perventum
Discretiva
![]() |
perventum dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Casu | Verbum |
---|---|---|---|---|---|---|
perventum | —
|
—
|
—
|
supinum | accusativo | perveniō (pervenīre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /perˈwentum/ (classice) - Syllabificatio phonetica: per·ven·tum — morphologica: per-vent-um
Loci
[+/-]Aulus Cornelius Celsus 30 | C. Plinius Secundus 23-79 | |||||||||||||||||||||
antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
[+/-]
- At cartilago ubi subsit, ipsa sedes docet perventumque esse ad eam ex renisu patet. —De Medicina Celsi [1][2]
- a litore L regio Attene, ex adverso Tylos insula, totidem milibus a litore, plurimis margaritis celeberrima cum oppido eiusdem nominis, iuxtaque altera minor, a promunturio eius XII D p. ultra magnas aspici insulas tradunt, ad quas non sit perventum; huius ambitum CXII D p., a Perside longius abesse, adiri uno alveo angusto. —Naturalis historia Plinii [3][2]
Fontes
- ↑ Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quintus, XXVIII. [[12e] ] — perventumque
- ↑ 2.0 2.1 Vicicitatio: perventum.
- ↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber sextus, cap. 32, [148] — perventum
Categoriae:
- Paginae Latinae cum locis ab A. Cornelio Celso conscriptis
- Paginae Latinae cum locis a Plinio Maiore conscriptis
- Discretiva
- Formae affines
- Lingua Latina
- Linguae Latinae index inversus
- Formae affines per coniugationem
- Formae affines Latinae
- Formae affines Latinae per coniugationem
- Paginae cum locis
- Paginae Latinae cum locis
- Paginae cum fontibus