Jeżatka azjatycka
Atherurus macrourus[1] | |||||
(Linnaeus, 1758) | |||||
![]() | |||||
Systematyka | |||||
Domena | |||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | |||||
Typ | |||||
Podtyp | |||||
Gromada | |||||
Podgromada | |||||
Infragromada | |||||
Rząd | |||||
Podrząd | |||||
Infrarząd | |||||
(bez rangi) | incertae sedis | ||||
Rodzina | |||||
Rodzaj | |||||
Gatunek |
jeżatka azjatycka | ||||
| |||||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[12] | |||||
![]() |
Jeżatka azjatycka[13] (Atherurus macrourus) – gatunek ssaka z rodziny jeżozwierzowatych (Hystricidae), występujący w południowo-wschodniej Azji.
Taksonomia
[edytuj | edytuj kod]Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Hystrix macroura[2]. Holotyp pochodził z Malakki, w Malezji Zachodniej[14].
Podczas przeglądu taksonomicznego z 1977 roku[15] stwierdzono tylko niewielkie różnice między rzekomymi podgatunkami (hainanus z wyspy Hajnan i nominatywny macrourus z Syczuanu, Junnan, Kuejczou, Hubei, Hunan i Kuangsi), niewystarczające do uzasadnienia oznaczenia podgatunków[16]. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy[16].
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]- Atherurus: gr. αθηρ athēr „wąsy, ości u kłosa”; ουρα oura „ogon”[17].
- macrourus: gr. μακρος makros „długi”; -ουρος -ouros „-ogonowy”, od ουρα oura „ogon”[18].
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Jeżatka azjatycka występuje w południowo-wschodniej Azji, od północno-wschodnich Indii (Asam, Meghalaya i Mizoram) na wschód do środkowej i południowej Chińskiej Republiki Ludowej (południowy Syczuan, Kuejczou, wschodni Hubei, północny Hunan, Junnan, Kuangsi, włącznie z wyspą Hajnan) i na południe przez Mjanmę i kontynentalną południowo-wschodnią Azję do Półwyspu Malajskiego i wyspy Ko Tarutao (południowo-zachodnie wybrzeże Tajlandii) oraz wysp Aur, Pemanggil i Tioman (wschodnie wybrzeże Półwyspu Malajskiego); być może występuje również w Bangladeszu, natomiast dane z Sumatry wymagają weryfikacji[16].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała (bez ogona) 380–570 mm, długość ogona 160–195 mm, długość ucha 33–42 mm, długość tylnej stopy 68–80 mm; masa ciała 1,8–4,3 kg[19].
Ekologia
[edytuj | edytuj kod]Tryb życia
[edytuj | edytuj kod]Jeżatka azjatycka wiedzie nocny tryb życia. Mieszka w norach, w których mogą mieszkać trzy zwierzęta równocześnie. Po ciąży trwającej 100–110 dni samica rodzi jedno młode. Możliwe są dwa mioty w ciągu roku. Jeżatka osiąga wiek 7 lat[12].
Siedlisko
[edytuj | edytuj kod]Gryzoń mieszka w subtropikalnych i tropikalnych lasach górskich. Wybiera tereny o obfitych zaroślach trzcinowych, porośniętych bambusami i palmami[12].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Atherurus macrourus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 57. (łac.).
- ↑ G.S. Miller. Seventy new Malayan Mammals. „Smithsonian miscellaneous collections”. 45, s. 42, 1903. (ang.).
- ↑ J.A. Allen. Mammals from the Island of Hainan, China. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 22 (28), s. 470, 1906. (ang.).
- ↑ M.W. Lyon. Notes on the porcupines of the Malay Peninsula and Archipelago. „Proceedings of the United States National Museum”. 32, s. 587, 1907. (ang.).
- ↑ O. Thomas. On the Mammals Collected by Mr. H. C. Robinson on Tioman and Aor Islands, S. China Sea. „Journal of the Federated Malay States Museum”. 2, s. 105, 1908. (ang.).
- ↑ H.Ch. Robinson. On new mammals from the Islands of the Johore Archipelago, South China Sea. „The Annals and Magazine of Natural History”. Eight series. 10 (60), s. 590, 1912. (ang.).
- ↑ O. Thomas. Scientific results from the Mammal Survey, No. XXV. (B) The brush-tailed porcupine of Assam. „The journal of the Bombay Natural History Society”. 27 (3), s. 598, 1921. (ang.).
- ↑ O. Thomas. The Mammals obtained by Mr. Herbert Stevens on the Sladen-Godman Expedition to Tonkin. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 95 (2), s. 505, 1925. DOI: 10.1111/j.1096-3642.1925.tb01524.x. (ang.).
- ↑ Mohr 1964 ↓, s. 105.
- ↑ Mohr 1964 ↓, s. 108.
- ↑ a b c S. Molur , Atherurus macrourus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2021-3 [dostęp 2022-03-10] (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 286. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Atherurus macrourus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-03-10].
- ↑ D.J. van Weers. Notes on Southeast Asian Porcupines (Hystricidae, Rodentia) II. On the taxonomy of the genus Atherurus F. Cuvier, 1829. „Beaufortia”. 26 (336), s. 205–230, 1977. (ang.).
- ↑ a b c C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 542. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 127, 1904. (ang.).
- ↑ macrourus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-03-10] (ang.).
- ↑ E. Barthelmess: Family Hystricidae (Old World Porcupines). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 324. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- E. Mohr. Zur Nomenklatur und Systematik der Quastenstachler, Gattung Atherurus F. Cuvier, 1829. „Zeitschrift für Säugetierkunde”. 29, s. 93–116, 1964. (niem.).