RMS Mauretania (1906)
![]() | |
Bandera | |
---|---|
Właściciel |
1906-1934: Cunard, 1934-1935: Cunard White Star Line |
Dane podstawowe | |
Materiał | |
Historia | |
Stocznia | |
Data wodowania | |
Data oddania do eksploatacji | |
Data wycofania ze służby | |
Dane techniczne | |
Liczebność załogi |
802-812 |
Liczba pasażerów |
2165 |
Długość całkowita (L) |
240,8 m |
Długość linii wodnej |
232,31 m |
Szerokość (B) |
26,82 m |
Zanurzenie (D) |
10,21 m |
Pojemność brutto |
31932 GT |
Napęd mechaniczny | |
Silnik |
turbiny parowe |
Moc silnika |
68000 KM |
Liczba śrub napędowych |
4 |
Prędkość maks. |
26 w. |
RMS (ang. Royal Mail Steamer) Mauretania (w czasie pierwszej wojny światowej także HMT Mauretania lub HMHS Mauretania), siostrzany statek Lusitanii i Aquitanii – parowiec transatlantycki, zbudowany w stoczni Swan w Newcastle, zwodowany 20 września 1906. Matką chrzestną statku była Anne Emily Innes-Ker, księżna Roxburghe. Jego nazwa pochodzi od kraju Mauretanii. W tym czasie był największym, najszybszym, a także do momentu zbudowania Olympica i Titanica najbardziej luksusowym statkiem świata. Zaprojektowany przy współpracy specjalistów z Admiralicji, był pierwszym statkiem pasażerskim napędzanym turbiną parową i posiadającym specjalnie zaprojektowaną konstrukcję kadłuba. Pozwalało mu to na rozwijanie prędkości nawet do 33 węzłów[1][2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Budowa Mauretanii została sfinansowana m.in. z kredytu w wysokości 2,6 mln funtów udzielonego przez rząd brytyjski na 20 lat, z oprocentowaniem 2,75%. Warunkiem otrzymania kredytu przez armatora było zbudowanie w Wielkiej Brytanii dwóch liniowców zdolnych osiągnąć średnią prędkość 24,5 węzła przy średnich warunkach pogodowych. Drugim warunkiem było postawienie statków do dyspozycji Admiralicji w przypadku wybuchu wojny. Oba wielkie liniowce były pierwszymi statkami floty Cunarda, których budowę konsultowano z Admiralicją pod kątem ewentualnego wykorzystania statków podczas wojny w roli pomocniczych krążowników. Zostały też pierwszymi statkami Cunarda, dla których nazwy wybrano w drodze specjalnie ogłoszonego konkursu[2].
W dniu 16 listopada 1907 „Mauretania” wypłynęła w rejs dziewiczy. W tym samym miesiącu przebyła Ocean Atlantycki ze średnią prędkością 23,69 węzła (na trasie Ameryka-Europa) i zdobyła Błękitną Wstęgę Atlantyku – nagrodę dla statku, który najszybciej pokona dystans między Europą a Ameryką. Początkowo rywalizowała o tytuł najszybszego statku na Atlantyku z bliźniaczą Lusitanią, ale od 1908 r. ostatecznie rekord pozostał przy Mauretanii. Jej osiągnięcia nie zdołano pobić przez kolejne 20 lat. 25 lipca 1922 Mauretania poprawiła własny rekord uzyskując średnią prędkość 26,06 węzła: podróż z Queenstown w Irlandii do Nowego Jorku trwała tylko 4 dni, 10 godzin i 51 minut.[3] W 1927 r., mając z górą 20 lat służby, spiesząc na sygnał SOS z innego statku, rozwinęła średnią prędkość 29 węzłów.[3] Statkiem, który ostatecznie odebrał „Mauretanii” oba rekordy trasy, została w 1929 roku sławna niemiecka dwukominowa „Bremen” (51.656 BRT, „rodem” z Bremy). Dwudziestodwuletnia „Mauretania” jeszcze w tym samym roku spróbowała odzyskać utracone trofeum, rozwijając w jednym z rejsów do Europy prędkość aż 27,22 w. Przegrała po walce w wielkim stylu, pokazała też swą kondycję. A była ona, pomimo wieku, wspaniała: w lipcu 1933 r. przez godzinę „Mauretania” utrzymywała szybkość 33 węzłów[3][4].
