Theodor von Sickel
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Theodor_Sickel.jpg/200px-Theodor_Sickel.jpg)
Theodor von Sickel (ur. 18 grudnia 1826 w Aken, zm. 21 kwietnia 1908 w Merano) – niemiecko-austriacki historyk. Specjalizował się w historii europejskiej wczesnego średniowiecza, jest uważany za twórcę nowoczesnej dyplomatyki.
W 1850 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Halle oraz École nationale des chartes w Paryżu. W 1857 roku został mianowany profesorem na Uniwersytecie Wiedeńskim, w latach 1869 1891 był dyrektorem Instytutu Austriackich Badań Historycznych, specjalizującym się w dodatkowych dziedzinach nauk pomocniczych historii, takich jak badania historyczne paleografii i chronologii dyplomów (dyplomatyki – krytycznego badania dokumentów)[1]. Został uznany za twórcę tej ostatniej dziedziny. Jego staranne i fachowe opracowania wielu średniowiecznych dokumentów, w tym ponad 1300 dokumentów królewskich z X wieku, cieszą się najwyższym uznaniem[2].
W 1875 roku został członkiem Monumenta Germaniae Historica i w latach 1897-1908 był prezesem Bawarskiej Akademii Nauk. W 1881 roku założył Austriacki Instytut Historyczny w Rzymie. Był jego dyrektorem do 1901 roku[2].
Wybrane publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Beiträge zur Diplomatik, 8 tomów, 1861–1882
- Acta regum et imperatorum Karolinorum digesta et ennarata, 2 tomy
- Diplomata regum et imperatorum Germaniae, 2 tomy
- Kaiserurkunden in Abbildungen, 11 części w latach 1890-1891 (współautor: Heinrich von Sybel)
- Römische Berichte, 5 tomów, 1895-1901
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Józef Szymański: Nauki pomocnicze historii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 8. ISBN 83-01-13592-1.
- ↑ a b Nota biograficzna Theodora Sickela. univie.ac.at. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-25)]. (niem.)