rot
![]() |
Occitan
Etimologia
Del latin ruptus.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /ˈrut/
- provençau /ˈʀut/
Sillabas
rot (1)
Adjectiu
rot
Declinason | ||
---|---|---|
Dialècte : lengadocian | ||
Singular | Plural | |
Masculin | rot | rots |
[ˈrut] | [ˈruts] | |
Femenin | rota | rotas |
[ˈruto̞] | [ˈruto̞s] |
- Copat, bresat.
- Lo camin dau pònt rot, (nom de carrièra a Ais de Provença).
Traduccions
Forma de vèrb
rot
- participi passat irregular al masculin singular de rompre
Variantas
Neerlandés
Etimologia
- neerlandés mejan verb. rotten, roten (1287) <pgm. *rut-, *reutan- (non-ine?)[1]
Prononciacion
Sillabas
rot (1)
Adjectiu
rot
Formas | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
non-infl. | infl. | partitif | |||||||
positiu | rot | rotte | rots | ||||||
comparitiu | rotter | rottere | rotters | ||||||
superlativiu | rotst | rotste |
Traduccions
Referéncias
Suedés
Etimologia
De l'escandinau ancian rót. Parent de l'islandés rót, del danés rod e de l'anglés root.
Prononciacion
['rut]
Sillabas
rot (1)
Nom comun
rot comun, pl. rötter