Ser topiony
Ten artykuł od 2023-04 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
Ser topiony – produkt pochodny sera, wytworzony przez topienie go z dodatkiem topników. Jako topniki używane są: kwas cytrynowy, kwas winowy, kwas mlekowy i ich sole. Ser przetapiany jest obecnie w temperaturach 90-99 °C.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Schmelzk%C3%A4se-1.jpg/220px-Schmelzk%C3%A4se-1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/Processed_cheese_slices.jpg/220px-Processed_cheese_slices.jpg)
Nazewnictwo
[edytuj | edytuj kod]Nazwy serów topionych pochodzą od serów z których zostały wytworzone, w ich składzie musi być co najmniej 75% masy sera podstawowego (takiego, od którego dany ser nosi nazwę).[potrzebny przypis]
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze sery topione pojawiły się około 1908 roku w Szwajcarii jako efekt eksperymentów tamtejszych serowarów usiłujących rozwiązać problem nadprodukcji serów tradycyjnych.
W roku 1911 ser topiony uzyskiwany na bazie sera Emmental został skomercjalizowany przez firmę „Gerber”.
Pierwszą europejską fabrykę wytwarzającą ser topiony na skalę masową, uruchomili w roku 1917 w Jurze we Francji bracia Graf.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Zaletą sera topionego jest długi okres przydatności do spożycia. Najczęściej do jego wytworzenia stosuje się sery Emmental i Cantal. Bywa, że dla poszerzenia spektrum smakowego dodaje się ser Saint-Paulin lub Roquefort. Często również wzbogaca się go dodatkami; ziołami, pieprzem, szynką, cebulą, pieczarkami a nawet owocami morza.