fini
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) kończyć
- odmiana:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) komenci
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. finigi, finiĝi, ekfini, finfari
- rzecz. fino, finaĵo
- przysł. fine
- przym. fina, finita
- związki frazeologiczne:
- kiu komencas tro frue, finas malfrue • komenci per Dio kaj fini per diablo • komenci per flato kaj fini per bato • oni komencas per ŝteletoj kaj finas per ŝtelegoj
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
fini (język francuski)
[edytuj]- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) ukończony, zakończony
wykrzyknik
czasownik, forma fleksyjna
- (3.1) imiesłów czasu przeszłego (participe passé) czasownika finir
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
fini (język jaćwieski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, liczba mnoga
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pożyczka bałtycko-fińska[2], z prabałtofiń. *seeni, z praural *śänä, por. fiń. sieni, est. seen, liw. sēņ
- por. łot. sēne
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Zigmas Zinkevičius, „Lenkų-jotvingių žodynėlis?“, Baltistica, t. 21, cz. 1, 1985, s. 79.
- ↑
Krzysztof Tomasz Witczak, „Ugrofinizmy w języku jaćwieskim“, Acta Baltico-Slavica, t. 44, 2020.
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: