Receptory sprzężone z białkami G
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/GPCR_structure_and_receptor.svg/220px-GPCR_structure_and_receptor.svg.png)
Receptory sprzężone z białkami G (GPCR – z ang. G Protein-Coupled Receptor; receptory siedmiotransbłonowe, 7TM) – rodzaj transmembranowych receptorów metabotropowych, które reagują na sygnały docierające do komórki za pośrednictwem neuroprzekaźników aktywując białko G związane z receptorem po drugiej stronie błony komórkowej[1].
Budowa
[edytuj | edytuj kod]Receptory GPCR są zbudowane z pojedynczego polipeptydu (łańcucha aminokwasowego) o strukturze α-helikalnej. Cząsteczki receptora są silnie sfałdowane i zanurzone w błonie komórkowej, przez którą łańcuch polipeptydowy przechodzi siedmiokrotnie, tworząc hydrofobową domenę transmembranową (7TM), stąd nazwa "siedmiohelikalne transmembranowe receptory komórkowe". Koniec karboksylowy (−COOH) polipeptydu znajduje się zawsze wewnątrz, a koniec aminowy (−NH2) zawsze na zewnątrz komórki.
Po przyłączeniu liganda zewnątrzkomórkowego zmienia się konformacja części wewnątrzkomórkowej, w efekcie białko G zostaje zaktywowane i może dalej przekazywać sygnał danego szlaku fizjologicznego[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/81/Schemat_budowy_receptora_sprz%C4%99%C5%BConego_z_bia%C5%82kiem_G.jpg/600px-Schemat_budowy_receptora_sprz%C4%99%C5%BConego_z_bia%C5%82kiem_G.jpg)
Drugim typem receptorów metabotropowych obok receptorów GPCR są kinazy receptora tyrozynowego[2].
Rodzaje
[edytuj | edytuj kod]Do grupy receptorów GPCR należą:
- receptory adenozynowe
- receptory adrenergiczne α i β
- receptory dopaminowe D1, D2
- receptory histaminowe H1, H2, H3
- receptory kannabinoidowe CB1, CB2
- receptory melatoninowe Mel1
- receptory opioidowe μ, δ i κ
- wszystkie receptory serotoninowe poza 5-HT3
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Neuroscience. Dale Purves; Goerge J Augustine; David Fitzpatrick; William C Hall; Anthony-Samuel LaMantia; James O McNamara; S Mark Williams (red.). Wyd. 3. Sunderland (USA): Sinauer Associates, 2004, s. 124–125, 139. ISBN 0-87893-725-0.
- ↑ Principles of Neural Science. Eric R Kandel; James H Schwartz; Thomas M Jessell; Steven A. Siegelbaum; A. J. Hudspeth (red.). New York: McGraw-Hill, 2013, s. 236–237. ISBN 978-0-07-139011-8.