Sosene Anesi
Pełne imię i nazwisko |
Sosene Raymond Anesi | ||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Pseudonim |
Sos | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
187 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Masa ciała |
90 kg | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Rugby union | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Reprezentacja narodowa | |||||||||||||||||||||||||||||||||
rugby union | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
rugby 7 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Sosene Anesi (ur. 3 czerwca 1981 w Apii) – rugbysta samoańskiego pochodzenia występujący w formacji ataku, reprezentant Nowej Zelandii zarówno w wersji piętnasto-, jak i siedmioosobowej, złoty medalista Igrzysk Wspólnoty Narodów 2006 i triumfator IRB Sevens World Series w sezonie 2003/2004, trener.
Młodość
[edytuj | edytuj kod]Urodzony na Samoa Anesi przybył do Nowej Zelandii na ostatni rok nauki otrzymawszy stypendium sportowe w St John’s College w Hamilton. Rodzina – prócz Sosene licząca jeszcze czworo braci i dwie siostry – skłaniała się ku tenisowi i lekkoatletyce i w tych dyscyplinach rozpoczął swą sportową karierę. Zwyciężył w tenisowych mistrzostwach regionu Waikato, a jego najlepszy wynik w biegu na 100 metrów wynosił 10,6 s. W rugby zaczął grać w wieku siedemnastu lat, jego szybkość zwróciła uwagę trenerów rugby 7, następnie zwrócił się ku rugby piętnastoosobowemu. W roku 2001 doznał poważnej kontuzji kolana, które wymagało rekonstrukcji. Po powrocie do gry pod koniec tego roku, to samo przydarzyło się z drugim kolanem. Przechodząc rehabilitację opuścił dwa sezony, a pomimo obaw powrócił jednak do dawnej szybkości[1][2][3].
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Reprezentował region Waikato w kategoriach juniorskich[2][4], zaś w zespole seniorskim występował od 2003 roku[5]. Kamieniami milowymi były mecze numer 50[6] i 75[7], a łącznie wystąpił w 91 spotkaniach[8]. Największym sukcesem w tym okresie był triumf w rozgrywkach National Provincial Championship w 2006[9], zaś indywidualnie w tym samym roku Anesi otrzymał wyróżnienie dla najlepszego zawodnika regionu[4], zwyciężył także w klasyfikacji przyłożeń w sezonie 2004[10]. Z zespołem rugby 7 wziął też udział w New Zealand National Rugby Sevens Tournament 2004[11][12].
Od roku 2004 trenował z zespołem Chiefs[13], pełny kontrakt otrzymując rok później[14] i w rozgrywkach Super 12 zadebiutował w pierwszej kolejce tego sezonu w meczu z Waratahs[15]. W 2007 roku miał pięć miesięcy przerwy w grze, bowiem doznał złamania dwóch kręgów szyjnych[3][16][17]. W ostatnim sezonie gry dla Chiefs dotarł do finału ligi, gdzie jego zespół wysoko uległ południowoafrykańskim Bulls[18], a jego część opuścił ze względu na kontuzję ramienia[10].
Mając problemy z przebiciem się do pierwszego składu Chiefs, gdzie jego konkurencję na pozycjach skrzydłowego i obrońcy stanowili tacy zawodnicy jak Mils Muliaina, Sitiveni Sivivatu i Lelia Masaga, podpisał kontrakt z Waratahs, zastępując zwolnionego Lote Tuqiriego[19][20]. W zakończonej na półfinale kampanii w 2010 roku zagrał w dwunastu spotkaniach, dopóki nie doznał kontuzji w meczu ze swoją byłą drużyną[21][22]. Choć w trakcie sezonu stracił miejsce w wyjściowej piętnastce na rzecz Kurtleya Beale'a, przedłużono z nim kontrakt o kolejny rok[23]. Zagrał wówczas w dziewięciu spotkaniach[24], łącznie zatem w barwach Waratahs w ciągu dwóch sezonów zagrał dwudziestojednokrotnie zdobywając trzy przyłożenia[25]. W tym czasie na poziomie klubowym związany był z Easts[26], wystąpił także dla Hunters Hill RUFC[27][28][29]. W 2010 roku dodatkowo powrócił do Waikato na rozgrywki ITM Cup 2010[30].
