Anandamaji Ma
![]() | |
Data urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
27 sierpnia 1982 |
Strona internetowa |
Anandamaji Ma, też Anandamoji Ma (trl. Ānandamayī Mā, bengali আনন্দময়ী মা, Pełna Błogości Matka, Radością Przeniknięta Matka, ur. 30 kwietnia 1896 r., zm. 27 sierpnia 1982 r. w Kishanpur, Dehradun) – właściwie Nirmala Sundari Devi, indyjska jogini. Pochodziła z kasty bramińskiej. Propagowała bhaktijogę.
Młodość
[edytuj | edytuj kod]Nirmala urodziła się 30 kwietnia 1896 r. jako córka Bipinbihari Bhattacharya i Mokshada Sundari Devie w Kheora w dystrykcie Brahmanbaria w Bengalu (obecnie to jest terytorium Bangladeszu). Pochodziła z kasty bramińskiej. Jej rodzice byli wyznawcami wisznuizmu[1].
Małżeństwo świętej
[edytuj | edytuj kod]Była żoną Śri Dźagatbandhu Ćakrawartiego. Została wydana za mąż w wieku 13 lat. Do konsumpcji małżeństwa nie doszło – mąż doświadczył, że żona do tego nie jest zdolna. Jeśli przejawiał chęć zbliżenia, jej ciało sztywniało i stawało się jakby martwe – tak, że konieczna była reanimacja poprzez jego modlitwę z użyciem mantry[2]. Gdy pojął, jak zaawansowany stan świętości osiągnęła jego młoda żona, przeszedł wewnętrzną przemianę. Składając Anandamaji Ma dozgonny ślub celibatu oraz całkowitego milczenia (mouna), został jednym z najbardziej oddanych uczniów przyjmując jako swoją guru. Mokszada Sundari Dewi, matka świętej w 1914 nazwała jej męża Śri Dźagatbandhu Ćakrawartiego tytułem Bholanath – odtąd tylko tak się do niego zwracano[3].
Droga duchowa
[edytuj | edytuj kod]Charakterystycznym dla tej świętej jest, że nie posiadała guru w fizycznej postaci[4].
W domu męża regularnie śpiewała imiona boga i medytowała. Mając 26 lat, Anandamaji Ma doznała niezwykłej wewnętrznej inicjacji (diksza), otrzymując indywidualną mantrę (isztamantra) do dalszych medytacji[5]. W roku 1923 prowadziła wielodniowe sadhany, często przez kilka dni nic nie jedząc ani nie pijąc. Potrafiła pozostawać w ekstazie wiele dni i tygodni. Gdy powracała do normalnego świata, zapominała jak się mówi i chodzi, a nawet je i pije[6].
Anandamaji Ma przez kilkanaście lat wędrowała po świątyniach północnych Indii, pozostając prawie bez przerw w stanie samadhi i nie rozwijając bliższych kontaktów z otoczeniem[7].
Twórczość i nauczanie
[edytuj | edytuj kod]W swoim życiu nie przeczytała ani jednej książki. Chociaż pochodziła z rodziny bramińskiej, jako kobieta nie otrzymała tradycyjnego wykształcenia wedyjskiego (gurukula). Edukację zakończyła ze słabą umiejętnością pisania. Nie przeszkodziło to jej być autorytetem w sprawach rozwoju duchowego i jogi. Tworzyła poezję w sanskrycie. Wielokrotnie zadziwiała intelektualistów swą mądrością[8]. Przekazywała wiedzę, którą zdobyła dzięki własnym medytacjom i płynącym z nich doświadczeniom duchowego rozwoju.
Uczniowie
[edytuj | edytuj kod]Wśród uczniów Anandamaji Ma wskazać można następujące postacie:
- jej mąż Bholanath
- Gopinath Kaviraj
Spotkania z tą świętą opisują w swoich książkach między innymi: Tadeusz Margul[9] i Paramahansa Jogananda (Autobiografia jogina). Odwiedziła Mirtola Aśram w rejonie Almory w październiku 1943 roku.
Świadectwo Caycedo
[edytuj | edytuj kod]Darśan w aśramie delhijskim opisuje w swej pracy Indie joginów profesor Alfonso Caycego. Tematem prowadzonej rozmowy były:
- ostateczny cel na drodze do wyzwolenia dalszy niż samadhi (będące tylko zaawansowanym etapem według nauczania świętej)
- dźwięki (szczególnie wewnętrzny dźwięk anahatnadam) i wizje w jogicznych sadhanach – ich zasadność i bezpieczeństwo dla psychiki[10].
Świadectwo Joganandy
[edytuj | edytuj kod]Paramahansa Jogananda trzykrotnie spotkał Anandamaji Ma. Opisuje jak dokonała uzdrowienia konającego mężczyzny w Dźamszedpurze, zaświadcza że w sposób szczególnie zaawansowany osiągała stan jogicznej ekstazy, a jej twarz „lśniła niewypowiedzianą radością” (ananda), gdy wycofywała świadomość z ciała fizycznego[11].
