Grijze rifhaai
Grijze rifhaai IUCN-status: Bedreigd[1] (2020) | |||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Soort | |||||||||||||||||
Carcharhinus amblyrhynchos (Bleeker, 1856)[2] Originele combinatie Carcharias amblyrhynchos | |||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||
Verspreidingsgebied grijze rifhaai | |||||||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||||||
Grijze rifhaai op ![]() | |||||||||||||||||
|
De grijze rifhaai[3] (Carcharhinus amblyrhynchos) is een haai uit de familie van de requiemhaaien.[4][5] Het is een van de meest frequente bezoekers van tropisch koraalriffen in de Rode Zee en Grote Oceaan. De haai is overwegend grijs, met een witte buik, en kan ongeveer twee meter lang worden. De punt van de eerste rugvin is wit. Alle overige vinnen hebben een donker uiteinde, waarbij het staartuiteinde een geprononceerde zwarte rand heeft. Zij baren 1-6 jongen in een worp. Het aantal grijze rifhaaien is de laatste jaren afgenomen.[bron?]
Gedrag
[bewerken | brontekst bewerken]De haai geldt als niet gevaarlijk voor duikers en opereert vaak in scholen langs de rand van het rif of boven zandbodems. De grijze rifhaai kan (in bepaalde wateren) een typische geritualiseerd dreighouding aannemen die gekenmerkt is door een gebogen kop, sterke gekromde rug en S-vormige houding. Dit is vermoedelijk een uiting van territoriaal gedrag. Dit gedrag schijnt echter vooral voor te komen bij soorten die leven in de Grote Oceaan.
Deze haaien zijn overdag maar vooral ook gedurende de nacht actief, als zij zich voeden met vissen van het rif, inktvissen en kreeftachtigen zoals garnalen en krabben. De haai is sociaal, vormt groepen, is vaak nieuwsgierig en geneigd duikers te benaderen. Het voederen met dode visresten wordt vaak door duikers gebruikt om deze haaien te fotograferen.
Synoniemen
[bewerken | brontekst bewerken]- Carcharias nesiotes Snyder, 1904[6]
- Galeolamna fowleri Whitley, 1944[7]
- Galeolamna tufiensis Whitley, 1949[8]
- Galeolamna coongoola Whitley, 1964[9]
- Carcharhinus wheeleri Garrick, 1982[10]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Shark_threat_display.png/260px-Shark_threat_display.png)
- ↑ (en) Grijze rifhaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ Bleeker, P. 1856, Carcharias (Prionodon) amblyrhynchos, eene nieuwe haaisoort, gevangen nabij het eiland Solombo. Natuurkundig Tijdschrift voor Nederlandsch Indië v. 10: 467-468.
- ↑ Bor, P.H.F. 2002 Nederlandse naamlijst van de recente haaien en roggen (Chondrichthyes: Elasmobranchii) van de wereld. World Wide Web electronic publication www.rajidae.tmfweb.nl, version (05/2002).
- ↑ (en) Carcharhinus amblyrhynchos. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. Februari 2009 version. N.p.: FishBase, 2009.
- ↑ Compagno, L.J.V. 1984 FAO species catalogue. Vol.4. Sharks of the world. An annotated and illustrated catalogue of shark species known to date. Part 2 - Carcharhiniformes. FAO Fish. Synop. 125(4/2):251-655.
- ↑ Snyder, J.O. 1904 (19 Jan.), A catalogue of the shore fishes collected by the steamer "Albatross" about the Hawaiian Islands in 1902. Bulletin of the U.S. Fish Commission v. 22 [1902]: 513-538, Pls. 1-13.
- ↑ Whitley, G.P. 1944 (10 May), New sharks and fishes from Western Australia. Australian Zoologist v. 10 (pt 3): 252-273.
- ↑ Whitley, G.P. 1949 (Jan.), A new shark from Papua. Proceedings of the Royal Zoological Society of New South Wales (for 1947-48): 24.
- ↑ Whitley, G.P. 1964 (1 May), Fishes from the Coral Sea and the Swain Reefs. Records of the Australian Museum v. 26 (no. 5): 145-195, Pls. 8-10.
- ↑ Garrick, J.A.F. 1982 (May), Sharks of the genus Carcharhinus. NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration) Technical Report NMFS (National Marine Fisheries Service) Circular No. 445: 1-194.