element
element (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) część składowa
- (1.2) pejor. obraź. niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela
- (1.3) filoz. w filozofii starożytnej synonim słowa pierwiastek: (ziemia, woda, ogień lub powietrze)
- (1.4) mat. obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik element elementy dopełniacz elementu elementów celownik elementowi elementom biernik element elementy narzędnik elementem elementami miejscownik elemencie elementach wołacz elemencie elementy
- przykłady:
- (1.1) Dysk twardy jest elementem zestawu komputerowego.
- (1.2) Tutaj mieszka sam element.
- (1.3) Woda i ogień to wrogie elementy.
- (1.4) Elementami zbioru potęgowego są podzbiory wyjściowego zbioru.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.4) element neutralny / element przeciwny / element pierwszy / element algebraiczny / element przestępny
- antonimy:
- (1.1) całość
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. elementarz mrz, praelement mrz
- przym. elementarny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. elementum → pierwiastek, żywioł
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) element, part; (1.4) element
- arabski: (1.1) عنصر, مكون
- baskijski: (1.1) osagai; (1.2) ale, elementu; (1.3) elementu; (1.4) elementu
- bułgarski: (1.1) елемент m
- cerkiewnosłowiański: (1.1) стїхіа ż; (1.3) стїхіа ż; (1.4) стїхіа ż
- chiński standardowy: (1.1) 件 (jiàn)
- duński: (1.1) element
- esperanto: (1.1) elemento; (1.3) elemento; (1.4) elemento
- francuski: (1.1) élément m; (1.2) élément m; (1.3) élément m
- hiszpański: (1.1) elemento m; (1.2) elemento m; (1.3) elemento m
- jidysz: (1.3) שטאָף m (sztof)
- łaciński: (1.1) elementum n; (1.3) elementum n
- niderlandzki: (1.1) element n; (1.4) element n
- niemiecki: (1.1) Element n
- nowogrecki: (1.1) στοιχείο n; (1.2) στοιχείο n; (1.3) στοιχείο n; (1.4) στοιχείο n
- portugalski: (1.1) elemento m; (1.2) elemento m; (1.3) elemento m
- rosyjski: (1.1) деталь ż, элемент m; (1.2) элемент m; (1.3) элемент m
- szwedzki: (1.1) element n
- ukraiński: (1.1) елеме́нт m; (1.2) елеме́нт m; (1.3) елеме́нт m
- wilamowski: (1.1) element n; (1.2) element n; (1.3) element n; (1.4) element n
- włoski: (1.1) elemento m; (1.2) elemento m; (1.3) elemento m
- źródła:
element (język angielski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: /ˈel.ɪ.mənt/, SAMPA: /"El.I.m@nt/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) element, część składowa
- (1.2) żywioł
- (1.3) pierwiastek chemiczny
- przykłady:
- (1.2) There are 4 elements: fire, wind, water, and earth. → Są 4 żywioły: ogień, woda, wiatr i ziemia.
- (1.3) Lutetium is the chemical element in the periodic table that has the symbol Lu and atomic number 71. → Lutet jest pierwiastkiem mającym symbol Lu oraz liczbę atomową 71 w układzie okresowym.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.3) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
- źródła:
element (język kataloński)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) element químic m
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Josep M. Solanes, Diccionari d'astronomia, Universitat de Barcelona, 2005.
element (język niderlandzki)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pierwiastek chemiczny
- przykłady:
- (1.1) Lutetium is een scheikundig element met symbool Lu en atoomnummer 71. → Lutet jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu Lu i liczbie atomowej 71.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
- źródła:
element (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) element
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) časť
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
element (język słoweński)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) chem. pierwiastek chemiczny
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
- źródła:
element (język szwedzki)
[edytuj]- wymowa:
- [elem'en:t]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) element, składnik[1]
- (1.2) pierwiastek
- (1.3) grzejnik, kaloryfer
- (1.4) żywioł[2]
- (1.5) techn. ogniwo
- odmiana:
- (1) ett element, elementet, element, elementen
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.3) värmeelement
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 243.
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 109.
element (język wilamowski)
[edytuj]- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) element, część, część składowa
- (1.2) chem. pierwiastek chemiczny
- (1.3) mat. element
- (1.4) filoz. żywioł, element, pierwiastek, natura
- (1.5) pejor. element, banda (często lm, szczególnie w propagandzie politycznej, rasistowskiej)
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: