Դրագան Ստոյկովիչ
Դրագան Ստոյկովիչ սերբ.՝ Драган Стојковић | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
Քաղաքացիությունը |
![]() ![]() | ||
Մականուն | Piksi[1] | ||
Ծննդյան ամսաթիվ | մարտի 3, 1965[2] (59 տարեկան) | ||
Ծննդավայր | Նիշ, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ | ||
Հասակ | 173 սանտիմետր | ||
Քաշ | 70 կիլոգրամ | ||
Դիրք | կիսապաշտպան | ||
| |||
| |||
| |||
| |||
|
Դրագան Ստոյկովիչ (սերբ.՝ Драган Стојковић, մարտի 3, 1965[2], Նիշ, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), հարավսլավացի և սերբ ֆուտբոլիստ, ով հանդես է եկել հարձակվողական կիսապաշտպանի դիրքում, մարզիչ։ 1992-2000 թվականներին եղել է Հարավսլավիայի հավաքականի ավագը։ 2021 թվականի մարտի 3-ից՝ Սերբիայի հավաքականի գլխավոր մարզիչ[3]։
Ստոյկովիչը մեկն է այն հինգ ֆուտբոլիստներից, ովքեր արժանացել են «ակումբի աստղի» (սերբ.՝ «Звездина звезда») կոչմանը։ Ենթադրվում է, որ ֆուտբոլիստը չի կարողացել ցույց տալ իր իրական ներուժը Եվրոպայում, քանի որ վնասվածքը խանգարել է նրան երկար ժամանակով ամրապնդվել «Մարսելում»[4]։ Չնայած դրան, նա իր կարիերայի ընթացքում ցուցադրել է արտասովոր ունակություններ՝ չնայած իր քրոնիկ վնասվածքներին՝ դառնալով առավել հայտնի Ճապոնիայում[5][6]։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Վաղ տարիներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ստոյկովիչը ծնվել է սերբական Նիշ քաղաքում, որտեղ շատ վաղ սկսել է ֆուտբոլով զբաղվել Պասի Պոլյանա շրջանում, որտեղ անցել է նրա մանկությունը։ Նա ստացել է Պիկսի մականունը, Պիկսին և Դիկսին ևՊարոն Ջինկսը մուլտֆիլմի հերոսներից մեկի անունով[7]։
Ակումբային կարիերա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- «Ռադնիչկի», Նիշ
Դրագան Ստոյկովիչն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է հայրենի քաղաքի «Ռադնիչկի» ակումբում, որը հանդես է եկել Հարավսլավիայի առաջին լիգայում 1981/82 մրցաշրջանում։ Այդ ժամանակ հիմնական թիմի կազմում նա խաղացել է միայն մեկ անգամ, սակայն հաջորդ չորս մրցաշրջաններում Ստոյկովիչն անցկացրել է 69 հանդիպում և խփել ութ գնդակ։
- «Ցրվենա Զվեզդա», Բելգրադ
1986 թվականի ամռանը Դրագանը տեղափոխվեց Բելգրադի «Ցրվենա Զվեզդա»։ «Ցրվենա Զվեզդայում» Դրագանն անցկացրել է 4 մրցաշրջան՝ այդ ընթացքում բոլոր մրցաշարերում խփելով 54 գնդակ՝ 120 խաղում։ 1988 և 1989 թվականներին Ստոյկովիչը ստացել է Հարավսլավիայի տարվա ֆուտբոլիստ կոչումը։ «Ցրվենա Զվեզդա» ակումբը Դրագանին շնորհել է «Zvezdina» (Զվեզդինա) կոչումը, որը շնորհվում է միայն ակումբի պատմության լավագույն ֆուտբոլիստներին։
- «Օլիմպիկ», Մարսել
1990 թվականին Ստոյկովիչը Մարսելից տեղափոխվեց ֆրանսիական «Օլիմպիկ»։ Նա պետք է միանար իսկապես աստղային թիմին, որից նրա նախագահ ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ և գործարար Բեռնար Տապին շատ բան էր սպասում։ Այդ ժամանակ «Օլիմպիկի» կազմում էին Ժան-Պիեռ Պապենը, Էրիկ Կանտոնան, Քրիս Ուադլը, Կառլոս Մոզերը, Մանուել Ամորոսը, Դիդիե Դեշամը, Ժան Տիգանան, Աբեդի Պելեն, գնվեց պաշտպան Բազիլ Բոլին և պայմանագիր կնքվեց նոր գլխավոր մարզիչ Ֆրանց Բեկենբաուերի հետ, ով 1990 թվականին Գերմանիայի հավաքականի հետ նվաճեց աշխարհի գավաթը։ Ստոյկովիչին նկատել են նույն մրցաշարում, որտեղ նա շատ վառ պահեր է ունեցել։
Դեբյուտային մրցաշրջանի սկզբում Ստոյկովիչը ծնկի վնասվածք ստացավ, որի վիրահատությունը պետք է անցկացվեր Գերմանիայում, ինչի պատճառով բաց թողեց մի քանի ամիս։ Բայց փաստորեն ամբողջ մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստին անհանգստացնում էին այդ վնասվածքի հետևանքները, և առաջնությունում նա անցկացրել է ընդամենը 11 խաղ։ Բեկենբաուերը հեռացել է մարզչական պաշտոնից ձմեռային ընդմիջման ժամանակ, թեև մնացել է ակումբում որպես խորհրդական։ Հայտնի գերմանացուն փոխարինելու նոր գլխավոր մարզիչ է դարձել Ռայմոն Գուտալսը։ 1991 թվականին Չեմպիոնների գավաթի եզրափակիչ խաղում «Օլիմպիկը» մրցեց «Ցրվենա Զվեզդայի» հետ։ Ստոյկովիչը խաղադաշտ է դուրս եկել ավելացված ժամանակում, սակայն հրաժարվել է իր նախկին ակումբի դարպասին 11 մետրանոց հարվածից։ «Ցրվենա Զվեզդան» 11 մետրանոցներով հաղթեց 5:4 հաշվով և նվաճեց գավաթը։
Նույն թվականին Դրագանը 10 միլիարդ լիրայով վարձակալության է տրվել իտալական «Վերոնային»։ Թիմը նոր է վերադարձել Իտալիայի առաջնության Սերիա А՝ ֆինանսական խնդիրների պատճառով երկրորդ լիգայում մեկ տարի անցկացնելուց հետո։ 1991/92 մրցաշրջանը Դրագանն անհաջող է անցկացրել, վնասվածքների և կարգապահական տույժերի պատճառով մասնակցել է 19 հանդիպման և աչքի ընկել մեկ խփած գնդակով։ «Օլիմպիկ» վերադառնալուց հետո Դրագանը Ֆրանսիայի 1992/93 առաջնությունում ոչ մի հանդիպում չի անցկացրել, իսկ 1993/94 մրցաշրջանում Ստոյկովիչը մասնակցել է 18 հանդիպման և դարձել 5 գոլի հեղինակ։
- «Նագոյա Գրամպուս»
1994 թվականի գարնանը Դրագանը մեկնում է Ճապոնիա՝ հանդես գալու «Նագոյա Գրամպուս Էյթ» ակումբում, որն այդ ժամանակ ղեկավարում էին Արսեն Վենգերը և Գարի Լինեկերը։ Թիմի կազմում Ստոյկովիչն անցկացրել է 7 մրցաշրջան՝ մասնակցելով 183 հանդիպման և դառնալով 57 գոլի հեղինակ։ 1995 թվականին Ստոյկովիչը ճանաչվել է Ջեյ-լիգայի ամենաարժեքավոր խաղացող։ 2001 թվականին Դրագանն ավարտեց իր խաղային կարիերան։
Կարիերան հավաքականում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ստոյկովիչը Հարավսլավիայի պատանեկան հավաքականում իր նորամուտը նշել է 1983 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Պանչևոյում Նորվեգիայի դեմ խաղում՝ 1984 թվականի Եվրոպայի պատանեկան առաջնության որակավորման շրջանակներում։ Գլխավոր մարզիչ Իվան Թոփլակի գլխավորությամբ Ստոյկովիչը գոլ է խփել առաջին իսկ խաղում, իսկ թիմը հաղթել է 6:2 հաշվով[8]։
Հարավսլավիայի մեծահասակների հավաքականի կազմում Դրագանը մասնակցել է 84 հանդիպման և դարձել 15 գոլի հեղինակ։ Նրա դեբյուտը տեղի է ունեցել 1983 թվականի նոյեմբերի 12-ին Ֆրանսիայի դեմ խաղում։ Ստոյկովիչը մասնակցել է 1984 և 2000 թվականների Եվրոպայի առաջնություններին՝ դառնալով պատմության մեջ միակ ֆուտբոլիստը, որի առաջին և վերջին մասնակցության միջև Եվրոպայի առաջնությունների եզրափակիչ փուլի հանդիպումներին անցել է 16 տարի։ Նա նաև մասնակցել է 1990 թվականի աշխարհի առաջնություններին (որտեղ Հարավսլավիան հասավ քառորդ եզրափակիչ՝ պարտվելով Արգենտինային տուգանային հարվածներով, Ստոյկովիչը նրանցից մեկն էր, ով չկարողացավ գոլ խփել 11 մետրանոցներով[9]) և 1998 թվականին, և 1984 թվականի Օլիմպիական խաղերին (որտեղ Հարավսլավիայի հավաքականը նվաճեց բրոնզե մեդալներ) և 1988 թվականին։
1992 թվականին հավաքականի կազմում Ստոյկովիչը պետք է խաղար Եվրոպայի առաջնությունում[10], սակայն Հարավսլավիան հեռացվեց երկրում ռազմական գործողությունների պատճառով։ Ազգային հավաքականի կազմում վերջին հանդիպումը նրա համար եղել է այն երկրի դեմ հանդիպումը, որտեղ Ստոյկովիչն անցկացրել է իր խաղային կարիերայի մեծ մասը՝ Ճապոնիայի, 2001 թվականի հուլիսի 4-ին։
Խաղաոճ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ստոյկովիչը համարվում էր շատ ճարպիկ կիսապաշտպան, ով կարող էր խաղալ դաշտի կենտրոնում և հարձակման եզրին՝ որպես հարձակվող։ Նա հայտնի դարձավ, մասնավորապես, դաշտի տեսլականով, տեխնիկայով, ոչ ստանդարտ գործողություններով, դրիբլինգի հմտություններով և հարվածներով[11]։ Չնայած տաղանդին, նրա կարիերան մեծապես տուժեց մի քանի վնասվածքների պատճառով, որոնք խանգարում էին նրա ներուժին[12]։
Վարչական կարիերա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Հարավսլավիայի ֆուտբոլային միություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2001 թվականին ավարտելով խաղային կարիերան՝ 36-ամյա Ստոյկովիչն անմիջապես դարձավ Հարավսլավիայի ֆուտբոլային միության նախագահ՝ փոխարինելով Միլյան Միլյանիչին[13][14]։ Ստոյկովիչի նշանակումն ի սկզբանե լայն հավանություն ստացավ հասարակության կողմից, բայց նրա պաշտոնավարման քառամյա ժամկետը հիմնականում կհիշվի ազգային հավաքականի (Հարավսլավիա և Սերբիա և Չեռնոգորիա) անկմամբ Ճապոնիայում և Կորեայում 2002 Աշխարհի գավաթի խաղարկությունում և Պորտուգալիայում 2004 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում։ Այնուամենայնիվ, Ստոյկովիչի պաշտոնավարման ժամկետի ավարտին 2006 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական մրցաշարում ազգային թիմը վերջապես ընտրվեց «Մունդիալի» համար՝ խմբում գրավելով առաջին տեղը։
Այդ ընթացքում Ստոյկովիչն ընտրվել է ՈՒԵՖԱ-ի տեխնիկական կոմիտեի անդամ և ՖԻՖԱ-ի կոմիտեի անդամ՝ ութ տարի ժամկետով։
«Ցրվենա Զվեզդա»
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2005 թվականի հուլիսին Ստոյկովիչը դարձավ «Ցրվենա Զվեզդայի» նախագահ[15][16]։ Ինչպես և չորս տարի առաջ, նա կրկին դարձել է երկարամյա ֆունկցիոներ Դրագան Ջայիչի իրավահաջորդը, որը նախորդ 26 տարիների ընթացքում տարբեր ղեկավար պաշտոններ է զբաղեցրել ակումբի վարչակազմում։ Ակումբի ղեկավարության սերնդափոխությունն ուղեկցվել է վեճերով և կուլիսային ինտրիգներով, որոնք վերածվել են մամուլում բացահայտ թշնամանքի։
2005/06 մրցաշրջանի նախաշեմին Ստոյկովիչի առաջնային խնդիրներից մեկը գլխավոր մարզչի պաշտոնը զբաղեցրած Ռատկո Դոստանիչի հեռացումն էր և Վալտեր Ձենգիին հրավիրելը, ով կդառնար առաջին օտարերկրացին, ով երբևէ մարզել է «Ցրվենա Զվեզդան»։ Ճապոնիայում իր կապերը գործի դնելով՝ Ստոյկովիչը նաև աջակցություն է ստացել Toyota Motor Corporation-ից, որը համաձայնել է ներդրումներ կատարել ակումբում՝ դառնալով դրա հովանավորը։ Ոգեշնչվելով նման հաջողությունից՝ Ստոյկովիչը ակումբի դռները բացեց սերբական տարբեր հայտնի ընկերությունների համար, ինչպիսիք են Delta Holding-ը և Telekom Srbija-ն՝ այդպիսով ստեղծելով հովանավորների լողավազան։
Թիմի կազմը ուժեղացնելու առումով Ստոյկովիչն ի սկզբանե շարունակեց գոյություն ունեցող «գնիր էժան՝ վաճառիր թանկ» քաղաքականությունը, ինչը նշանակում էր, որ խաղացողները հիմնականում հավաքագրվում էին իրենց երիտասարդական թիմից կամ փոքր ակումբներից ամբողջ Սերբիայում և Չեռնոգորիայում, այնուհետև վաճառվում էին արտերկրում, հենց որ առաջարկներ ստացան Եվրոպայից։ Ստոյկովիչի առաջին ուշագրավ որոշումը 2005 թվականի ամառային տրանսֆերային պատուհանի վերջին օրը Բեռլինի «Հերտայի» հարձակվող Մարկո Պանտելիչին 250 000 եվրոյով վարձակալելու գործարքն էր (2006 թվականի ապրիլին Պանտելիչը լրացուցիչ 1,5 միլիոն եվրոյով վաճառվեց «Հերտային»։ Մինչդեռ 20-ամյա հարձակվող Միլան Պուրովիչը և 22-ամյա դարպասապահ Վլադիմիր Ստոյկովիչը թիմ են հրավիրվել համապատասխանաբար Պոդգորիցայի «Բուդուչնոստիից» և «Զեմունայից»։ Բացի այդ, պայմանագիր կնքելով գանացի կիսապաշտպան Դրաման Համինուի հետ, նախագահ Ստոյկովիչը հետաքրքրություն ցուցաբերեց մատչելի օտարերկրյա խաղացողների նկատմամբ, որոնք շուտով կդառնան ակումբի տրանսֆերային քաղաքականության հիմնական տարրը։ Բոլոր երեք նոր ձեռքբերումներն էլ լավ միացան թիմին, որը կազմում էին Նիկոլա Ժիգիչը, Բոշկո Յանկովիչը, Միլան Բիշևացը, Դուշան Բաստան, Նենադ Կովաչևիչը, Ալեքսանդար Լուկովիչը և Միլան Դուդիչը, քանի որ «Ցրվենա Զվեզդան» դարձավ երկրի չեմպիոն և գավաթակիր։
