Michaił Lermontow
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Lermontov-Autoportrait.jpg/220px-Lermontov-Autoportrait.jpg)
Michaił Lermontow (1837)
Michaił Lermontow (1814–1841) – rosyjski poeta.
- Gdybyśmy nie byli dziećmi,
Jeśli ślepo nie kochali,
Nie witali, nie żegnali –
Cierpień byśmy nie zaznali.- Если б мы не дети были,
Если б слепо не любили,
Не встречались, не прощались,
Мы с страданьем бы не знались. (ros.) - Źródło: wiersz Had we never loved so kindly (1830 lub 1832)
- Если б мы не дети были,
- Huczy Terek w chyżym biegu,
Zdobny w piany strój;
Czeczen skrada się po brzegu,
Ostrzy kindżał swój;
Ale ojciec twój zna wojnę,
Czuwa, chociaż śpi;
Śpij, niemowlę, bądź spokojne,
A-a zi-zi-zi…- Źródło: Kołysanka kozacka (1840), przeł. Krzysztof Mąkowski
- Zobacz też: Czeczenia
- I byłoby to wszystko śmieszne,
Gdyby nie było takie smutne.- Wsio eto było by smieszno,
Kogda by nie było tak grustno. (ros.)
- Wsio eto było by smieszno,
- I smutek, i nuda. Nikt dłoni nie poda z pomocą.
- I skuczno, i grustno, i niekomu ruku podat'. (ros.)
- Także: I nudno, i smutno, i nie ma komu podać ręki.
- Źródło: początkowy fragment wiersza I smutno i nudno (1840)
- Lubię jesienne słońce, wtedy
Gdy przez tłum chmurek i mgieł się przedziera
I rzuca blady swój umarły promień
Na drzewo, co się od wiatru kołysze,
I na wilgotny step.- Źródło: Jesienne słońce
- Ludzie choć dusze mają… Cóż z tego?
Zimniejsi są niż fale.- Люди хотят иметь души… и что же? –
Души в них волн холодней! (ros.) - Źródło: wiersz Fale i ludzie (1830 lub 1831)
- Люди хотят иметь души… и что же? –
- Na dzikiej Północy stoi samotnie –
Sosna, na szczycie nagich skał.- Na siewiere dikom stoit odinoka
Na gołoj wierszinie sosna
(ros. На севере диком стоит одиноко
На голой вершине сосна) - Źródło: wiersz Na dzikiej Północy stoi samotnie (1841)
- Na siewiere dikom stoit odinoka
- (…) Nie oczom twym przeznaczył twórca los niemiły
Ogniem zapłonąć, spopielić do mogiły…
Choć wszystko w końcu spotka trumny deska,
Ich pożałuje srogiej śmierci ręka.
Ich blask niebiański i one jak u siebie,
Zabłyszczą pośród gwiazdy na niebie!- (…) не твоим глазам творец судил
Гореть, играть для тленья и могил…
Хоть всё возьмет могильная доска,
Их пожалеет смерти злой рука.
Их луч – с небес, и, как в родных краях,
Они блеснут звездами в небесах! (ros.) - Źródło: Oczy (1830)
- (…) не твоим глазам творец судил
- O Kaukazie! Kraju daleki!
Ziemio wolności i niepokornych!
I nieszczęść pełna aż po brzegi
Skrwawiona wskroś latami wojny!..- Кавказ! Далекая страна!
Жилище вольности простой!
И ты несчастьями полна
И окровавлена войной!.. (ros.) - Źródło: Do Kaukazu (1830)
- Кавказ! Далекая страна!
- Pijemy z czary istnienia
Z zamkniętymi oczami,
Złote skropiwszy jej brzegi
Własnymi gorzkimi łzami.- Мы пьём из чаши бытия
С закрытыми очами,
Златые омочив края
Своими же слезами. (ros.) - Źródło: wiersz Czara życia (1831)
- Мы пьём из чаши бытия
- Samotny żagiel w niebios toni
Bieleje na błękicie fal.
- W obłokach księżyc jak Warega
Tarcza lub holenderski ser się toczy.- Луна катится в зимних облаках,
Как щит варяжский или сыр голландской. (ros.) - Źródło: Saszka, tłum. Eugeniusz Żytomirski
- Луна катится в зимних облаках,
- Zapomnieć o wszystkim i zasnąć na wieki.
- Ja b chotieł zabyt’sja i zasnut! (ros.)
- Źródło: Wychodzę sam jeden (1841)
- Żegnaj mi Rosjo nieumyta,
Ojczyzno panów i niewolnych.- Proszczaj, niemytaja Rossija,
Strana rabow, strana gospod. (ros.) - Źródło: początkowy fragment wiersza Żegnaj mi Rosjo niedomyta (1841)
- Proszczaj, niemytaja Rossija,
- (…) życie, jak spojrzeć nań chłodno –
To żart jest pusty i głupi…- (…) жизнь, как посмотришь с холодным вниманьем вокруг –
Такая пустая и глупая шутка… (ros.) - Źródło: końcowy fragment wiersza I smutno i nudno (1840)
- (…) жизнь, как посмотришь с холодным вниманьем вокруг –