Вернадски (истражувачка станица)
Истражувачка станица „Вернадски“ Антарктична станція Академік Вернадський Истражувачка база „Фарадеј“ (до 1996) | ||
---|---|---|
Антарктичка станица | ||
Поглед кон станицата во 2014 година | ||
| ||
Земја | ![]() | |
Остров | Вилхемов Архипелаг Аргентински Острови | |
Регион | Греамова Земја Антарктички Полуостров | |
Местоположба | Галиндезов Остров | |
Основање | 1947 (од Обединето Кралство) | |
Пренесена сопственост | февруари 1996 | (на Украина)|
Наречено по | Владимир Вернадски | |
Управа | ||
• Вид | Директорат | |
• Орган | Национален антарктички научен центар на Украина | |
Население [1] | 12 | |
Час. појас | ART (UTC-3) | |
Вид | Цела година | |
Период | Годишен | |
Статус | Оперативен | |
Мреж. место | uac.gov.ua/en/vernadsky-station-en/ |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bd/Weradskyi3%28js%29.jpg/220px-Weradskyi3%28js%29.jpg)
Истражувачката станица „Вернадски“ (украински: Антарктична станція Академік Вернадський) — украинска антарктичка станица во Марина Поинт на островот Галиндез на Аргентинските Острови, недалеку од Киевскиот Полуостров. Регионот е под територијални претензии меѓу три земји (види Територијални претензии на Антарктикот). Единствената украинска станица на Антарктикот е именувана по минералогот Владимир Вернадски (1863–1945), кој бил првиот претседател на Националната академија на науките на Украина.
Британска истражувачка база е основана во 1947 година и пренесена на Украина во 1996 година.[2] Координацијата и оперативната администрација на базата ја спроведува Националниот антарктички научен центар на Украина, кој е дел од Министерството за образование и наука на Украина.
Најблиските станици на Антарктикот се станицата Палмер во САД и базата Јелчо на Чиле, повторно отворена во 2015 година.
Историја
[уреди | уреди извор]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/52/Gerlache_Strait.png/220px-Gerlache_Strait.png)
Британска станица Фарадеј (станица Ф)
[уреди | уреди извор]Истражувачката база била основана во 1947 година на местото на т.н. Вордиева куќа на Зимскиот Остров од страна на Истражувањето за зависности на Фолкландските Острови (денес Британско антарктичко истражување) како Аргентински Острови.[3] Станицата Фарадеј постоела точно 49 години и 31 денови (7 јануари 1947 – 6 февруари 1996 година) управувана од ФИДС и БАИ.[4] Примарната цел на станицата била истражување на геофизиката, метеорологијата и јоносферата.[4]
Во мај 1954 година, базата се преселила од Зимскиот Остров на денешното место на соседниот остров Галиндез [4] каде што главната зграда била именувана како „Крунисување куќа“ во чест на крунисувањето на Елизабета II во 1953 година.[4] Персоналот на станицата на британските аргентински острови (подоцна станица Фарадеј) понекогаш ја користела аргентинската група на островот Петерман.[4]
На 15 август 1977 година, станицата била преименувана во Станица F - Фарадеј откако аргентинските воздухопловни сили основале своја воена база во јужниот дел на Туле во ноември 1976 година за време на спорот во регионот помеѓу Аргентина и Обединетото Кралство од 1970 до 1980 година. Британската база била преименувана во станица Фарадеј во чест на британскиот научник Мајкл Фарадеј.[3] Во септември 1976 година на островот Расмусен бил поставен спомен крст во чест на Г.Х. Харгривс, м-р Вокер и Џ.Ј. Витфилд.[4] На 14 август 1982 година, на островот Петерман бил поставен уште еден спомен-крст во чест на ЕЦ Морган, КП Оклтон и Џеј Кол.[4]
Украинска станица Вернадски
[уреди | уреди извор]Во 1992 година, по распадот на Советскиот Сојуз, Русија се прогласила за наследник на сите станици на Антарктикот на СССР и одбила да пренесе една од нив на Украина. Во текот на февруари-август 1992 година, голем број иницијативни писма биле испратени од научници и специјалисти, апели на институции и организации до државните органи за потребата од продолжување и продолжување на активностите на Украина на Антарктикот.
На 3 јули 1992 година, претседателот на Украина Леонид Кравчук издал декрет за учество на Украина во истражувањето на Антарктикот. Во август 1992 година, Врховната Рада ги одобрила документите за пристапување на Украина кон Антарктичкиот договор, а на 26 октомври 1993 година бил основан Центарот за антарктички студии (подоцна Украински антарктички центар), на чело со Петро Гожик.
