Jan Misiewicz (oficer)
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
18 czerwca 1894 |
---|---|
Data śmierci |
12 sierpnia 1950 |
Formacja | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki |
1 Pułk Ułanów Legionów Polskich, |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Jan_Misiewicz_-_gr%C3%B3b.png/220px-Jan_Misiewicz_-_gr%C3%B3b.png)
Jan Misiewicz (ur. 18 czerwca 1894 w Warszawie, zm. 12 sierpnia 1950) – polski żołnierz Legionów Polskich, oficer Wojska Polskiego II RP, podinspektor Policji Państwowej i Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 16[1] albo 18[2] czerwca 1894[3] w Warszawie[4]. Przed 1914 zdał maturę w Wyższej Szkole Realnej w Krakowie[4][3].
Był członkiem Związku Strzeleckiego, a podczas I wojny światowej strzelcem w Pierwszej Kompanii Kadrowej (posługiwał się pseudonimem „Roch”), później wstąpił do Legionów Polskich i jako wachmistrz od grudnia 1914 służył w szeregach 1 pułku ułanów w składzie I Brygady[1][3].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i służył w 1 pułku Szwoleżerów[3]. Został mianowany na stopień podporucznika rezerwy taborów ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[5][6]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 9 dywizjonu taborów w Brześciu nad Bugiem[7][8]. W 1916 wstąpił do Milicji Miejskiej w Warszawie, a od 1919 służył w Policji Państwowej. Był ochotnikiem wojny polsko-bolszewickiej. W latach 1935–1939 pełnił funkcję zastępcy komendanta wojewódzkiego w Łucku oraz komendanta wojewódzkiego Policji w Tarnopolu. Od czerwca 1939 pełnił obowiązki Komendanta Wojewódzkiego Policji Państwowej w Kielcach.
Wraz z Tadeuszem Wolfenburgiem[9] był autorem publikacji pt. Tymczasowa instrukcja dla policji państwowej z komentarzem oraz uzupełniającymi przepisami wykonawczymi poprzedzona ustawą o policji państwowej, wydaną w formie rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych z 3 lipca 1920, następnie opublikowano w rozszerzeniu pt. Tymczasowa instrukcja dla policji państwowej z komentarzami oraz uzupełniającymi przepisami służby wykonawczej w 1922 (stanowiącą pierwszy usystematyzowany zbiór przepisów oraz rozporządzeń i rozkazów); łącznie wznawianą sześciokrotnie w kolejnych latach i w praktyce podstawę do orzekania w sprawach dyscyplinarnych w strukturze Policji Państwowej w okresie II Rzeczypospolitej[10][11][12][13][14]. Jako komisarz Policji Państwowej w 1930 występował z felietonami w radiu w Warszawie[15]. W 1931 był w stopniu nadkomisarza Policji Państwowej[16]. W 1934 jako podporucznik rezerwy taborów WP był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr I jako pełniący służby w Policji Państwowej w stopniu oficera P. P. i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III[17]. W całym okresie istnienia czasopisma „Przeglądu Policyjnego” w latach 1936–1939 działał w jego składzie redakcyjnym w stopniu podinspektora Policji Państwowej (odpowiednik podpułkownika)[18][19].
Po wybuchu II wojny światowej, od grudnia 1939 w ramach utworzonej Policji Polskiej tzw. „granatowej”, został oficerem łącznikowym w dystrykcie Radom. Działał w konspiracji, od 1941 w Państwowym Korpusie Bezpieczeństwa pełnił funkcję komendanta wojewódzkiego na okręg kielecki[4].
Od czerwca 1945 do lipca 1949 był kierownikiem Państwowych Zakładów Drzewnych w Godętowie w pow. wejherowskim. Wraz z żoną Janiną prowadził księgarnię w Lęborku. W październiku 1949 został aresztowany przez UB[4]. Zmarł w więzieniu 12 sierpnia 1950[1]. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 49-3-12)[1].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Niepodległości (10 grudnia 1931)[16]
- Srebrny Krzyż Zasługi (18 marca 1930)[20]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Cmentarz Stare Powązki: FRANCISZEK CHMIELEWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-07-10] .
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 187, 828.
- ↑ a b c d Wykaz Legionistów Polskich 1914–1918. Jan Misiewicz. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2019-07-10].
- ↑ a b c d Policja Świętokrzyska , podinsp. Jan Misiewicz [online], Policja Świętokrzyska [dostęp 2020-04-22] (pol.).
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1046.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 956.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1036.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 946.
- ↑ Tadeusz Wolfenburg był pierwotnie związany z Sanokiem. W tym mieście żył Jan Władysław Misiewicz, który z zawodu był sędzią.
- ↑ Z ruchu wydawniczego. „Kurier Warszawski”. Nr 295, s. 4, 27 października 1922.
- ↑ Tymczasowa instrukcja dla policji państwowej z komentarzem oraz uzupełniającymi przepisami wykonawczymi poprzedzona ustawą o policji państwowej. worldcat.org. [dostęp 2017-05-11].
- ↑ Tymczasowa instrukcja dla policji państwowej poprzedzona ustawą o policji państwowej, uzupełniona: przepisami wykonawczemi i tymczasową instrukcją dla służby granicznej. worldcat.org. [dostęp 2017-05-11].
- ↑ Publikacje do 1945. policjapanstwowa.pl. [dostęp 2017-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-05)].
- ↑ Piotr Krzysztof Marszałek. Powstanie i rozwój organizacyjny polskich formacji policyjnych w południowo-zachodniej Wielkopolsce w latach 1918-1922. „Studia Lubuskie”. IV, s. 26, 2008. Wydawnictwo Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Sulechowie. ISSN 1733-8271.
- ↑ Co usłyszymy przez warszawskie radio?. „Robotnik”. Nr 133, s. 5, 13 maja 1930.
- ↑ a b M.P. z 1931 r. nr 287, poz. 381 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 828.
- ↑ Skład redakcji. „Przegląd Policyjny”. Nr 1, s. 1, 1936.
- ↑ Skład redakcji. „Przegląd Policyjny”. Nr 4 (22), s. 241, 1939.
- ↑ M.P. z 1930 r. nr 66, poz. 101 „za zasługi na polu bezpieczeństwa publicznego”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.
- Członkowie Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Odznaczeni Krzyżem Niepodległości
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
- Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Podinspektorzy Policji Państwowej
- Podporucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej
- Podporucznicy taborów II Rzeczypospolitej
- Urodzeni w 1894
- Zmarli w 1950
- Żołnierze 1 Kompanii Kadrowej Legionów Polskich
- Żołnierze I Brygady Legionów Polskich
- Żołnierze kawalerii Legionów Polskich