Pseudohistoria
Pseudohistoria – termin najczęściej określający zamieszczane w pewnych książkach tezy o podłożu historycznym, ale odbiegające od standardów metod historycznych w taki sposób, by przedstawić ich wnioski w złym świetle. Prace, które przedstawiają kontrowersyjne wnioski dotyczące nowych, przypuszczalnych lub spornych dowodów historycznych, w szczególności dotyczące polityki, wojska czy religii, są często określane mianem pseudohistorii.
Cechy
edytuj- Praca najczęściej ma podłoże polityczne, religijne itp.
- Informacje o pracy nie są zamieszczone w czasopismach naukowych lub praca taka nie ma odpowiedniej recenzji
- Kluczowe dowody wspierające tezy postawione w książce są (musi być spełniona chociaż jedna cecha z poniższych):
- przypuszczalne
- kontrowersyjne
- niepoprawne
- źle uźródłowione
- zinterpretowane w nieuzasadnionym świetle
- wyolbrzymione
- wyrwane z kontekstu
- wypaczone, nieuczciwe
- W pracy są przedstawione „nowe” interpretacje i wyjaśnienia wyników badań historycznych, które można uznać za pewne.
- Praca odrzuca lub ignoruje zrecenzowane i dobrze udokumentowane konkurencyjne (i możliwie prostsze) wytłumaczenia lub interpretecje tych samych faktów, przykładowo opierając się na jednej lub wielu teoriach spiskowych[1].
Przykłady
edytuj- Światy w kolizji (Immanuel Velikovsky)
- Nowa chronologia (Anatolij Fomienko)
- Hipoteza czasu widmowego (Heribert Illig);
- 1421 - rok, w którym Chińczycy odkryli Amerykę i opłynęli świat (Gavin Menzies)
- Dwa Babilony (Alexander Hislop)
- Kłamstwo oświęcimskie
- Kłamstwo kołymskie (teorie negujące fakt istnienia łagrów w Związku Sowieckim albo pomniejszające liczbę ofiar tychże obozów)
- Protokoły mędrców Syjonu
- Teorie o Lemurii
- Teorie Ericha von Dänikena (paleoastronautyka)
- Towarzystwo Vril
- Wincenty Kadłubek
- Wywód jedynowłasnego państwa świata z 1633 roku
- Zakon Syjonu
- Zermatyzm
- Turbosłowiaństwo (znane też jako turbolechictwo)
- Mity narodowe
- Mit Przegranej Sprawy
Linki zewnętrzne
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Robert Todd Carroll, The skeptic’s dictionary. Hoboken: John Wiley & Sons (2003), s. 305.