Vevey
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Widok na Vevey | |||
| |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Kanton | |||
Okręg | |||
BFS Nummer | |||
Zarządzający | |||
Powierzchnia |
2,40 km² | ||
Wysokość |
383 m n.p.m. | ||
Populacja (31 grudnia 2021) • liczba ludności • gęstość |
| ||
Nr kierunkowy |
021 | ||
Kod pocztowy |
1800 | ||
Tablice rejestracyjne |
VD | ||
![]() | |||
Położenie na mapie Szwajcarii ![]() | |||
![]() | |||
Strona internetowa |
Vevey (hist. Vivis) – miasto i gmina (commune) o charakterze turystyczno-wypoczynkowym w zachodniej Szwajcarii, w kantonie Vaud, siedziba administracyjna okręgu (district) Riviera-Pays-d’Enhaut. Leży nad Jeziorem Genewskim.
W czasie I wojny światowej powstał tutaj Szwajcarski Komitet Generalny Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce, założony przez Ignacego Jana Paderewskiego i Henryka Sienkiewicza, który tu zmarł w 1916.
Vevey jest głównym ośrodkiem regionu winiarskiego Lavaux[2]. Słynie też z jednego z większych świąt winobrania na świecie Fête des Vignerons, organizowanego cztery razy w ciągu stulecia oraz festiwalu filmów komediowych Festival Images.
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/93/Vevey.jpg/310px-Vevey.jpg)
Już XX w p.n.e. na terenie Vevey powstała osada palafitowa, wzniesiona na drewnianych palach ponad taflą jeziora (we współczesnej architekturze określana mianem konstrukcji typu pilotis).
W epoce starożytnego Rzymu powstała miejscowość o nazwie Vibiscum. Vevey jest jednym z etapów Via Francigena – szlaku pielgrzymkowego prowadzącego do Rzymu. Z tego powodu zostało wspomniane przez Sigeryka, arcybiskupa Canterbury z 990 r., jako LIII Vivaec (numer przystanku na drodze pielgrzymki licząc od wyjścia z Rzymu).
W czasie epoki feudalnej, Vevey podlegało kapitule Lozanny, a później Blonay. Następnie reżim berneński ustanowił wspólne sądownictwo z Château de Chillon.
Po rewolucji w Vaud w 1698, Vevey weszło w okres prosperity, szczególnie rozwinęło się budownictwo publiczne, powstały szpitale i muzea.
W XIX w. powstały zakłady przemysłowe specjalizujące się w produkcji maszyn (Ateliers de constructions mécaniques de Vevey), czekolady i mleka w proszku (Nestlé) oraz manufakturze tytoniowej (Rinsoz & Ormond Tabac S.A.).
Od 1994 r. rozwijany jest koncept Vevey, Ville d’Images (pl. Vevey, miasto obrazu), aby zwrócić uwagę na olbrzymią liczbę firm i instytucji zajmujących się obrazem i komunikacją wizualną, działających w dziedzinie kultury i ekonomii nad Riwierą Vaudyjską. Fundacja Vevey, Ville d’Images powstała w 1999 roku. Ma za zadanie wprowadzać strategię rozwojową, aby rozwijać i koordynować inicjatywy związane z obrazem w dziedzinie kultury, ekonomii czy turystyki.
Kultura
[edytuj | edytuj kod]Muzea
[edytuj | edytuj kod]- Szwajcarskie Muzeum Aparatów Fotograficznych (Musée suisse de l’appareil photographique) – w 1971 r. Vevey gościło wielką wystawę dotyczącą historii fotografii skupioną wokół znanej kolekcji Michaela Auera. Sukces ekspozycji zrodził pomysł utworzenia muzeum. Założone przez Claude'a-Henry Forneya, zostało otwarte w 1979 r. Początkowo zlokalizowane w apartamencie przy Grand Place nr 5, zostało przeniesione w 1989 r. do XVIII-wiecznego budynku przy Ruelle des Anciens-Fossés, odnowionego przez architekta H. Fovanna i urządzonego przez S. i D. Tcherdyne, muzeografów. Wybór tej zabytkowej elewacji był podyktowany obecnością podziemnego przejścia łączącego ją z sąsiednim budynkiem przy Grande Place, co w przyszłości pozwoliłoby na rozbudowanie instytucji. Istotnie zrealizowano ten plan w 2001 r. pod kierunkiem architekta Joëla Brönnimanna. Muzeum podlega miastu Vevey i jest wspierane dotacjami ze Związku Przyjaciół Szwajcarskiego Muzeum Aparatów Fotograficznych i fundacji o tej samej nazwie
- Muzeum Żywności (Musée de l'Alimentation)
- Muzeum Jenisch (Musée Jenisch) – obejmuje Muzeum Sztuki oraz kantonalny gabinet rycin, w którym znajdują się zbiory Pierre'a Deckera z unikatową kolekcją rycin Dürera i Rembrandta. Podarowany w 1987 r. przez Oldę Kokoschkę, wdowę po artyście, zbiór Fondation Oskar Kokoschka obejmuje ponad 800 dzieł. Muzeum wystawia także Kolekcję Sztuki Nestlé (La Collection d’Art Nestlé)
- Muzeum historyczne Vevey (Musée historique de Vevey)
- Muzeum Bractwa Winiarskiego (Musée de la vigne et du vin)
Muzyka
[edytuj | edytuj kod]Od 1963 w Vevey odbywa się co dwa lata Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Clary Haskil[3].
Teatry
[edytuj | edytuj kod]- Théâtre de Vevey
- Théâtre de l'Oriental
- Théâtre de poche de la Grenette
- Espace Guinguette
Osoby
[edytuj | edytuj kod]związane z miastem
[edytuj | edytuj kod]- Charlie Chaplin ostatnich 25 lat swego życia spędził tutaj, jego pomnik naturalnej wielkości znajdujący się na nadbrzeżnym bulwarze, jest ulubionym miejscem wykonywania pamiątkowych fotografii przez turystów,
Turystyka
[edytuj | edytuj kod]- Villa Le Lac – Le Corbusier
- zamek l'Aile, wspaniała posiadłość przy Place du Marché, własność prywatna
Religia
[edytuj | edytuj kod]Kościoły:
- Cerkiew św. Barbary, prawosławna
- Kościół św. Jana Chrzciciela, katolicki
- Kościół św. Marcina, kalwinistyczny
- Kościół Matki Bożej, katolicki
- Świątynia Gilamont, luterańska
- Kościół Wszystkich Świętych, anglikański
Edukacja
[edytuj | edytuj kod]- Wyższa Szkoła Sztuki Stosowanej w Vevey (École supérieure d'arts appliqués de Vevey)
Gospodarka
[edytuj | edytuj kod]- Nestlé – międzynarodowa korporacja z branży spożywczej
Współpraca
[edytuj | edytuj kod]Miejscowości partnerskie:
Transport
[edytuj | edytuj kod]Przez teren miasta przebiegają autostrada A9 oraz drogi główne nr 9 i nr 12.
W mieście znajduje się stacja kolejowa Vevey.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Bundesamt für Statistik , Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2020 – 2020 | Tabelle [online], Bundesamt für Statistik, 1 września 2021 [dostęp 2022-05-16] (niem.).
- ↑ Suisse. Guide vert Michelin. Michelin et Cie, 1985, s. 192. ISBN 2-06-005-602-0.
- ↑ Finalists Prize & Jury. (ang.) clara-haskil.ch [dostęp 2019-08-12]