enteiro
Galego
Etimoloxía: do galego-portugués enteiro, e este do latín vulgar intēgrum, acusativo do latín intĕger.
Pronuncia: /en.'tɛi.ro̯/ (AFI)
enteiro (ms: enteiro; mpl: enteiros; fs: enteira; fpl: enteiras)
- Que non de foi de dividido nin coratdo en partes.
- Exemplo: A empanada aínda está enteira, que anaco queres?
- Exemplo: A empanada aínda está enteira, que anaco queres?
- Que está considerado en toda a súa extensión, na súa totalidade.
- Exemplo: Imos editar a obra enteira deste autor. Estivo un mes enteiro fechado na casa.
- Exemplo: Imos editar a obra enteira deste autor. Estivo un mes enteiro fechado na casa.
- Dito dunha persoa, que non perde a calma con facilidade nunha situación difícil.
- Exemplo: Estaba moi enteiro despois do enterro da súa muller.
- Exemplo: Estaba moi enteiro despois do enterro da súa muller.
- Dito dun animal, que está sen castrar.
- Exemplo: Un cabalo enteiro.
- Exemplo: Un cabalo enteiro.
- Que non perdeu a virxinidade.
- Exemplo: Unha rapaza enteira.
- Exemplo: Unha rapaza enteira.
Termos relacionados
espello de corpo enteiro, folla enteira, leite enteiro, múmero enteiro, parte enteira, plano enteiro, por enteiro, salva enteira, vento enteiro
enteiro (sg: enteiro; pl: enteiros)