pasiecznik
pasiecznik (język polski)
edytuj- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pasiecznik pasiecznicy dopełniacz pasiecznika pasieczników celownik pasiecznikowi pasiecznikom biernik pasiecznika pasieczników narzędnik pasiecznikiem pasiecznikami miejscownik pasieczniku pasiecznikach wołacz pasieczniku pasiecznicy depr. M. i W. lm: (te) pasieczniki[1] - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pasiecznik pasieczniki dopełniacz pasiecznika pasieczników celownik pasiecznikowi pasiecznikom biernik pasiecznik pasieczniki narzędnik pasiecznikiem pasiecznikami miejscownik pasieczniku pasiecznikach wołacz pasieczniku pasieczniki
- przykłady:
- (1.1) Wójt mówi, że we wsi mieszka sześciu pasieczników i każdy sprzedaje miód letnikom.
- (2.1) Na skraju pasiecznika rosła stara grusza.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) pszczelarz, przest. pasieczny
- (2.1) pasieka
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pasiecznikowanie n, pasieczny mos, pasieka ż
- czas. pasiecznikować ndk.
- przym. pasieczny
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pszczelarz
- (2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pasieka
- źródła:
- ↑ Hasło „pasiecznik” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.