warunek
warunek (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe
- (1.2) (tylko w liczbie mnogiej) sytuacja
- (1.3) (tylko w liczbie mnogiej) cechy fizyczne osoby, cechy charakteru lub jej doświadczenie
- (1.4) gwara studencka zaliczenie warunkowe roku
- (1.5) gwara studencka egzamin zaliczający rok
- (1.6) w nauce poziom zmiennej niezależnej
- odmiana:
- (1.1,4-5)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik warunek warunki dopełniacz warunku warunków celownik warunkowi warunkom biernik warunek warunki narzędnik warunkiem warunkami miejscownik warunku warunkach wołacz warunku warunki - (1.2-3)
przypadek liczba mnoga mianownik warunki dopełniacz warunków celownik warunkom biernik warunki narzędnik warunkami miejscownik warunkach wołacz warunki
- przykłady:
- (1.1) Kupię ci tę zabawkę pod jednym warunkiem: będziesz grzeczny przez cały następny tydzień!
- (1.2) Dzisiaj na drogach były niesprzyjające warunki.
- (1.3) Mimo słabych warunków fizycznych został mistrzem olimpijskim w pływaniu.
- (1.4) Myślałem, że wyrzucą mnie ze studiów, a skończyło się na warunku.
- (1.5) Nie mogę pojechać z wami, mam warunek w przyszłym tygodniu.
- kolokacje:
- (1.1) spełnić / uwzględnić / przyjmować warunek
- (1.2) warunki mieszkaniowe / pogodowe / drogowe • warunki geopolitczne / ekonomiczne • uwzględniać / stwarzać warunki • mieć warunki do czegoś • dogodne / sprzyjające warunki
- (1.3) mieć warunki do czegoś
- (1.4) dostać warunek
- (1.5) zdać warunek
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. warunkowicz m, warunkowanie n, uwarunkowanie n, warunki nmos
- czas. warunkować, uwarunkować, uwarunkowywać
- przym. warunkowy, uwarunkowany
- przysł. warunkowo
- związki frazeologiczne:
- postawić warunek • warunki cieplarnianie • spartańskie warunki • dyktować warunki • warunki laboratoryjne
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) condition
- arabski: (1.2) حالة ż, شرط m
- baskijski: (1.1) baldintza
- chorwacki: (1.1) uvjet m; (1.2) uvjet m
- czeski: (1.1) podmínka ż; (1.2) podmínka ż
- duński: (1.1) betingelse w, vilkår n, forudsætning w; (1.2) forhold lm
- esperanto: (1.1) kondiĉo; (1.2) kondiĉoj lm
- hiszpański: (1.1) condición ż; (1.2) condición ż; (1.3) condición ż
- kataloński: (1.1) condició ż
- łaciński: (1.1) conditio
- niderlandzki: (1.1) voorwaarde ż
- niemiecki: (1.1) Bedingung ż
- ormiański: (1.1) պայման
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)
- rosyjski: (1.1) условие n; (1.2) условие n
- słowacki: (1.1) podmienka ż; (1.2) podmienka ż
- szwedzki: (1.1) förutsättning w, villkor n, betingelse w; (1.2) tillstånd w
- ukraiński: (1.1) умова ż
- włoski: (1.1) condizione ż; (1.2) condizione ż; (1.3) condizione ż
- źródła:
- ↑ Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
- ↑
Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.