W czasie I wojny światowej „Mauretania” była używana przez Admiralicję jako statek transportowy, a przejściowo jako statek szpitalny. Uzbrojona w artylerię, brała udział w operacji w Dardanelach, transportowała żołnierzy alianckich na Bliski Wschód, a następnie pod nazwą Tuberose wojska amerykańskie do Europy. Zasłynęła wówczas użyciem nowatorskiego kamuflażu "Dazzle" w formie przenikających się, nieregularnych czarno-białych rombów.[3] Zwolniona ze służby wojennej została w maju 1919[5].
Do obsługi pasażerskich linii atlantyckich wróciła w marcu 1920 po przeprowadzeniu remontu i przebudowy. W 1923 przeszła na paliwo płynne, a w 1927 przeprowadzono modernizację wnętrz.
Cunard wycofał Mauretanię z obsługi pasażerskiej we wrześniu 1934, po jej ostatnim rejsie z Nowego Jorku do Southampton. Bogate wyposażenie statku (meble itp.) zostało zlicytowane, a sam statek został pocięty na złom w 1935 w Rosyth[5][4].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/Olympic_and_Mauretania.jpg/220px-Olympic_and_Mauretania.jpg)
- Listopad 1907 podczas podróży do Southampton przy prędkości 23,69 węzła.
- Marzec 1908 podczas podróży do Southampton przy prędkości 24,42 węzła.
- Maj 1908 podczas podróży do Nowego Jorku przy prędkości 24,86 węzła.
- Luty 1909 podczas podróży do Southampton przy prędkości 25,28 węzła.
- Marzec 1909 podczas podróży do Southampton przy prędkości 25,61 węzła.
- Maj 1909 podczas podróży do Southampton przy prędkości 25,70 węzła.
- Czerwiec 1909 podczas podróży do Southampton przy prędkości 25,88 węzła.
- Sierpień 1924 podczas podróży do Southampton przy prędkości 26,16 węzła.
Dane techniczne[8]
[edytuj | edytuj kod]- tonaż – 31 938 BRT
- wymiary – 232,31 × 26,82 m (762,2 × 88,0 stóp)
- liczba kominów – 4
- liczba masztów – 2
- konstrukcja: stalowa
- silniki: 2 wysokoprężne turbiny parowe Parsonsa
- prędkość – do 27 węzłów
- zbudowany w stoczni Swan, Hunter & Wigham Richardson
- wodowanie – 20 września 1906
- liczba miejsc dla pasażerów – 563 w pierwszej, 464 w drugiej i 1138 w trzeciej klasie
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mauretania | Luxury Liner, Transatlantic Voyages, Cunard Line | Britannica [online], www.britannica.com [dostęp 2024-02-16] (ang.).
- ↑ a b Michał Banach , RMS Mauretania - największy i najszybszy poprzednik Titanica [online], SmartAge.pl, 16 listopada 2022 [dostęp 2024-02-16] (pol.).
- ↑ a b c d Piwowoński Jan: O Błękitną Wstęgę Atlantyku, Wydawnictwo Morskie, Gdynia 1962, seria "Miniatury morskie", s. 38-42
- ↑ a b Great Ocean Liners | RMS Mauretania [online], great-ocean-liners [dostęp 2024-02-16] (ang.).
- ↑ a b Mauretania (1906); Passenger vessel; Liner | Royal Museums Greenwich [online], www.rmg.co.uk [dostęp 2024-02-16] .
- ↑ Service for Her Country [online], The Lusitania Resource, 29 kwietnia 2011 [dostęp 2024-02-16] (ang.).
- ↑ Mauretania Specifications [online], The Lusitania Resource, 29 kwietnia 2011 [dostęp 2024-02-16] (ang.).
- ↑ RMS Mauretania | Sister Ship to RMS Lusitania [online], www.titanicandco.com [dostęp 2024-02-16] .