Organoyttriumchemie
Uiterlijk
De organoyttriumchemie bestudeert verbindingen met een directe binding tussen yttrium en koolstof. De interesse is vooral academisch van aard, daarbuiten zijn er weinig toepassingen. De verbindingen gebruiken yttriumchloride, dat zelf uit yttriumoxide in reactie met geconcentreerd zoutzuur en ammoniumchloride wordt verkregen.[1][2][3]
Navigatie
[bewerken | brontekst bewerken]Navigatie Koolstof-elementbinding
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ Turner 1920, p.492
- ↑ Spencer 1919, p.135
- ↑ Schumann, H.; Fedushkin, I. L. (2006). Scandium, Yttrium & the Lanthanides: Organometallic ChemistryBased in part on the article Scandium, Yttrium & the Lanthanides: Organometallic Chemistry by R. D. Köhn, G. Kociok-Köhn, & H. Schumann which appeared in the Encyclopedia of Inorganic Chemistry, First Edition.