Piaskownica zwyczajna
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | |||
Klasa | |||
Nadrząd | |||
Rząd | |||
Rodzina | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
piaskownica zwyczajna | ||
Nazwa systematyczna | |||
Calamagrostis arenaria (L.) Roth Tent. Fl. Germ. 1: 34 (1788)[3] | |||
Synonimy | |||
|
Piaskownica zwyczajna (Calamagrostis arenaria (L.) Roth) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy występuje na wydmach nadmorskich Europy, południowo-zachodniej Azji i północnej Afryki. Ponadto zawleczony do południowej Afryki, Australii i na oba kontynenty amerykańskie[3]. W Polsce na naturalnych stanowiskach rośnie na wybrzeżu, w głębi kraju jest wysiewana na piaskach[4]. Na nadmorskich wydmach jest częsta[5].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Ammophila_arenaria_%28Helm_bloeiend%29.jpg/180px-Ammophila_arenaria_%28Helm_bloeiend%29.jpg)
- Pokrój
- Szarozielona trawa kępkowa.
- Łodyga
- Gładkie źdźbło do 1 m wysokości[5].
- Liście
- Pochwy liściowe nieco szorstkie. Blaszki szydłowato zwinięte, gładkie, nagie, tylko na nerwach krótko owłosione. Języczek liściowy wąski, rozdwojony, długości 2-3 mm[5].
- Kwiaty
- Zebrane w żółtobiałe kłoski, te z kolei zebrane w kłosokształtną, wałkowatą, zwężoną z obu końców wiechę długości 10–20 cm. W kłosku znajdują się dwie lancetowate, ostre i nierówne plewy, długości 10-12 mm (dolna jest mniejsza od górnej). Plewki krótko owłosione. Plewka dolna z dwoma ząbkami na szczycie. Oś kłoska u podstawy plewki dolnej posiada dość długie włoski[5].
- Gatunki podobne
- Piaskownica krótkoszyjkowa.
Biologia i ekologia
[edytuj | edytuj kod]Bylina, hemikryptofit. Rośnie na wydmach nadmorskich. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Gatunek charakterystyczny związku Ammophilion borealis[6]. Ma bardzo długie korzenie zakotwiczające ją w podłożu. Młode rośliny wyrastają z podziemnych rozłogów. Roślina broni się przed zasypaniem rosnąc bardzo szybko w górę i wypuszczając nowe rozłogi. Dzięki rozbudowanemu systemowi korzeniowemu jest rośliną stabilizującą piaski.
Zmienność
[edytuj | edytuj kod]Gatunek zróżnicowany na dwa podgatunki[3]:
- Ammophila arenaria subsp. arenaria – występuje w całym zasięgu gatunku
- Ammophila arenaria subsp. australis (Mabille) M.Laínz – rośnie w Europie, południowo-zachodniej Azji i Afryce
Tworzy mieszańce z trzcinnikiem piaskowym Calamagrostis epigeios – trzcinnikownicę nadbrzeżną Calamagrostis × baltica[5][7].
![]() |
![]() |
![]() |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens , Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-12-23] (ang.).
- ↑ a b c d Calamagrostis arenaria (L.) Roth, [w:] Plants of the World Online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2024-05-02] .
- ↑ Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957 .
- ↑ a b c d e Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz , Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059 .
- ↑ Calamagrostis × baltica (Flüggé ex Schrad.) Trin., [w:] Plants of the World Online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2024-05-02] .
- EoL: 1114196
- EUNIS: 190398
- FloraWeb: 384
- GBIF: 5289845
- identyfikator iNaturalist: 61055
- IPNI: 1141132-2
- ITIS: 40449
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-391622
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:1141132-2
- Tela Botanica: 4138
- identyfikator Tropicos: 25510722
- USDA PLANTS: AMAR4