Horochów
Horochów (język polski)
[edytuj]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/UKR_Horochiw_COA.png/220px-UKR_Horochiw_COA.png)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. adm. miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, siedziba administracyjna rejonu horochowskiego[1][2]; zob. też Horochów w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Horochów Horochowy dopełniacz Horochowa Horochowów celownik Horochowowi / przest. Horochowu Horochowom biernik Horochów Horochowy narzędnik Horochowem Horochowami miejscownik Horochowie Horochowach wołacz Horochowie Horochowy
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Horochowie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Horochowa • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Horochowa • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Horochowa • mieszkaniec / mieszkanka Horochowa • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Horochowie • pochodzić z Horochowa • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Horochowa
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) miasto
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. horochowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) przestarzała forma celownika „Horochowu” występuje wyłącznie po przyimku „ku”
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Horokhiv
- czeski: (1.1) Horochiv
- niemiecki: (1.1) Horochiw
- rosyjski: (1.1) Горохов m
- rumuński: (1.1) Horohiv
- ukraiński: (1.1) Горохів m
- źródła:
- ↑
Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2, s. 316.
- ↑
Hasło „Horochów” w: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy. Warszawa, 1882.