Berthieriet
Uiterlijk
Berthieriet | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Mineraal | ||||
Chemische formule | Fe2+Sb2S4 | |||
Kleur | Donker staalgrijs, donker bruingrijs | |||
Streepkleur | Bruingrijs | |||
Hardheid | 2 tot 2,5 | |||
Gemiddelde dichtheid | 4,3 kg/dm3 | |||
Glans | Metallisch | |||
Opaciteit | Opaak | |||
Breuk | Oneffen | |||
Splijting | Goed [010] | |||
Kristaloptiek | ||||
Kristalstelsel | orthorombisch | |||
Brekingsindices | Opaak | |||
Dubbele breking | Geen, opaak | |||
Bijzondere kenmerken | Sterk anisotroop onder opvallend licht; grijs- tot crèmekleurig | |||
Lijst van mineralen | ||||
|
Het mineraal berthieriet is een ijzer-antimoon-sulfide met als chemische formule FeSb2S4. Het wordt vaak verward met stibniet.
Eigenschappen
[bewerken | brontekst bewerken]Het donkerbruingrijze mineraal is opaak en heeft een grijsbruine streepkleur. Het kristalstelsel is orthorombisch en berthieriet heeft een goede splijting volgens het kristalvlak [010]. De gemiddelde dichtheid is 4,3 en de hardheid is 2 tot 2,5. Berthieriet is niet radioactief.
Naamgeving
[bewerken | brontekst bewerken]Het mineraal werd genoemd naar de Franse scheikundige Pierre Berthier (1782 - 1861).
Voorkomen
[bewerken | brontekst bewerken]Berthieriet komt vooral voor in hydrothermale antimoonaders, onder andere in Frankrijk. De typelocatie bevindt zich dan ook in dat land, nabij Pontgibaud in de Puy-de-Dôme.