W sezonie 2011/12 reprezentował japoński NTT Shining Arcs[31][32]. Po powrocie do Australii grał w klubie Parramatta Two Blues początkowo w zespole rezerw[33][34], a następnie jako kapitan pierwszej drużyny[35][36][37]. W lipcu 2013 roku związał się z RCM Timișoara zostając pierwszym reprezentantem Nowej Zelandii zakontraktowanym przez rumuński klub[38][39] i już w pierwszym sezonie gry zdobył z zespołem mistrzostwo kraju[40].
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]W sezonie 1999/2000 występował w samoańskiej kadrze rugby 7[41][42][43]. Alama Ieremia namówił go jednak do odrzucenia powołań od Samoańczyków w perspektywie Pucharu Świata 2003, by skupić się na zostaniu jednym z All Blacks[1].
Pierwszym krokiem w tym kierunku były występy w reprezentacji rugby 7. Walnie przyczynił się do triumfu Nowozelandczyków w sezonie 2003/2004 w sześciu turniejach zdobywając trzydzieści cztery przyłożenia[44][45][10]. Pod nieobecność Rico Geara, Leona MacDonalda i Joe Rokocoko znalazł się w składzie All Blacks na początku sezonu 2005. Wszedł z ławki rezerwowych w wysoko wygranym meczu z Fidżi i był to jego jedyny występ w nowozelandzkiej reprezentacji[46][10][3]. Również w 2005 roku wyjechał z Junior All Blacks na trzymeczowe tournée do Australii[47], a w kolejnym roku zagrał z tym zespołem w Pucharze Narodów Pacyfiku[48].
W 2006 roku Gordon Tietjens ponownie powołał go do kadry rugby 7 i wziął z nią udział w zakończonym triumfem turnieju na Igrzyskach Wspólnoty Narodów, podczas którego zdobył pięć przyłożeń[10][49][50][51]. Znajdował się w szerokim składzie przygotowującym się do Pucharu Świata 2009[52], z walki o miejsce na ten turniej wyeliminowała go jednak kontuzja[53][54].
W 2008 roku wystąpił w barwach Barbarians przeciwko Irlandii[55][56].
Kariera trenerska
[edytuj | edytuj kod]W sierpniu 2014 roku został asystentem szkoleniowca RCM Timișoara[57], część spotkań prowadził także jako pierwszy trener[58], a zespół zdobył Puchar Rumunii w Rugby Union Mężczyzn 2014[59][60].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Anesi vows all out attack. nzherald.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ a b Anesi making great strides. nzherald.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ a b c INTERVIU cu rugbystul Sosene Anesi: “Aici la Timişoara mă simt foarte bine, e ca la mine acasă”. sport9.ro. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-25)]. (ang.).
- ↑ a b Sosene Anesi. allblacks.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
- ↑ Kiwi' turns down Samoa. news.bbc.co.uk. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-10)]. (ang.).
- ↑ Milestone cheers Anesi. stuff.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ Anesi eyes 100-game milestone for Waikato. stuff.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ Waikato Players. mooloo.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
- ↑ Waikato wins Air New Zealand Cup. nzherald.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ a b c d e Sosene Anesi. stats.allblacks.com. [dostęp 2015-03-29]. (ang.).
- ↑ NZ national sevens teams announced. espnscrum.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-22)]. (ang.).
- ↑ Rush back in sevens side. tvnz.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
- ↑ Chiefs development squad announced. espnscrum.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-07)]. (ang.).
- ↑ New Zealand announce Super 12 squads. espnscrum.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-08)]. (ang.).
- ↑ Anesi still smiling. tvnz.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
- ↑ Waikato's Anesi suffers neck fracture. espnscrum.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-03)]. (ang.).
- ↑ Anesi back after broken neck. allblacks.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-03-29]. (ang.).
- ↑ Chiefs trampled in one-sided final. nzherald.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ HSBC Waratahs sign All Black Sosene Anesi. waratahs.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
- ↑ Former All Black to replace Lote Tuqiri at Waratahs. dailytelegraph.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ Sosene Anesi. waratahs.com.au @ web.archive.org. [dostęp 2015-03-29]. (ang.).
- ↑ 2010 Waratahs Rugby Annual Report. waratahs.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-22)]. (ang.).
- ↑ Waratahs keep faith in Anesi. espnscrum.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-18)]. (ang.).
- ↑ 2011 Waratahs Rugby Annual Report. waratahs.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-22)]. (ang.).
