jonizacja
jonizacja (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja], AS: [i ̯o̊̃ńizacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) chem. fiz. rozpad cząsteczki na jony; zob. też jonizacja w Wikipedii
- (1.2) chem. fiz. efekt powstawania w gazie jonów dodatnich w wyniku oderwania elektronów od atomu lub cząsteczki, zachodzący pod wpływem dostarczonej energii, np. podczas ogrzewania
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik jonizacja dopełniacz jonizacji celownik jonizacji biernik jonizację narzędnik jonizacją miejscownik jonizacji wołacz jonizacjo
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) jonizacja chemiczna • jonizacja termiczna
- (1.2) jonizacja powietrza • suszarka do włosów z jonizacją powietrza
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. jonizacyjny, jonowy
- rzecz. jon m, jonizator m, jonowanie n, jonizowanie n
- czas. jonizować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ionization
- baskijski: (1.1) ionizazio
- białoruski: (1.1) іанізацыя ż
- bułgarski: (1.1) йонизация ż
- francuski: (1.1) ionisation ż
- hiszpański: (1.1) ionización ż
- kataloński: (1.1) ionització ż; (1.2) ionització ż
- niemiecki: (1.1) Ionisation ż
- rosyjski: (1.1) ионизация ż
- węgierski: (1.1) ionizáció
- włoski: (1.1) ionizzazione ż
- źródła: