg, krawędź, obramowanie[1]
- odmiana:
- (1.1) en kant, kanten, kanter, kanterna
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 235.