Во ноември 1993 година, Обединетото Кралство доставило предлог до амбасадите да ја префрлат станицата Фарадеј на островот Галиндез на една од државите кои сè уште тстаници на континентот. Оваа идеја ја прифатиле украинските дипломати - тогашниот амбасадор на Украина во Британија Серхиј Комисаренко и советникот на Амбасадата за наука Роланд Франко.[5]
На 21 ноември 1994 година, Фондацијата „Ренесанса“ одвоила 12.000 долари за проектот според кој Украина се вратила на Антарктикот. На 20 јули 1995 година, во Лондон, амбасадорот на Украина Серхиј Комисаренко потпишал меѓувладин договор, а Петро Гожик, директор на CAD, потпишал Меморандум помеѓу Центарот за антарктички студии и БАИ за пренос на антарктичката станица Фарадеј во Украина најдоцна до 31 март 1996 година.
Украина ја презела операцијата на базата во февруари 1996 година [3] Таа била продадена од Обединетото Кралство за симболична една фунта; трошоците за расклопување на основата со добри еколошки практики и стандарди би биле премногу скапи. На 06.02.1996 година, во 6:45 часот попладне над станицата свечено било подигнато жолто-синото знаме.
Првата експедиција била успешна. За високиот професионализам покажан во екстремните услови на Антарктикот во извршувањето на задачите на Првата украинска антарктичка експедиција со Указ на претседателот на Украина во април 1998 година, Орден за заслуги од III степен му било доделено на Г.П. Милиневски (шеф на станицата). Орден за храброст од III степен на В.Г. Бахмутов (геофизика) и Л.С. Говоруха (глациолог). На станицата останал споменик со списокот на учесници на Првата антарктичка експедиција.
Националниот антарктички научен центар на Украина ја продолжува програмата за метеорологија, физика на горната атмосфера, геомагнетизам, озон, сеизмологија, глациологија, екологија, биологија и физиолошко истражување.[6] Целта на Државната насочена научна и техничка програма за истражување на Антарктикот за 2011-2020 година е да обезбеди спроведување на основни и применети истражувања на Антарктикот, ефикасно функционирање на станицата на Антарктикот „Академик Вернадски“, меѓународните обврски на Украина според Договорот за Антарктикот и научно издржана проценка на перспективите за развој на потенцијалот на биолошките и минералните ресурси на регионот.[7]
Клима
[уреди | уреди извор]Климата на базата е класифицирана како морска подантарктичка.[8] Климата е под силно влијание на околниот Тихи Океан, умерените зимски и летни температури.[8] Така, зимските температури ретко паѓаат под −20 °C (−4 °F) поради потоплите води додека во лето студените води и снежната покривка предизвикуваат температурите ретко да достигнуваат над 0 °C (32 °F).[8] Просечната годишна температура е −4 °C (25 °F) иако во последната деценија, температурите се зголемиле со голем дел во зима и есен.[8]
Бидејќи се наоѓа на западниот брег на Антарктичкиот Полуостров, климата е доминирана од системите со низок притисок што се развиваат над Тихиот Океан и се движат кон исток кон планинскиот венец на полуостровот.[8] Овој процес доведува до чести врнежи и силни ветрови во основата.[8] Често се случуваат непредвидливи и кратки врнежи од снег и снежни бури.[8] Во просек, базата прима 300 денови снег годишно.[8] Антициклонски временски обрасци предизвикани од системи со висок притисок во внатрешноста на Антарктикот или од север се ретки.[8] Во случаите кога ќе се појават, кога времето е под влијание на системот со висок притисок од внатрешноста на континентот, студените воздушни маси од југ се движат кон север.[8] Ова повремено може да доведе до услови за магла и мраз.[8]
