Erdenedzuu chijd
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
Widok na klasztor otoczony murem z końca XVIII w. | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość |
okolice Karakorum |
Kościół | |
Założyciel klasztoru | |
Data budowy |
1586 |
Położenie na mapie Mongolii ![]() | |
![]() |
Erdenedzuu chijd (pisownia obecna, w polskich pracach stosowano także inne wersje, np. Erdene Dzuu[1]) (mong. Эрдэнэ-Зуу хийд) – jeden z najstarszych i największych klasztorów lamajskich w Mongolii, położony w mieście Karakorum.
Założony w 1586 przez Abataj-chana. Początkowo posiadał trzy główne świątynie: Dzuundzuu, Ichdzuu i Baruundzuu (odpowiednio: Wschodni Budda, Wielki Budda, Zachodni Budda), a cały ten zespół określano jako Gurwandzuu, czyli Trzech Buddów. Pełna nazwa klasztoru, ze słowem erdene (skarb) oznacza Drogocenne Statuy Buddy. Klasztor szybko się rozbudowywał i w 1792 miał 62 świątynie i ponad pół tysiąca pomniejszych budynków. W 1734 rozpoczęto budowę wielkiego prostokątnego muru otaczającego klasztor z 27 suburganami na każdym boku, zakończoną w 1804. W 1799 zbudowano Złoty Suburgan poświęcony czwartemu Bogdo gegenowi.
Jako jeden z kilku w kraju częściowo przetrwał akcję niszczenia świątyń i mordowania zakonników urządzoną przez komunistów w 1937. Do dziś zachował się zabytkowy mur otaczający kompleks klasztorny, trzy główne świątynie, kilka pomniejszych budynków oraz grobowce Abataj-chana i jego syna Gombodordż Tuszetu-chana, a także Złoty Suburgan i kilka steli kamiennych z czasów Imperium Mongolskiego. Obecnie w budynkach klasztornych jest muzeum z bogatymi zbiorami lamajskiej sztuki sakralnej.
-
Stupy w murze klasztoru
-
Sklep z pamiątkami i muzeum
-
Budynki klasztorne
-
Świątynia Dalajlamy
-
Złota Stupa
-
Mongołka modląca się pod Złotą Stupą
-
Sandżaa (Budda Dīpankara) wewnątrz Świątyni Zachodniej
-
Budda Siakjamuni wewnątrz Świątyni Zachodniej
-
Sita Mahakala (Gongor) w Głównej Świątyni
-
Budda Amitabha (Budda Nieograniczonego Życia i Światła) wewnątrz Głównej Świątyni
-
Budda w swoich młodzieńczych latach wewnątrz Świątyni Wschodniej
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 9. Azja Wschodnia. [dostęp 2010-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-31)].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Głabuś M., 2008: Mongolia. Wyd. Dialog.
- Stefan Kojło, 1980. Mongolia. KAW.