Maciej Gdula
![]() | |
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
20 maja 1977 |
Doktor habilitowany nauk społecznych | |
Specjalność: teoria socjologiczna | |
Alma Mater | |
Doktorat |
6 czerwca 2006 – socjologia |
Habilitacja |
8 listopada 2016 – socjologia |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia |
Uniwersytet Warszawski |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Pos%C5%82owie_Klubu_Parlamentarnego_Lewicy_Daria_Gosek-Popio%C5%82ek_i_Maciej_Gdula_na_konferencji_prasowej_w_Krakowie.jpg/220px-Pos%C5%82owie_Klubu_Parlamentarnego_Lewicy_Daria_Gosek-Popio%C5%82ek_i_Maciej_Gdula_na_konferencji_prasowej_w_Krakowie.jpg)
Maciej Roman Gdula (ur. 20 maja 1977[1] w Żywcu[2]) – polski socjolog, polityk i publicysta, doktor habilitowany nauk społecznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego, poseł na Sejm IX kadencji, od 2023 wiceminister nauki.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jest synem Andrzeja Gduli i praprawnukiem Antoniego Korygi[3].
W 2001 ukończył studia z socjologii na Uniwersytecie Warszawskim[4]. W 2006 na Wydziale Filozofii i Socjologii UW, na podstawie napisanej pod kierunkiem Aleksandry Jasińskiej-Kani rozprawy pt. Utopia, kontrakt i natura. Dyskursy o miłości w kulturze eksperckiej[5], uzyskał stopień naukowy doktora w dziedzinie nauk humanistycznych w dyscyplinie socjologii i specjalności socjologia wiedzy[6]. Tam też w 2016 na podstawie dorobku naukowego oraz monografii pt. Uspołecznienie i kompozycja. Dwie tradycje myśli społecznej a współczesne teorie krytyczne[7] otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk społecznych w zakresie socjologii[6]. Został adiunktem w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego[6][8]. Jako socjolog specjalizuje się w teorii społecznej i teorii polityki.
Jest publicystą „Krytyki Politycznej” oraz członkiem Stowarzyszenia im. Stanisława Brzozowskiego, w latach 2005–2010 wchodził w skład jego zarządu, a od 2010 do 2015 zasiadał w komisji rewizyjnej[1]. Komentator w Poranku radia Tok FM[9][10][11].
W 2017 był koordynatorem głośnego badania terenowego w jednym z miast powiatowych na Mazowszu. Opublikowany raport pod nazwą Dobra zmiana w Miastku. Neoautorytaryzm w polskiej polityce z perspektywy małego miasta przez niektórych socjologów został uznany za pierwszą miarodajną diagnozę przyczyn zwycięstwa Prawa i Sprawiedliwości w wyborach parlamentarnych w 2015[12][13][14].
W 2019 został ekspertem partii Wiosna[15] i liderem jej listy do Parlamentu Europejskiego w okręgu nr 10, obejmującym województwa małopolskie i świętokrzyskie. Nie uzyskał wówczas mandatu (głosowały na niego 38 534 osoby)[16].
W wyborach parlamentarnych w 2019 wystartował do Sejmu z listy SLD w okręgu krakowskim (z rekomendacji Wiosny, w ramach porozumienia Lewica), uzyskując mandat posła na Sejm IX kadencji (otrzymał 35 279 głosów)[17]. W Sejmie został członkiem Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji do Spraw Służb Specjalnych[2]. W czerwcu 2021, po rozwiązaniu Wiosny, został członkiem Nowej Lewicy. W wyborach w 2023 nie uzyskał poselskiej reelekcji[18].
W grudniu 2023 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwa Edukacji i Nauki, a w styczniu 2024 na stanowisko podsekretarza stanu w wydzielonym Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego[19][20]. W kwietniu 2024 kandydował do Sejmiku Województwa Małopolskiego z listy KKW Lewica, otrzymując 3954 głosy i nie uzyskując mandatu radnego sejmiku[21][22].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Jest żonaty z lekarką Agnieszką Pomianowską, mają dwie córki[23][24].
