Philippe Thys
Philippe Thys | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Philippe Thys in 1919
| ||||
Persoonlijke informatie | ||||
Volledige naam | Philippe Thys | |||
Geboortedatum | 8 oktober 1889 | |||
Geboorteplaats | ![]() | |||
Overlijdensdatum | 16 januari 1971 | |||
Overlijdensplaats | Brussel, België | |||
Sportieve informatie | ||||
Discipline(s) | Weg | |||
Beste prestaties | ||||
Milaan-San Remo | 10e (1921) | |||
Ronde van Vlaanderen | 5e (1922) | |||
Parijs-Roubaix | 2e (1919) | |||
Luik-Bastenaken-Luik | 13e (1909) | |||
Ronde van Lombardije | 1e (1917) | |||
Ronde van Frankrijk | 1e (1913, 1914, 1920) 12 etappezeges | |||
|
Philippe Thys (Anderlecht, 8 oktober 1889 [1] – Brussel, 16 januari 1971) was een Belgische wielrenner. "De Basset", zoals hij werd genoemd, was prof van 1912 tot 1927.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]In 1911 won Thys het Circuit Française Peugeot, een wedstrijd die vergeleken kan worden met de huidige Ronde van de Toekomst.
Hij was de eerste renner die de Ronde van Frankrijk driemaal wist te winnen, te weten in 1913, 1914 en 1920. Er hadden er zeker nog meer in gezeten, als de Eerste Wereldoorlog hem niet van de beste jaren van zijn wielercarrière had beroofd, aldus Henri Desgrange bij de huldiging van Thys in 1920.
Naar eigen zeggen stond hij aan de wieg van de gele trui: zijn manager zou hem gevraagd hebben een trui in die kleur te dragen, zodat het publiek hem kon herkennen als leider van het klassement. Alhoewel er geen redenen zijn om aan zijn woorden te twijfelen, dateert de invoering van de gele trui van veel later en was de Fransman Eugène Christophe de eerste drager in 1919.
Philippe Thys won ook Parijs-Tours in 1917 en 1918, de Ronde van Lombardije in 1918 en was Belgisch kampioen veldrijden in 1910. In 1921 won hij het Criterium der Azen. In 1922 en 1923 schreef hij zijn naam op de erelijst van Parijs-Lyon.
Hij kon winnen in het veld, op de weg en op de baan. Dat bewees hij in 1919 toen hij met Marcel Dupuy de Zesdaagse van Brussel won. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende Philippe Thys bij de Franse luchtmacht. Na zijn wielercarrière werd hij garagehouder, fietsenhandelaar en organisator van autoreizen.
Overwinningen
[bewerken | brontekst bewerken]- 1910
- Belgische Kampioen Veldrijden, elite
- 1911
- Tour de France des Indépendants
- 1913
- 6e etappe Tour de France
- Eindklassement Tour de France
- 1914
- Parijs-Menin
- 1e etappe Tour de France
- Eindklassement Tour de France
- 1917
- Parijs-Tours
- Ronde van Lombardije
- 1918
- Tours-Parijs
- Brussel Zesdaagse samen met Marcel Dupuy
- 1920
- 2e etappe Tour de France
- 9e etappe Tour de France
- 12e etappe Tour de France
- 13e etappe Tour de France
- Eindklassement Tour de France
- 1921
- Criterium des As
- 1922
- Parijs-Lyon samen met Jean Alavoine
- 4e etappe Tour de France
- 8e etappe Tour de France
- 9e etappe Tour de France
- 10e etappe Tour de France
- 15e etappe Tour de France
- 1923
- Parijs-Lyon samen met Jean Alavoine en Nicolas Frantz
- 1924
- 3e etappe Tour de France (gedeeld)
- 9e etappe Tour de France
- 1927
- Limburgse Dageraad
Resultaten in voornaamste wedstrijden
[bewerken | brontekst bewerken]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c8/Philippethys.jpg)
|
|
Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]- Johan Van Win, Philippe Thys. De vergeten drievoudige Tourwinnaar, 2014, ISBN 9789491545153
Voorganger: Odiel Defraeye ![]() 1912 |
![]() ![]() Philippe Thys ![]() 1913, 1914 |
Opvolger: Firmin Lambot ![]() 1919 |
Voorganger: Firmin Lambot ![]() 1919 |
![]() ![]() Philippe Thys ![]() 1920 |
Opvolger: Léon Scieur ![]() 1921 |