Aśramy
[edytuj | edytuj kod]Współcześnie jej aśramy o nazwach Shree Shree Ma Anandamayee Ashram zlokalizowane są w następujących miejscowościach:
- Indie:
- Kalkuta
- Agartala
- Almora
- Himpura
- Bhopal
- Rajpur
- Dehradun (4 placówki)
- Jamshedpur w stanie Bihar
- Hardwar (świątynia mahasamadhi w dzielnicy Kankhal)
- Kedarnath
- Naimisharanya
- New Delhi
- Pune
- Puri
- Radźgir w stanie Bihar
- Ranchi w stanie Bihar
- Chandipur-Tarapeeth
- Uttarkashi
- Varanasi
- Vindhyachal w stanie Mirzapur
- Vrindavan
- Bangladesz:
- Dhaka
- Kheora w dystrykcie Khandawa
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Anne Bancroft, Prządki mądrości. Mistyczki XX wieku, Warszawa, Jacek Santorski & Co., 2003, ISBN 83-88875-42-6
- Tadeusz Margul, Indie na co dzień. Z notatnika religioznawcy., Lublin, Wydawnictwo Lubelskie, 1970
- 2. „Objawienie i przekaz wiedzy”. W: Kim Knott: Hinduizm. T. Jurewicz (tłum.). Wyd. 1. Warszawa: Prószyński i S-ka SA, 2000, s. 40-42. ISBN 83-7255-083-2.
- 5. Ananda Ma. Wielka jogini – „duchowa królowa Hindusów”. W: Alfonso Caycedo: Tajemnice joginów. Zbigniew J. Łopszyc (tłum.). Wyd. 1. Warszawa: Stowarzyszenie Buddyjskie Zen „Czogie” w Polsce, 1983, s. 50-62.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ I. Anandamayi Ma's lila 1
- ↑ Jacek Sieradzan: Szaleństwo w religiach świata. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Wanda, 2005, s. 417. ISBN 83-89448-16-5.
- ↑ 43.Maa Anandamayee. W: Dr. Giriraj Shah: Religions of the World & Gurus, Philosophers and Mystic Saints of India. Wyd. 1. T. 2. New Delhi: Diamond Pocket Books, 2002, s. 209. ISBN 81-284-0026-6.
- ↑ 5. Ananda Ma. Wielka jogini – „duchowa królowa Hindusów”. W: Alfonso Caycedo: Tajemnice joginów. Zbigniew J. Łopszyc (tłum.). Wyd. 1. Warszawa: Stowarzyszenie Buddyjskie Zen "Czogie" w Polsce, 1983, s. 52.
- ↑ 2. „Objawienie i przekaz wiedzy”. W: Kim Knott: Hinduizm. T.Jurewicz (tłum.). Wyd. 1. Warszawa: Prószyński i S-ka SA, 2000, s. 41. ISBN 83-7255-083-2.
- ↑ Jacek Sieradzan: Szaleństwo w religiach świata. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Wanda, 2005, s. 376 , 378. ISBN 83-89448-16-5.
- ↑ II.4. Mistrzowie i uczniowie. W: Śri Anirwan, Lizelle Reymond: Żyć w sobie. Nauki baula. Magda Złotowska (tłum.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Pusty Obłok, 1994, s. 128. ISBN 83-85041-56-7.
- ↑ Bengalska Radością Przeniknięta Matka. W: Paramahamsa Jogananda: Autobiografia Jogina. Wojciech Szczepkowski (tłum.). Wyd. 1. Stowarzyszenie Krija Jogi, 2004, s. 476. ISBN 83-914863-2-X.
- ↑ Tadeusz Margul: Indie na co dzień: z notatnika religioznawcy. Wyd. 1. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie, 1970.
- ↑ 5. Ananda Ma. Wielka jogini – „duchowa królowa Hindusów”. W: Alfonso Caycedo: Tajemnice joginów. Zbigniew J. Łopszyc (tłum.). Wyd. 1. Warszawa: Stowarzyszenie Buddyjskie Zen „Czogie” w Polsce, 1983, s. 57.
- ↑ Bengalska Radością Przeniknięta Matka. W: Paramahamsa Jogananda: Autobiografia Jogina. Wojciech Szczepkowski (tłum.). Wyd. 1. Stowarzyszenie Krija Jogi, 2004, s. 473-478. ISBN 83-914863-2-X.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Sri Anandamayi Ma [online], Sri Anandamayi Ma (ang.).
- Meeting between Sri Daya Mata and Sri Ma [online], Sri Anandamayi Ma (ang.).
- ISNI: 0000000368409980, 0000000063034997, 0000000368409964, 0000000368409972
- VIAF: 18013017
- LCCN: n50024952
- GND: 118502719
- NDL: 001221560
- BnF: 118887246
- SUDOC: 026685469
- NKC: jo2015892450
- BNE: XX1579114
- NTA: 142841471
- Open Library: OL376226A
- PLWABN: 9810609849205606
- NUKAT: n2011148002
- J9U: 987007463585005171
- RISM: people/41007968