Климатски податоци за Истражувачка станица „Вернадски“ | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Месец | Јан | Фев | Мар | Апр | Мај | Јун | Јул | Авг | Сеп | Окт | Ное | Дек | Годишно |
Највисока забележана °C (°F) | 10.0 (50) |
11.7 (53.1) |
7.8 (46) |
7.2 (45) |
6.7 (44.1) |
6.1 (43) |
4.4 (39.9) |
7.2 (45) |
5.0 (41) |
6.1 (43) |
6.7 (44.1) |
11.4 (52.5) |
11.7 (53.1) |
Прос. висока °C (°F) | 2.6 (36.7) |
2.4 (36.3) |
0.9 (33.6) |
−0.9 (30.4) |
−2.4 (27.7) |
−4.7 (23.5) |
−5.0 (23) |
−5.8 (21.6) |
−4.1 (24.6) |
−3.4 (25.9) |
0.2 (32.4) |
1.3 (34.3) |
−1.8 (28.8) |
Сред. дневна °C (°F) | 1.4 (34.5) |
1.1 (34) |
−0.4 (31.3) |
−1.9 (28.6) |
−3.8 (25.2) |
−6.5 (20.3) |
−7.0 (19.4) |
−8.1 (17.4) |
−6.5 (20.3) |
−5.1 (22.8) |
−1.7 (28.9) |
−0.1 (31.8) |
−3.3 (26.1) |
Прос. ниска °C (°F) | 0.3 (32.5) |
0.4 (32.7) |
−1.3 (29.7) |
−3.1 (26.4) |
−4.8 (23.4) |
−7.7 (18.1) |
−8.5 (16.7) |
−9.9 (14.2) |
−8.5 (16.7) |
−7.2 (19) |
−2.8 (27) |
−1.1 (30) |
−4.5 (23.9) |
Најниска забележана °C (°F) | −10.6 (12.9) |
−12.2 (10) |
−16.1 (3) |
−34.4 (−29.9) |
−34.4 (−29.9) |
−36.5 (−33.7) |
−40.6 (−41.1) |
−43.3 (−45.9) |
−38.9 (−38) |
−28.9 (−20) |
−22.2 (−8) |
−11.7 (10.9) |
−43.3 (−45.9) |
Прос. релативна влажност (%) | 87 | 84 | 81 | 84 | 81 | 79 | 80 | 81 | 84 | 83 | 84 | 86 | 83 |
Извор: Германска метеоролошка служба[9] |
Инфраструктура
[уреди | уреди извор]Главен комплекс
[уреди | уреди извор]Станицата се состои од девет згради кои стојат на камени темели. Продолжението од 1961 година на источниот крај на колибата обезбеди живеалишта за 15 луѓе. Големите промени во 1980 година го ажурирале сместувањето за живеење и работа. Доградбата на два ката обезбедува сместување за спиење за 24 лица, продавница за облека, котлара и постројка за обратна осмоза на приземје. Горе се дневна, библиотека, трпезарија, продавница за подароци и кујна. Посетителите можат да купат хорилка од 3 долари (направена во просториите) до 2016 година во салонот. Стариот дел од зградата сега е претежно лаборатории и работни простории, заедно со хирургија и тоалети. Шупата за генератори е подигната во 1978-79 година, а старата сега се користи како продавница за замрзната храна и столарска работилница. Други згради вклучуваат две згради што не се магнетни, барака за лансирање балони (сега гаража) и општа продавница.[10]
Куќа на Ворди
[уреди | уреди извор]Не дел од сегашната украинска истражувачка база, а сепак поврзана со историјата на претходната британска станица Фарадеј, Куќата на Ворди служела како основа на новата британска станица на Антарктикот.[4] Изградена на местото на претходната британска копнена експедиција на Греам некаде во 1935–36 година, таа била уништена, веројатно од цунами, во 1946 година [4] Колибата била наречена „Куќа на Ворди“ по Сер Џејмс Ворди, член на Царската задантарктичка експедиција на Шеклтон од 1914-1916 година, кој ја посетил за време на нејзината изградба.[4][10]
За да го одбележи историскиот белег, на 19 мај 1995 година, куќата на Зимскиот Остров била обновена и означена како Историско место и споменик бр. 62.[4][11] Откако базниот комплекс Фарадеј бил префрлен во Украина, новиот персонал на базата Вернадски продолжил привремено да ја надгледува куќата Ворди.[4]
Во јануари 2007 година, обележјето било прегледано од конзерваторски архитект за БАИ, а од октомври 2009 година со куќата управува Antarctic Heritage Trust според „Меморандум за разбирање“ со БАИ.[4]
Расмусенова колиба
[уреди | уреди извор]На островот Расмусен има колиба која била во официјална употреба во март 1984-6 февруари 1996 година.[12] Во моментов се смета за затворена, но повремено се користи од украинскиот персонал од станицата Вернадски како засолниште за итни случаи и за рекреација.
