Piotr Harasimowicz
Wygląd
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | |
Dziedzina sztuki |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/80/29_Prospekt_Svobody%2C_Lviv_%2801%29.jpg/220px-29_Prospekt_Svobody%2C_Lviv_%2801%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/81/1_Rudanskoho_Street%2C_Lviv_%2801%29.jpg/220px-1_Rudanskoho_Street%2C_Lviv_%2801%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/%D0%93%D1%80%D0%BE%D0%B1%D1%96%D0%B2%D0%B5%D1%86%D1%8C_%D0%93%D0%B0%D1%80%D0%B0%D1%81%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%96%D0%B2..jpg/240px-%D0%93%D1%80%D0%BE%D0%B1%D1%96%D0%B2%D0%B5%D1%86%D1%8C_%D0%93%D0%B0%D1%80%D0%B0%D1%81%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%96%D0%B2..jpg)
Piotr Witalis Harasimowicz (ur. 29 kwietnia 1857 w Warszawie, zm. 20 lipca 1914 we Lwowie) – polski rzeźbiarz, profesor C. K. Państwowej Szkoły Przemysłowej we Lwowie.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studiował rzeźbę w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a następnie kontynuował u prof. Leonarda Marconiego we Lwowie i Florencji. W 1884 powrócił do Lwowa i otworzył pracownię rzeźby dekoracyjnej w drewnie, kamieniu, marmurze i w odlewach gipsowych. Od 1895 pełnił obowiązki nauczyciela zawodowego, a następnie profesora rzeźby dekoracyjnej. Wykładał w Szkole Przemysłowej we Lwowie. Tworzył monumentalne dekoracje w stylu neobarokowym, był autorem dekoracji wielu budynków we wschodniej Galicji.
Pochowany został na Cmentarzu Łyczakowskim.
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]W Galicji Wschodniej
[edytuj | edytuj kod]- Zdobienia w pałacu M.Baworowskiego w Sorocku;
- Zdobienia w pałacu Z. Romaszkana w Ostapiewie;
- Zdobienia w pałac A. Skrzyńskiego w Żurawnie;
- Dekoracja zewnętrzna pałac Brunickich w Lubieniu Wielkim;
- Elewacja dworu Balów w Tuligłowach;
- Elewacje i wnętrza pałacu Fredrów-Szeptyckich w Beńkowiej Wiszni;
- Pomnik Adama Mickiewicza w Husiatynie[1] (projektował i wykonał w bronzie[2]).
We Lwowie
[edytuj | edytuj kod]- Elewacja Pałacu Siemieńskich-Lewickich przy ulicy Piekarskiej 19 (1891-1894);
- Zdobienia na budynku łaźni św. Anny przy Prospekcie Tarasa Szewczenki 10 (Akademicka) projekt Jan Schulz (1894);
- Zdobienia na kamienicy przy Prospekcie Tarasa Szewczenki 10 (Akademicka) projekt Jan Schulz (1894);
- Medaliony Fryderyka Chopina, Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Zygmunta Krasińskiego, Adama Asnyka, Józefa Ignacego Kraszewskiego i Stanisława Moniuszki na elewacji kamienicy przy ulicy Teatralnej 9 (Tadeusza Rutowskiego) (1892);
- Dekoracje na elewacjach kamienic przy Prospekcie Swobody 29 (Wałach Hetmańskich) i ulicy Łesia Kurbasa 8 (Tadeusza Rejtana), projekt Jan Kroch, Maurycy Silberstein (1902);
- Maszkarony w kształcie głów kobiecych i fryzy przedstawiające słoneczniki na elewacji secesyjnej kamienicy Wixla przy ulicy Stepana Rudańskiego 1 (Klementyny Tańskiej) i Prospektu Tarasa Szewczenki 2a, projekt Zygmunt Langrod i Julian Cybulski (1902);
- Rzeźby łabędzi i płaskorzeźby o motywach muzycznych na elewacji Filharmonii Lwowskiej przy ulicy Piotra Czajkowskiego 7 (Chorążczyzna), projekt Władysław Sadłowski (1907);
- Płaskorzeźby na kaplicy Łodyńskich i Morowskich, Cetnerowskich na Cmentarzu Łyczakowskim.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Pomnik Mickiewicza na kresach. „Nowości Illustrowane”. 50, s. 2, 8–9, 10 grudnia 1910.
- ↑ Sprawozdanie C. K. Państwowej Szkoły Przemysłowej we Lwowie za rok szkolny 1910/1911. Lwów, 1911, s. 21.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Grzegorz Rąkowski, Lwów. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej część IV. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 2008, ISBN 978-83-89188-70-0.
- Grzegorz Rąkowski, Ziemia lwowska. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej część III, Oficyna Wydawnicza „Rewasz” Pruszków 2007, ISBN 978-83-89188-66-3.
- S. S. Nicieja, Ogród snu i pamięci. Dzieje Cmentarza Łyczakowskiego we Lwowie i ludzi tam spoczywających w latach 1786–2010, Opole 2010, ISBN 978-83-61915-13-3.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- „Gazeta Lwowska” nr 164/1914 22 lipca 1914 s. 4
- „Gazeta Lwowska” nr 165/1914 23 lipca 1914 s. 3
- Володимир Тимофієнко „Зодчі України кінця XVIII – початку XX століть. Біографічний довідник” /j.ukr/
Encyklopedie internetowe (osoba):