KDU-414
Wygląd
![]() | |
Kraj pochodzenia | |
---|---|
Projektant |
KBKhM |
Wykorzystanie | |
Pierwszy lot |
1960 |
Ostatni lot |
1974 |
Osiągi | |
Siła ciągu w próżni |
1,96 kN |
Impuls właściwy w próżni |
272 sekund |
Maks. czas działania |
40 sekund |
Parametry | |
Ciśnienie w komorze |
11,80 barów |
Stosunek ciągu do masy |
3.27 |
Wymiary | |
Długość |
1,02 metrów |
Średnica |
0,74 metra |
Masa |
61 kilogramów |
KDU-414 (ros. Корректирующая Двигательная Установка) – silnik rakietowy napędzany na paliwo ciekłe, opracowany i wyprodukowany przez KBKhm[1]. Od 1960 roku zasilał kilka bezzałogowych radzieckich statków kosmicznych, w tym sondy kosmiczne Mars 1, Venera 1, Zond 2 i Zond 3[2].
Sam KDU-414 składa się z silnika rakietowego na paliwo ciekłe o nazwie „S5.19” oraz stożkowej osłony termicznej, w której umieszczony jest zbiornik paliwa[3]. Zbiornik ten jest podzielony na dwie oddzielne komory, które są wypełnione dimetylohydrazyną i utleniaczem składającym się z połączenia HNO3 i NO2[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Brian Harvey: Russian Planetary Exploration: History, Development, Legacy and Prospects. Springer Verlag, Praxis Publishing Ltd., 2007. ISBN 978-0387463438. (ang.).
- ↑ Inventing The Interplanetary Probe [online], mentallandscape.com [dostęp 2024-04-09] (ang.).
- ↑ KDU-414 [online], www.astronautix.com [dostęp 2024-04-09] (ang.).