Операции
[уреди | уреди извор]Истражување на климата
[уреди | уреди извор]Како една од најдолгите оперативни бази на Антарктикот, станицата Вернадски била предмет на научно-истражувачки студии за долгорочните температурни трендови кои укажуваат на глобалното затоплување. Една студија објавена во април 2013 година на Меѓународниот журнал за климатологија ја испитувала дневната набљудувана температура на станицата Фарадеј/Вернадски од 1947 до 2011 година. Таа заклучила дека „Фарадеј/Вернадски доживува значителен тренд на затоплување од околу 0,6°C/деценија (1,1°F) во последните неколку децении. Истовремено, големината на екстремно ниските температури се намали“.[13]
Поштенски услуги и туризам
[уреди | уреди извор]Станицата Вернадски оперира неколку услуги за посета на туристи. Поштата прифаќа разгледници по цена од 2 американски долари за секоја. Ова е една од само неколкуте пошти каде што посетителите можат да испраќаат пошта од Антарктикот. Поштенските марки за писма чинат 6 долари. Поштата ќе потрае неколку месеци за да се достави.[13] Освен што продава поштарина и прифаќа појдовна пошта, поштата продава и комеморативни разгледници и пликови по цена од 2 до 3 долари.
Персонал
[уреди | уреди извор]Во текот на 2013-14 година, станицата Вернадски е составена од 12 Украинци кои ја сочинуваат XVIII украинска антарктичка експедиција.[1]
Во популарната култура
[уреди | уреди извор]Првата украинска експедиција во истражувачката база е прикажана во романот „ Смртта и пингвинот“ (1996) на украинскиот автор Андреј Курков, која била една од првите меѓународно успешни книги на независна Украина, како и неговото продолжение „ Изгубениот пингвин“ (2002).
На 6 февруари 2021 година, Гугл ја прославил истражувачката база Вернадски со Google Doodle.[14]
Галерија
[уреди | уреди извор]-
Дрвено пристаниште на станицата Вернадски.
-
Знак за добредојде на станицата Вернадски.
-
Туристи ја посетуваат поштата во станицата Вернадски
-
Патоказот на станицата Вернадски прикажува растојанија до различни градови.
-
Туристи ја посетуваат станицата Вернадски.
-
Резервоар за гориво на станицата Вернадски.
-
Бар Фарадеј во станицата Вернадски.
Поврзано
[уреди | уреди извор]- Список на истражувачки станици на Антарктикот
- Список на теренски кампови на Антарктикот
- Злосторство во Антарктикот
- Браунова станица
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ 1,0 1,1 „XVIII Ukrainian Antarctic Expedition“. Архивирано од изворникот на 2017-11-15. Посетено на 2022-10-04.
- ↑ Akademik Vernadskyi Antarctic station, chronology of events (Станція АКАДЕМІК ВЕРНАДСЬКИЙ: хроніка подій). National Antarctic Scientific Center of Ukraine.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 „Faraday station“. British Antarctic Survey. Архивирано од изворникот на 2013-05-18. Посетено на 2007-11-24.
- ↑ 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 History of Faraday (Station F). British Antarctic Survey.
- ↑ „Академік Вернадський“, Вікіпедія (украински), 2021-02-06, Посетено на 2021-02-09
- ↑ „About scientific research“. Посетено на 2021-07-10.
- ↑ „Український полярник: у мене в морозилці шість невідомих науці видів“. BBC News Україна (украински). Посетено на 2021-02-06.
- ↑ 8,00 8,01 8,02 8,03 8,04 8,05 8,06 8,07 8,08 8,09 8,10 „Meteorological conditions in Vernadsky Station area“. National Antarctic Scientific Center of Ukraine. Архивирано од изворникот на 5 April 2017. Посетено на 5 April 2017.
- ↑ „Klimatafel von Faraday / Argentine Island (Großbritannien) / Antarktis“ (PDF). Baseline climate means (1961-1990) from stations all over the world (германски). Deutscher Wetterdienst. Посетено на 5 April 2017.
- ↑ 10,0 10,1 „NASC History“. Ukrainian Antarctic Station "Akademik Vernadsky". Посетено на 2021-07-10.
- ↑ „Wordie House“. British Antarctic Survey. Архивирано од изворникот на 2007-10-04. Посетено на 2007-11-24.
- ↑ History of Rasmussen Hut (Station RS). British Antarctic Survey.
- ↑ 13,0 13,1 „Vernadsky Station -- TravelPod“. Архивирано од изворникот на 2014-03-04. Посетено на 2022-10-04.
- ↑ „Celebrating the Vernadsky Research Base“. Google. 6 February 2021.