Радијална брзина
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/3f/Planet_reflex_200.gif)
Радијална брзина — брзината на објект што се приближува кон или оддалечува од набљудувачот по права линија. Во астрономијата, радијалната брзина најчесто се однесува на спектроскопска радијална брзина. Ова е радијалниот дел на брзината на изворот при зрачење и набљудувачот при набљудување, што се утврдува со спектроскопијата. Астрометричката радијална брзина е радијалната брзина што се утврдува со астрометрички испитувања (на пример. постепена промена во годишната паралакса)[1].
Светлината што доаѓа од објект со значителна релативна радијална брзина во зрачењето подлежи на Доплеровиот ефект, така што честотата на светлината се намалува кај објектите што се оддалечуваат (црвено поместување), а се зголемува кај објектите што се приближуваат (сино поместување).
Радијалната брзина на една ѕвезда или друг оддалечен сјаен објект може да се измери со високорезолутивен спектар и споредба на измерените бранови должини на познати спектрални линии со брановите должини измерени во лабораторија. Позитивната радијална брзина укажува на тоа дека растојанието помеѓу објектите се зголемува (или се зголемувало), а пак негативната значи намалување на растојанието.
Кај многу двојни ѕвезди, орбиталното движење обично предизвикува варијации во радијалната брзина од неколку километри во секунда. Спектрите на овие ѕвезди се менливи поради Доплеровиот ефект, и затоа се нарекуваат спектроскопски двојки. Радијалната брзина се користи за проценка на масите на ѕвездите и некои орбитални елементи, како занесувањето и голема полуоска. Истиот метод се користи за утврдување на присуството на планети околу ѕвездите. Со мерење на движењето се утврдува орбиталниот период на планетата, додека добиената големина на поместувањето служи за пресметка на долната граница на масата на таа планета. Методите на радијална брзина самите по себе може да ја утврдат само долната граница, бидејќи големите планети што орбитираат под многу голем агол во однос на видната линија радијално ја реметат нивната ѕвезда колку што тоа го прави помала планета со орбитална рамнина на видната линија. Предложено е дека вака пресметаните планети со големо орбитално занесување подражаваат два планетни система со кружни или речиси кружни резонантни орбити.[2]
Спореба
[уреди | уреди извор]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f2/The_radial_velocity_method_%28artist%E2%80%99s_impression%29.jpg/220px-The_radial_velocity_method_%28artist%E2%80%99s_impression%29.jpg)
Планетарна маса | Опис а.е. |
Радијална брзина |
---|---|---|
Јупитер | 1 | 28,4 м/с |
Јупитер | 5 | 12,7 м/с |
Нептун | 0,1 | 4,8 м/с |
Нептун | 1 | 1,5 м/с |
Суперземја (5 M⊕) | 0,1 | 1,4 м/с |
Суперземја (5 M⊕) | 1 | 0,45 м/с |
Земја | 1 | 9 см/с |
Навод:[3]
За ѕвездите од тип MK со планети во животопогодниот појас
[уреди | уреди извор]Ѕвездена маса (M☉) |
Планетарна маса (M⊕) |
Сјајн. (L0) |
Тип | ЖСЦЏ. (а.е.) |
РБ (см/с) |
Период (денови) |
---|---|---|---|---|---|---|
0,10 | 1,0 | 8e-4 | M8 | 0,028 | 168 | 6 |
0,21 | 1,0 | 7,9e-3 | M5 | 0,089 | 65 | 21 |
0,47 | 1,0 | 6,3e-2 | M0 | 0,25 | 26 | 67 |
0,65 | 1,0 | 1,6e-1 | K5 | 0,40 | 18 | 115 |
0,78 | 2,0 | 4,0e-1 | K0 | 0,63 | 25 | 209 |
Навод:[4]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Астрометрички радијални брзини. I. Неспектроскопски методи на мерење на радијалната брзина на ѕвездите (англиски)
- ↑ Anglada-Escude. „How eccentric orbital solutions can hide planetary systems in 2:1 resonant orbits“. The Astrophysical Journal Letters. arXiv:0809.1275.
- ↑ „ESPRESSO и CODEX - ловци на радијално-брзински планети на ESO од следната генерација“. Кинеска академија на науките. 16 октомври 2010. Архивирано од изворникот на 2011-07-04. Посетено на 16 октомври 2010. (англиски)
- ↑ „Ласерски честотен чешел NIR за Доплерово испитување на планети со висока прецизност“. Кинеска академија на науките. 16 октомври 2010. Посетено на 16 октомври 2010.[мртва врска] (англиски)
Поврзано
[уреди | уреди извор]
|