Անցած մրցաշրջանի հաջողությունները խթանեցին երկրպագուների սպասելիքները, ովքեր ցանկանում էին, որ գոյություն ունեցող թիմը անձեռնմխելի մնա (հատկապես Նիկոլա Ժիգիչը, ով, ըստ որոշ տեղեկությունների, այդ ժամանակ թիրախավորվել էր Անգլիայի Պրեմիեր լիգայի որոշ ակումբների կողմից), որպեսզի հաջող հանդես գա Չեմպիոնների լիգայի որակավորման փուլում։ Սակայն առաջին քայլը կատարյալ շոկ էր. նախագահ Ստոյկովիչը դարպասապահ Վլադիմիր Ստոյկովիչին վաճառել է «Նանտին», ինչպես հաղորդվում է, 3 մլն եվրոյով։ Փորձելով հաղթահարել երկրպագուների զայրույթը, նա փորձեց բացատրել, որ այդ քայլը անհրաժեշտ էր ակումբի պարտքը ծածկելու համար, որը մի քանի տարի թույլ կառավարումից և հովանավորների որոշ հիմնական անդամների պարտավորությունները չկատարելուց հետո հասավ վտանգավոր ցուցանիշի[17]։ Ավելի քիչ ցավոտ դարձավ Նենադ Կովաչևիչի, Միլան Դուդիչի, Դրաման Համինի, Ալեքսանդար Լուկովիչի և Բոշկո Յանկովիչի հեռանալը, բայց շատերը, այնուամենայնիվ, հիասթափված էին, որ չեմպիոնական կազմը ապամոնտաժվեց և այդքան արագ վաճառվեց։
Երկու մրցաշրջանների ընթացքում նախագահ Ստոյկովիչի գլխավորությամբ ակումբը նվաճեց բոլոր գավաթները ազգային առաջնությունում, երկու անգամ մեկ քայլ հեռու մնաց Չեմպիոնների լիգայի խմբային փուլ մտնելուց (որակավորման վերջին փուլում պարտվելով «Միլանին» և «Ռեյնջերսին»)։ Այս երկու մրցաշրջանների ընթացքում ակումբը երկու անգամ մասնակցել է ՈՒԵՖԱ-ի Գավաթի խմբային փուլին և մոտ է եղել 2005/06 մրցաշրջանում մրցաշարի 1/16 դուրս գալուն։ Սակայն ՔևԿևին Գամեյրոյի գոլը Ստրասբուրգում կայացած խաղի ավելացված ժամանակում խաչ քաշեց Վալտեր Ձենգիի թիմի՝ եվրոպական գարնան մասին երազանքների վրա։
2007 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Ստոյկովիչը հայտարարեց «Ցրվենա Զվեզդայի» նախագահի պաշտոնից հեռանալու մասին[18]։
Մարզչական կարիերա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2008-2013 թվականներին Ստոյկովիչը եղել է ճապոնական «Նագոյա Գրամպուս» ակումբի գլխավոր մարզիչը, որտեղ նախկինում հանդես է եկել։ 2008 թվականի մարտի 15-ին նրա գլխավորած թիմն առաջին հաղթանակը տարավ 2007 թվականի ասիական Չեմպիոնների լիգայի հաղթող «Ուրավա Ռեդ Դայմոնդսի» դեմ արտագնա խաղում «Սայտամա» մարզադաշտում 2:0 հաշվով։ Չնայած Նագոյայում նրա փառահեղ խաղային կարիերային, որոշ երկրպագուներ սկզբում անհանգստանում էին նոր մարզչի փորձի բացակայությունից։ Բայց չնայած մտահոգություններին, իր դեբյուտային մրցաշրջանում թիմը զբաղեցրեց երրորդ տեղը Մեծ լիգայում՝ J1, ինչը թույլ տվեց ակումբին հանդես գալ 2009 թվականի ասիական Չեմպիոնների լիգայի խաղարկությունում։