Wyniki wyborcze
[edytuj | edytuj kod]Wybory | Komitet wyborczy | Organ | Okręg | Wynik | |
---|---|---|---|---|---|
2019 | Wiosna Roberta Biedronia | Parlament Europejski IX kadencji | nr 10 | 38 534 (2,21%)![]() | |
2019 | Sojusz Lewicy Demokratycznej | Sejm IX kadencji | nr 13 | 35 279 (5,43%)![]() | |
2023 | Nowa Lewica | Sejm X kadencji | nr 13 | 16 308 (2,15%)![]() | |
2024 | KKW Lewica | Sejmik Województwa Małopolskiego VII kadencji | nr 3 | 3954 (1,34%)![]() |
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Trzy dyskursy miłosne (2009)
- Style życia i porządek klasowy w Polsce (red. nauk. wspólnie z Przemysławem Sadurą, 2012)
- Oprogramowanie rzeczywistości społecznej (red. wspólnie z Lechem Nijakowskim, 2014)
- Dobra zmiana w Miastku. Neoautorytaryzm w polskiej polityce z perspektywy małego miasta (wspólnie z Katarzyną Dębską i Kamilem Trepką, 2017)
- Nowy autorytaryzm (2018)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Stowarzyszenia im. Stanisława Brzozowskiego (KRS: 0000242083) [online], Krajowy Rejestr Sądowy [dostęp 2019-08-15] .
- ↑ a b Maciej Gdula [online], sejm.gov.pl [dostęp 2023-12-21] .
- ↑ Maciej Gdula , Pamięć lewicy, „Krytyka Polityczna” (11/12), 2007, s. 231 [dostęp 2020-10-13] .
- ↑ Dr Maciej Gdula, jis.uw.edu.pl [zarchiwizowane 2017-03-06] .
- ↑ Maciej Gdula: publikacje, is.uw.edu.pl [zarchiwizowane 2018-01-22] .
- ↑ a b c Dr hab. Maciej Roman Gdula, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2019-08-15] .
- ↑ Uspołecznienie i kompozycja Dwie tradycje myśli społecznej a współczesne teorie krytyczne [online], znak.com.pl [dostęp 2018-01-21] .
- ↑ Dr Maciej Gdula, wfis.uw.edu.pl [zarchiwizowane 2017-09-24] .
- ↑ Jarosław Gugała, Michał Szułdrzyński i Maciej Gdula u Piotra Kraśki [online], tokfm.pl, 22 lipca 2015 [dostęp 2018-01-21] .
- ↑ Godzina publicystów: Renata Grochal, Michał Szułdrzyński i Maciej Gdula [online], tokfm.pl, 3 sierpnia 2015 [dostęp 2018-01-21] .
- ↑ Joanna Solska, Jarosław Gugała i Maciej Gdula u Dominiki Wielowieyskiej [online], tokfm.pl, 6 lipca 2015 [dostęp 2018-01-21] .
- ↑ Maciej Gdula , Katarzyna Dębska , Kamil Trepka , Dobra zmiana w Miastku. Neoautorytaryzm w polskiej polityce z perspektywy małego miasta, Warszawa: Stowarzyszenie im. Stanisława Brzozowskiego, 2017 .
- ↑ Wyborcy PiS-u wcale nie są tacy, jak myśleliście. To badanie zupełnie zmienia ich postrzeganie [online], newsweek.pl, 7 stycznia 2018 [dostęp 2019-08-14] .
- ↑ Jakub Bierzyński , Poznajcie wyborców PiS: cenią demokrację, mają udane życie, nie znoszą pouczania, „Gazeta Wyborcza”, 3 stycznia 2018 .
- ↑ Robert Biedroń ogłasza swój program. „Nikt, kto pracował przez całe życie, nie może być zapomniany przez państwo” [online], businessinsider.com, 3 lutego 2019 [dostęp 2019-04-15] .
- ↑ a b Wybory do Parlamentu Europejskiego 2019 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2019-05-28] .
- ↑ a b Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2019 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2019-10-14] .
- ↑ a b Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2023 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2023-10-17] .
- ↑ Nowi wiceministrowie w resorcie nauki, gov.pl, 20 grudnia 2023 [zarchiwizowane 2023-12-20] .
- ↑ Mrówczyńska, Gzik, Gdula i Szeptycki wiceministrami w resorcie nauki [online], portalsamorzadowy.pl, 20 grudnia 2023 [dostęp 2023-12-21] .
- ↑ a b Wybory samorządowe 2024 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2024-04-09] .
- ↑ Adam Zygiel , Porażka Gduli w wyborach. Wiceminister nie dostał się do sejmiku, wp.pl, 8 kwietnia 2024 [zarchiwizowane 2024-04-09] .
- ↑ Aleksandra Szyłło , Mamo, a kiedy ja umarnę? [online], wyborcza.pl, 4 września 2014 [dostęp 2021-06-19] .
- ↑ Kim są posłowie z Krakowa? Takie mają wykształcenie [online], fakt.pl, 16 października 2019 [dostęp 2021-06-19] .
- Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji
- Posłowie z okręgu Kraków
- Politycy partii Wiosna
- Polscy socjolodzy
- Polscy publicyści
- Wiceministrowie nauki III Rzeczypospolitej
- Wykładowcy Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego
- Ludzie urodzeni w Żywcu
- Urodzeni w 1977