Aero A-12
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Konstruktor |
Antonín Husník |
Typ |
samolot rozpoznawczy i lekki samolot bombowy |
Konstrukcja |
dwupłat o konstrukcji mieszanej |
Załoga |
2 |
Historia | |
Data oblotu |
jesień 1923 |
Lata produkcji |
1923 – 1924 |
Liczba egz. |
94 |
Dane techniczne | |
Napęd |
1 silnik rzędowy, 6-cylindrowy Maybach Mb IVa |
Moc |
240 KM (177 kW) |
Wymiary | |
Rozpiętość |
12,80 m |
Długość |
8,30 m |
Wysokość |
3,10 m |
Powierzchnia nośna |
36,50 m2 |
Masa | |
Własna |
1080 kg |
Startowa |
1600 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
201 km/h |
Prędkość przelotowa |
172 km/h |
Prędkość wznoszenia |
3,4 m/s |
Pułap |
7500 m |
Zasięg |
760 km |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 karabiny maszynowe Vickres kal. 7,7 mm (zsynchronizowane) , 2 karabiny maszynowy Lewis kal. 7,7 mm (sprzężone – ruchome), bomby o masie do 200 kg. | |
Użytkownicy | |
![]() |
Aero A-12 – czechosłowacki samolot rozpoznawczy i lekki samolot bombowy z okresu międzywojennego.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Na początku lat dwudziestych wytwórnia Aero stała się najlepszą czechosłowacką wytwórnią lotniczą. W kwietniu 1923 roku czechosłowackie lotnictwo wojskowe zwróciło się do wytwórni Aero o budowę nowego samolotu rozpoznawczego i zamówiło na początek dwie serie takich samolotów w łącznej ilości 50 sztuk. Prototyp tego samolotu oznaczono jako A-12, został on oblatany jesienią 1923 roku i zaraz rozpoczęto jego produkcję seryjną. Lotnictwo wojskowe w listopadzie 1923 roku zamówiło kolejna serię 26 samolotów, a w grudniu 1924 kolejne 18 samolotów. Łącznie w latach 1923 – 1925 zbudowano 94 samoloty tego typu, przy czym 12 samolotów, których kadłuby wykonano w wytwórni Aero, zbudowano w wytwórni Letov.
Samolot ten stał się podstawą do budowy kolejnego samolotu rozpoznawczego, który otrzymał oznaczenie Aero A-11.
Użycie w lotnictwie
[edytuj | edytuj kod]Samoloty Aero A-12 były systematycznie wprowadzane do lotnictwa czechosłowackiego od roku 1924, gdzie używano ich jako samolotów rozpoznawczych i lekkich samolotów bombowych. Na samolotach tego typu piloci wojskowi uczestniczyli w zawodach lotniczych, zajmując czołowe miejsca, a kpt. Kalla ustanowił w czasie takich zawodów rekord prędkości w locie okrężnym samolotów dwumiejscowych, osiągając wynik 202,1 km/h.
Opis techniczny
[edytuj | edytuj kod]Samolot Aero A-12 był dwumiejscowym dwupłatem o konstrukcji mieszanej, kadłub miał konstrukcję zbudowaną z metalowych rur stalowych, natomiast skrzydła – drewnianą. Podwozie klasyczne – stałe, z płozą ogonową.
Napęd stanowił silnik rzędowy 6-cylindrowy umieszczony z przodu kadłuba, chłodzony cieczą, chłodnice umieszczono po bokach silnika. Napędzał on dwułopatowe śmigło.
Uzbrojenie stanowiły: 1 zsynchronizowane karabiny maszynowe Vickers wz. 09 kal. 7,7 mm – obsługiwane przez pilota, 2 sprzężone ruchome karabiny maszynowe Lewis wz. 15 kal. 7,7 mm – obsługiwane przez obserwatora-strzelca. Samolot mógł przenosić także bomby lotnicze o łącznej wadze 200 kg. Wyposażony był również w aparat fotograficzny i radiostację.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Václav Němeček: Československá letadla (I) 1918 - 1945. Praga: Vydavateľstvo Naše vojsko, 1983, s. 71-72, 248-249. (cz.).