2009 թվականին «Յոկոհամա Ֆ.Մարինոսի» և «Նագոյա Գրամպուսի» միջև առաջնության խաղում Ստոյկովիչը զարմացրեց բոլորին՝ գոլ խփելով իր տեխնիկական գոտու սահմաններից։ Այն բանից հետո, երբ խաղացողներից մեկը վնասվածք ստացավ, դարպասապահ Տեցույա Էնոմոտոն գնդակը դուրս մղեց խաղադաշտից՝ խաղը դադարեցնելու համար։ Ստոյկովիչը պահեստայինների նստարանին տեղից վեր է թռել և հարվածել թռչող գնդակին, որը օդ է բարձրացել և ընկել դարպասի մեջ[19]։ Այս գործողության համար նա հեռացվել է մրցավարի կողմից[20]։
2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ստոյկովիչը «Նագոյային» բերեց երկրի չեմպիոնի առաջին տիտղոսին։ Ստոյկովիչը հայտարարել է, որ ֆուտբոլի մասին շատ բան է իմացել նախկին գլխավոր մարզիչ Արսեն Վենգերից (ով ակումբին նախորդ լավագույն ցուցանիշին է բերել 1995 թվականին, երբ թիմը առաջնության երկրորդ շրջանում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը և դարձել կայսեր գավաթակիր) և մշտական կապ է պահպանել նրա հետ, իսկ վերջինս խորհուրդներ է տվել նրան և շնորհավորել ակումբի հաջողության կապակցությամբ։ Վենգերը ստոյկովիչին անվանել է մի մարդ, ում կցանկանար տեսնել որպես «Արսենալում» իր իրավահաջորդ[21]՝ հայտարարելով. «Մեր գաղափարները նման են, և երկուսս էլ ձգտում ենք կատարյալ ֆուտբոլի»[22]։ 2010 թվականի հաջող մրցաշրջանից հետո Ստոյկովիչը ճանաչվեց J1 լիգայի տարվա մարզիչ։
2015 թվականի օգոստոսի 24-ից՝ չինական «Գուանչժոու Ֆուլի»-ի մարզիչ[23]։ Նրա պայմանագիրն ավարտվում էր 2017 թվականին[24], սակայն 2016 թվականի սեպտեմբերի 8-ին երկարաձգվեց մինչև 2020 թվականի վերջ[25]։
2021 թվականի մարտի 3-ից՝ Սերբիայի հավաքականի գլխավոր մարզիչ[26]։ Նրա գլխավորությամբ թիմը կարողացել է որակավորվել Կատարում կայանալիք Աշխարհի առաջնությանը՝ ընտրական մրցաշարի 8 հանդիպումներից 6-ում հաղթելով և երկու անգամ ոչ-ոքի խաղալով։ Վճռորոշ խաղում Ստոյկովիչի սաները 2:1 հաշվով հաղթեցին Պորտուգալիայի հավաքականին։
Ձեռքբերումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Որպես խաղացող
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Հարավսլավիայի Առաջին լիգայի չեմպիոն՝ 1987/88, 1989/90
- Հարավսլավիայի գավաթակիր՝ 1989/90
- Ֆրանսիայի չեմպիոն՝ 1990/91
- Չեմպիոնների լիգայի հաղթող`1992/93[27]
- Կայսեր գավաթակիր՝ 1995, 1999
- Օլիմպիական խաղեր՝ 1984
- Անձնական
- Ջեյ լիգայի ամենաարժեքավոր խաղացողը՝ 1995[28]
- Ջեյ-լիգայի խորհրդանշական հավաքականը՝ 1995, 1996, 1999
- Ճապոնիայի տարվա ֆուտբոլիստ՝ 1995
- «Ցրվենա Զվեզդա» ընկերության լավագույն մարզիկ՝ 1987, 1988, 1989
- Աստղ «Ցրվենա Զվեզդա»՝ 1990
- Հարավսլավիայի առաջնության ամենաարժեքավոր խաղացողը՝ 1988, 1989
- Աշխարհի առաջնության բոլոր աստղերի թիմ՝1990
- Հարավսլավիայի տարվա ֆուտբոլիստ՝ 1988, 1989
- «Օլիմպիկի» 110-ամյակի երազանքի թիմը՝ 2010[29]
- ՖԻՖԱ-ի խորհրդանշական հավաքական՝ 1991, 1998[30]
- Ջեյ լիգայի 20-ամյակի հոբելյանական թիմ
Որպես մարզիչ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- J1-ի չեմպիոն՝ 2010