- ↑ NSW Waratahs all-time player list. waratahs.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-25)]. (ang.).
- ↑ University ready to challenge Rebels' unbeaten run with Waugh on side. smh.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-24)]. (ang.).
- ↑ Ex-All Black Sosene Anesi debuts for Hunters Hill. huntershillrugby.org.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-03)]. (ang.).
- ↑ Ex-All Black Sosene Anesi shapes up for park footy. dailytelegraph.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-21)]. (ang.).
- ↑ HHRUFC Match Appearances 2011. huntershillrugby.org.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-28)]. (ang.).
- ↑ Anesi returns to Waikato. allblacks.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-06)]. (ang.).
- ↑ NTTコミュニケーションズシャイニングアークス、新加入選手(外国人選手)のお知らせ. archive.top-league.jp. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (jap.).
- ↑ 2011-12. archive.top-league.jp. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-06)]. (jap.).
- ↑ 2ND XV MATCH REPORT v RANDWICK. twobluesrugby.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
- ↑ Mystery solved with Anesi's unveiling. smh.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-24)]. (ang.).
- ↑ All Black to Two Blue: Anesi try secures Parramatta victory. waratahs.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
- ↑ Match Report - Round 5 First Grade v Gordon 4 May 2013. twobluesrugby.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
- ↑ 60 Seconds with Thommo - Sosene Anesi. twobluesrugby.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-26)]. (ang.).
- ↑ Forte noi se alatura clubului din Timisoara. super-liga.ro. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)]. (rum.).
- ↑ Sosene Anesi – primul All Blacks din istoria SuperLigii. super-liga.ro. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-10)]. (rum.).
- ↑ Timisoara pentru a doua oara consecutiv campioana SuperLigii CEC Bank. super-liga.ro. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-07)]. (rum.).
- ↑ Manu Samoan Sevens squad announced. espnscrum.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-08)]. (ang.).
- ↑ Sevens: Kiwis face expulsion. news24.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
- ↑ New Zealand let off the hook. planet-rugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-03-29]. (ang.).
- ↑ TOP 50 MOST PROLIFIC TRY SCORERS. irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-03-29]. (ang.).
- ↑ TOP 50 MOST PROLIFIC SCORERS. irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-03-29]. (ang.).
- ↑ Three new All Blacks in team to play Fiji. nzherald.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-13)]. (ang.).
- ↑ Junior All Blacks squad named for tour of Australia. allblacks.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-28)]. (ang.).
- ↑ Crusader Flynn to skip the Junior All Blacks. nzherald.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ ANESI Soseni Raymond. melbourne2006.com.au. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-30)]. (ang.).
- ↑ Sosene Anesi @ cgf.com. thecgf.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
- ↑ Sosene Anesi. olympic.org.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-05)]. (ang.).
- ↑ Anesi, Vito in line for sevens World Cup. stuff.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ Vito to bolster NZ sevens ranks at World Cup. nzherald.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ Chiefs lose Anesi; hope for Mils. stuff.co.nz. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-29)]. (ang.).
- ↑ Player Archive - S. R. Anesi. barbarianfc.co.uk. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
- ↑ Ireland too strong for Barbarians. espnscrum.com. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-06)]. (ang.).
- ↑ Campioana RCM UVT Timişoara mută înaintea ultimilor 3 paşi: Danie de Villiers demis, secundul Grainger Heikell principal interimar, ajutat de Sosene Anesi. sporttim.ro. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-12)]. (rum.).
- ↑ Sosene Anesi, DEBUT FORȚAT ca antrenor principal! Ce spune despre suspendarea lui Grainger Heikell. banatsport.ro. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-09)]. (rum.).
- ↑ Sosene Anesi, antrenor RCM Timișoara: ”Au fost câteva momente ridicole”. oradetimis.oradestiri.ro. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (rum.).
- ↑ Primul trofeu pentru ”coach” Sosene Anesi. Ce a spus despre faza eseului decisiv, validat video pentru RCM. sport9.ro. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-03)]. (rum.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Sosene Anesi @ espnscrum.com. espnscrum.com. [dostęp 2015-03-29]. (ang.).
- Sosene Anesi @ super-liga.ro. super-liga.ro. [dostęp 2015-03-29]. (rum.).
- Sosene Anesi @ itsrugby.co.uk. itsrugby.co.uk. [dostęp 2015-03-29]. (ang.).