Rząd Maria Draghiego
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f1/Governo_Draghi.jpg/220px-Governo_Draghi.jpg)
Rząd Maria Draghiego – rząd Republiki Włoskiej, urzędujący od 13 lutego 2021 do 22 października 2022.
Gabinet powstał w trakcie XVIII kadencji parlamentu wyłonionego w wyborach parlamentarnych z 4 marca 2018. Początkowo w kadencji tej powołano urzędujący od czerwca 2018 pierwszy rząd Giuseppe Contego. Wspierała go koalicja obejmująca określający się jako ugrupowanie antyestablishmentowe Ruch Pięciu Gwiazd (M5S) oraz prawicową Ligę Północną (LN)[1][2]. W sierpniu 2019 doszło do wzmożenia sporów w między koalicjantami. W ich następstwie M5S porozumiał się z opozycyjną dotąd centrolewicową Partią Demokratyczną (PD)[3]. We wrześniu formacje te (oraz lewicowy Artykuł 1) utworzyły drugi rząd Giuseppe Contego[4][5]. W styczniu 2021, w trakcie światowej pandemii COVID-19 i związanych z nią problemów gospodarczych, doszło do kolejnego w XVIII kadencji kryzysu rządowego. Swoje poparcie dla gabinetu wycofała Italia Viva[6], ugrupowanie Mattea Renziego, które powstało we wrześniu 2019 w wyniku rozłamu w PD i pozostawało członkiem koalicji. Rząd uzyskał w tym samym miesiącu wotum zaufania w obu izbach parlamentu, premier Giuseppe Conte jednak ogłosił swoją dymisję[7].
Na początku lutego 2021 misję stworzenia nowego gabinetu od prezydenta Sergia Mattarelli otrzymał Mario Draghi, były prezes EBC[8]. W wyniku konsultacji uzyskał szerokie poparcie, tworząc polityczno-techniczny gabinet określany jako rząd jedności narodowej[9]. 12 lutego Mario Draghi ogłosił listę kandydatów na ministrów, wśród których znalazły się osoby bezpartyjne[10] (w tym dotychczasowy dyrektor generalny Banku Włoch i była prezes Sądu Konstytucyjnego[11]) oraz przedstawiciele większości głównych ugrupowań parlamentarnych: Ruchu Pięciu Gwiazd, Partii Demokratycznej, Ligi[12], Italia Viva, Artykułu 1 oraz centroprawicowej formacji Forza Italia[10]. Następnego dnia prezydent dokonał zaprzysiężenia członków gabinetu, który rozpoczął funkcjonowanie[13][14]. Sekretarzem rządu został Roberto Garofoli[14]. Wkrótce utworzeniu rządu skorygowano strukturę ministerstw[15].
14 lipca 2022 Mario Draghi złożył prezydentowi swoją rezygnację po tym, jak Ruch Pięciu Gwiazd odmówił wsparcia dla rządowego pakietu pomocowego. Sergio Mattarella odmówił przyjęcia jego dymisji[16]. 20 lipca senatorowie Ligi, FI i M5S nie wzięli udziału w głosowaniu nad wotum zaufania w izbie wyższej parlamentu[17]. Następnego dnia premier wygłosił przemówienie w Izbie Deputowanych, po czym ponowił swoją dymisję. Prezydent przyjął rezygnację, rozpisując również przedterminowe wybory parlamentarne[18][19].
Rząd zakończył funkcjonowanie 22 października 2022, kiedy to po tych wyborach został zastąpiony przez rząd Giorgii Meloni.
Skład rządu
[edytuj | edytuj kod]Funkcja[20] | Imię i nazwisko | Partia polityczna |
---|---|---|
Premier | Mario Draghi | bezp. |
Minister spraw zagranicznych | Luigi Di Maio | M5S |
Minister spraw wewnętrznych | Luciana Lamorgese | bezp. |
Minister sprawiedliwości | Marta Cartabia | bezp. |
Minister obrony | Lorenzo Guerini | PD |
Minister gospodarki i finansów | Daniele Franco | bezp. |
Minister rozwoju gospodarczego | Giancarlo Giorgetti | Liga |
Minister polityki rolnej, żywnościowej i leśnej | Stefano Patuanelli | M5S |
Minister transformacji ekologicznej[21] | Roberto Cingolani | bezp. |
Minister infrastruktury i zrównoważonej mobilności[22] | Enrico Giovannini | bezp. |
Minister pracy i polityki społecznej | Andrea Orlando | PD |
Minister edukacji | Patrizio Bianchi | bezp. |
Minister szkolnictwa wyższego i badań naukowych |
Maria Cristina Messa | bezp. |
Minister kultury[23] | Dario Franceschini | PD |
Minister zdrowia | Roberto Speranza | Artykuł 1 |
Minister turystyki[24] | Massimo Garavaglia | Liga |
Minister ds. kontaktów z parlamentem | Federico D’Incà | M5S |
Minister ds. administracji publicznej | Renato Brunetta | Forza Italia |
Minister ds. regionalnych i autonomii | Mariastella Gelmini | Forza Italia |
Minister ds. regionów południowych i spójności terytorialnej |
Mara Carfagna | Forza Italia |
Minister ds. rodziny i równych szans | Elena Bonetti | Italia Viva |
Minister ds. młodzieży | Fabiana Dadone | M5S |
Minister ds. technologii informacyjnych i transformacji cyfrowej |
Vittorio Colao | bezp. |
Minister ds. osób niepełnosprawnych | Erika Stefani | Liga |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Italy’s populist 5 Star, League parties reach deal on government program. marketwatch.com, 13 maja 2018. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ Governo, Conte accetta l'incarico e presenta la lista: 18 ministri, 5 le donne. Tria all'Economia. repubblica.it, 31 maja 2018. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ Włochy: Giuseppe Conte otrzymał misję powołania nowego rządu. interia.pl, 29 sierpnia 2019. [dostęp 2021-02-13].
- ↑ Governo, Conte annuncia i ministri: Gualtieri all'Economia, Lamorgese all'Interno, Di Maio agli Esteri. Fraccaro sottosegretario alla presidenza dopo lite tra il premier e il capo politico M5S. repubblica.it, 4 września 2019. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ Governo. A sorpresa il Ministero della Salute a LeU. quotidianosanita.it, 4 września 2019. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ Crisi di governo, Renzi ritira le ministre Bonetti e Bellanova. Conte: „Grave responsabilità di Italia viva, danno al Paese. Mai sottratto al confronto ma terreno era minato”. ilfattoquotidiano.it, 13 stycznia 2021. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ We wtorek premier Włoch, Giuseppe Conte, złoży dymisję. gazetaprawna.pl, 25 stycznia 2021. [dostęp 2021-02-13].
- ↑ Mattarella sceglie un governo del presidente e convoca Mario Draghi: „Voto non opportuno con l’emergenza, serve pienezza delle funzioni”. ilfattoquotidiano.it, 3 lutego 2021. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ Governo Draghi, Berlusconi: «Governo di unità nazionale, non nascerà una maggioranza politica». corriere.it, 9 lutego 2021. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ a b Governo, Draghi scioglie la riserva e annuncia i ministri: Franco all'Economia, Cingolani alla Transizione ecologica, Cartabia alla Giustizia. repubblica.it, 12 lutego 2021. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ Anna T. Kowalewska z Rzymu: Rząd Draghiego zaprzysiężony. Czy „Smoczy Mario” uratuje Włochy?. polityka.pl, 13 lutego 2021. [dostęp 2021-02-14].
- ↑ Liga jako odrębne ugrupowanie w 2020 nieformalnie przejęła rolę Ligi Północnej, stając się zapleczem politycznym Mattea Salviniego i dotychczasowego środowiska LN.
- ↑ Cerimonia di giuramento del Governo Draghi. quirinale.it, 13 lutego 2021. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ a b Governo, ora il primo Cdm. Draghi e i suoi 23 ministri hanno giurato al Quirinale. Mascherine e nessuna stretta di mano: è la prima cerimonia in era Covid. repubblica.it, 13 lutego 2021. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ Nuovo Governo – nomina ministri. gazzettaufficiale.it, 4 marca 2021. [dostęp 2021-07-25]. (wł.).
- ↑ Davide Ghiglione, Paul Kirby: Italian PM Mario Draghi offers resignation after coalition falls apart. bbc.com, 14 lipca 2022. [dostęp 2022-07-15]. (ang.).
- ↑ Fine del governo Draghi Lega, Forza Italia e M5s non votano la fiducia. Il premier stasera non sale al Quirinale. ilfoglio.it, 20 lipa 2022. [dostęp 2022-07-21]. (wł.).
- ↑ Paul Kirby: Italian PM Mario Draghi resigns after week of turmoil. bbc.com, 21 lipca 2022. [dostęp 2022-07-21]. (ang.).
- ↑ Arkadiusz Grochot: Mario Draghi złożył dymisję z funkcji premiera Włoch. rmf24.pl, 21 lipca 2022. [dostęp 2022-07-21].
- ↑ I Ministri del Governo Draghi. governo.it, 13 lutego 2021. [dostęp 2021-02-13]. (wł.).
- ↑ Do marca 2021 jako minister środowiska.
- ↑ Do marca 2021 jako minister infrastruktury i transportu.
- ↑ Do marca 2021 jako minister kultury i turystyki.
- ↑ Do marca 2021 jako minister ds. koordynacji sektora turystyki.