- Ճապոնիայի սուպերգավաթակիր՝ 2011
- Անձնական
- Ճապոնիայի տարվա մարզիչ՝ 2010
- Նիշի տարվա սպորտային անձ՝ 2010
- Սերբիայի ֆուտբոլային միության վարկածով տարվա մարզիչ՝ 2016
Այլ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- «Ծագող արևի» 4-րդ աստիճանի շքանշան (2015, Ճապոնիա)։
- Կարագեորգիա Աստղի երկրորդ աստիճանի շքանշան (2022)[31]։
Վիճակագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Հավաքականում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Հիմնական աղբյուր․[32]
Հարավսլավիայի հավաքական | ||
---|---|---|
Տարի | Հանդիպումներ | Գոլեր |
1983 | 1 | 0 |
1984 | 5 | 2 |
1985 | 2 | 0 |
1986 | 0 | 0 |
1987 | 5 | 2 |
1988 | 6 | 2 |
1989 | 11 | 1 |
1990 | 9 | 2 |
1991 | 1 | 0 |
1992 | 1 | 0 |
1994 | 2 | 0 |
1995 | 3 | 0 |
1996 | 8 | 3 |
1997 | 7 | 0 |
1998 | 10 | 1 |
1999 | 4 | 2 |
2000 | 7 | 0 |
2001 | 2 | 0 |
Ընդհանուր | 84 | 15 |
Մարզչական վիճակագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2023 թվականի նոյեմբերի 19-ի դրությամբ[33]
Թիմ | Երկիր | Այս թվականից | Մինչև | Վիճակագրություն | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Խ | Հ | Պ | Ո | Հաղթանակ % | ||||
Նագոյա Գրամպուս | ![]() |
2008 թվականի փետրվարի 1 | 2014 թվականի հունվարի 31 | 278 | 141 | 56 | 81 | 50.72 |
Գուանչժոու Ֆուլի | ![]() |
2015 թվականի օգոստոսի 24 | 2020 թվականի հունվարի 3 | 141 | 57 | 26 | 58 | 40.43 |
Սերբիայի հավաքական | ![]() |
2021 թվականի մարտի 3 | ն․ժ․ | 35 | 20 | 7 | 8 | 57.14 |
Ընդհանուր | 454 | 218 | 89 | 147 | 48.02 |
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ Olympedia — 2006.
- ↑ 2,0 2,1 Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
- ↑ Сергей Сорокин. «Драган Стойкович возглавил сборную Сербии». www.championat.com (ռուսերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2021 թ․ մարտի 4-ին.
- ↑ Outside of the Boot: Dragan Stojkovic, one of the Greatest — By Uros Popovic// 17-05-2013 / Արխիվացված 2019-10-17 Wayback Machine
- ↑ Asian Football Feast: Top 10 Japanese Foreigners: No 1 — Dragan Piksi Stojkovic. Արխիվացված 2020-06-18 Wayback Machine Декабрь 2012
- ↑ «The Inside Left: Then and Now: Dragan Stojkovic. By Dominic Bliss». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ մայիսի 25-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 17-ին.
- ↑ Dragan Stojković Piksi Արխիվացված 2009-03-13 Wayback Machine
- ↑ Yugoslavia-Norway 6:2 Արխիվացված 2016-06-10 Wayback Machine;1984 Euro qualifying, 11 October 1983
- ↑ «Osim recalls what might have been for a brilliant Yugoslavia in 1990». Sports Illustrated. 2010 թ․ հուլիսի 1. Վերցված է 2014 թ․ հունիսի 18-ին.
