Gemajn
Wygląd
Gemajn (niem. gemein - zwyczajny, pospolity) – żołnierz, szeregowy w wojsku polskim autoramentu cudzoziemskiego w XVII i XVIII wieku. Uzbrojeni w pikę lub muszkiet rekrutowani byli przede wszystkim wśród chłopstwa i plebsu miejskiego. Miejscem werbunku była zazwyczaj Wielkopolska i Mazowsze[1]. Odpowiednik polskiego draba i węgierskiego hajduka[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Stanisław Herbst i inni, Zarys dziejów wojskowości s. 365-384
- ↑ Kwaśniewicz 1993 ↓, s. 51.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Grabski, Stanisław Herbst i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864 T. 1. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
- Włodzimierz Kwaśniewicz: Od rycerza do wiarusa czyli słownik dawnych formacji, funkcji, instytucji i stopni wojskowych. Zielona Góra: Lubuska Oficyna Wydawnicza, 1993.