Piaggio Ape
![]() | |
Producent | |
---|---|
Klasa | |
Miejsce produkcji | |
Inne | |
Modele podobne |
Piaggio Ape (wł. pszczoła)[1] – trzykołowy pojazd wagi lekkiej, produkowany nieprzerwanie od 1948 i sprzedawany przez Piaggio. Powstał jako adaptacja skutera Vespa. Produkowany był w wielu konfiguracjach nadwozia, które umożliwiały wykonywanie wielu funkcji użytkowych. Początkowo sprzedawano go pod nazwą VespaCar lub TriVespa, później pod symbolem Ape.
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/82/Piaggio%2C_motofurgone_Ape%2C_1948_-_san_dl_SAN_TXT-00003404_%28page_6_crop%29.jpg/220px-Piaggio%2C_motofurgone_Ape%2C_1948_-_san_dl_SAN_TXT-00003404_%28page_6_crop%29.jpg)
Po II wojnie światowej wielu Włochów nie było stać na transport osobisty. W 1947 konstruktor lotniczy Corradino D'Ascanio opracował lekki i prosty trójkołowy pojazd użytkowy, który zyskał uznanie zarządu firmy Piaggio. Pierwszy model był pozbawioną kabiny adaptacją dwukołowego skutera Vespa, z dwoma tylnymi kołami i płaską podłogą użytkową nad tylną osią.
Początkowe modele były wyposażone w silniki o pojemności 50 cm³[2], 125 cm³ lub 150 cm³, a później w silnik o pojemności 175 cm³. W modelu Ape D z 1964 dodano kabinę, aby chronić kierowcę przed warunkami pogodowymi[3].
Oryginalny Ape, wyposażony w kierownicę (stała się nowością w późniejszym okresie), był jednomiejscowy i mógł tymczasowo pomieścić dwóch pasażerów. Po każdej stronie znajdowały się drzwi ułatwiające wsiadanie i wysiadanie. Osiągi były skromne, z momentem obrotowym wystarczającym do pokonywania wzniesień i niską prędkością maksymalną.
Modele
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Piaggio_Ape_Kasten.jpg/220px-Piaggio_Ape_Kasten.jpg)
Obecnie (w roku 2022) firma oferuje dwa rodzaje modeli: Ape 50’ napędzany silnikiem benzynowym o pojemności 49.8 cc i większy Ape TM’, który jest dostępny z konwencjonalnym silnikiem o pojemności 218cc lub silnikiem diesla o pojemności 422 cc.
Ape 50’ może przewozić od 175 do 205 kg, z kolei wersje TM oraz Classic’ mają ładowność 700–800 kg. Spalanie dla najmniejszego modelu z obecnie dostępnych to około 1 l na 30 km.
Edycja limitowana w stylu retro, nosząca nazwę Calessino była dostępna w konfiguracji auto-rykszy, w kolorze niebieskim oraz białym.
Wygląd został zmodyfikowany na potrzeby wyścigowej wersji Ape Proto, która została ręcznie wykonana i zawiera modyfikacje pozwalające na driftowanie oraz szybszą jazdę. Był wykorzystywany w różnych seriach wyścigowych takich jak Ape RR Show w San Marino[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Auto Motor Sport - Piaggio Ape 50. [dostęp 2022-04-27].
- ↑ Piaggio Ape Commercial Vehicle [online], web.archive.org, 24 lutego 2007 [dostęp 2022-04-27] [zarchiwizowane z adresu 2007-02-24] .
- ↑ Piaggio Ape Range of 3 wheelers Pick-Up, Panel Van and Tipper Trucks. Ape Calessino and 3 wheel Porter Panel Van [online], www.piaggioape.co.uk [dostęp 2022-04-27] .
- ↑ Veicoli commerciali, dopo 65 anni Piaggio sospende la produzione italiana dell'Ape [online], Il Fatto Quotidiano, 1 listopada 2013 [dostęp 2022-04-27] (wł.).