- ↑ «Pancev también renuncia a la Eurocopa». Mundo Deportivo (իսպաներեն). 1992 թ․ մայիսի 25. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հոկտեմբերի 10-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 5-ին.
- ↑ «100 top World Cup footballers: No100 to No61». The Guardian. 2014 թ․ մայիսի 27. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ հոկտեմբերի 17-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունիսի 15-ին.
- ↑ «Dragan Stojkovic» (Italian). hellastory.net. 2004 թ․ սեպտեմբերի 7. Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 7-ին. Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 27-ին.
{{cite web}}
: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link) - ↑ «Председник ФСЈ Драган Стојковић Пикси». b92.net. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 16-ին.
- ↑ «Стојковић нови председник ФСЈ». arhiva.srbija.gov.rs. Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ փետրվարի 7-ին. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 16-ին.
- ↑ «Пикси нови председник Црвене звезде». b92.net. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ հունվարի 11-ին. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 16-ին.
- ↑ ««Пикси» нови председник Звезде». sportskacentrala.com. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 16-ին.
- ↑ «Dragan Stojković: «Morali smo…»». Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ հունիսի 9-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
- ↑ Stojković podneo ostavku na mesto predsednika Zvezde Արխիվացված 2012-07-31 Wayback Machine;Blic, 13 October 2007
- ↑ «Amazing Goal by Manager!!! Piksi Stojkovic - YouTube». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ սեպտեմբերի 1-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
- ↑ Youtube: A nice goal by the Manager, Dragan Stojkovic ejected him out from the pitch. Արխիվացված 2022-05-17 Wayback Machine
- ↑ John Duerden (2010 թ․ նոյեմբերի 5). «Stojkovic doing things the Wenger way». ESPNsoccernet. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2010 թ․ նոյեմբերի 20-ին.
- ↑ «Источник». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 24-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
- ↑ «关于聘请德拉甘·斯托伊科维奇担任广州富力足球俱乐部主教练的公告-公告». www.gzrffc.com.cn. Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ նոյեմբերի 7-ին. Վերցված է 2016 թ․ մարտի 12-ին.
- ↑ «Stojkovic hired to lead Chinese team». Japan Times. Japan Times. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 1-ին. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 22-ին.
- ↑ «官宣|续约斯托伊科维奇到2020年!». www.gzrffc.com.cn. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 1-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
- ↑ «ФСС подтвердил назначение Стойковича главным тренером сборной Сербии». Спорт РИА Новости (ռուսերեն). 20210303T1451. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ մարտի 3-ին. Վերցված է 2021 թ․ մարտի 4-ին.
- ↑ «Stojkovic: Football can promote solidarity». FIFA.com. 3-05-2011. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ օգոստոսի 8-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունիսի 13-ին.
- ↑ «Wenger wants Stojkovic to replace him at Arsenal». ESPN. 6-02-2016. Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ փետրվարի 6-ին. Վերցված է 2016 թ․ հոկտեմբերի 30-ին.
- ↑ «Skoblar dernier joueur de la dream team des 110 ans». OM.net (Olympique de Marseille). 2010 թ․ ապրիլի 24. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ սեպտեմբերի 28-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունիսի 13-ին.
- ↑ FIFA XI´s Matches — Full Info Արխիվացված 2015-11-17 Wayback Machine
- ↑ «Укази о одликовањима». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ մայիսի 25-ին. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 13-ին.
- ↑ «Dragan Stojkovic - International Appearances». Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ նոյեմբերի 9-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
- ↑ «J.League Data Site». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ օգոստոսի 14-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Профиль игрока в сборной Югославии/Сербии
- Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
- Մարտի 3 ծնունդներ
- 1965 ծնունդներ
- Ապրող անձինք
- Սերբիայում ծնվածներ
- Անձինք այբբենական կարգով
- Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով
- Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
- Հարավսլավացի ֆուտբոլիստներ
- ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի մարզիչներ
- Վերոնայի ֆուտբոլիստներ
- Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
- Ցրվենա Զվեզդայի ֆուտբոլիստներ
- Օլիմպիկ Մարսելի ֆուտբոլիստներ
- Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով