carbono
Galego
Etimoloxía: do latín carbo, -ōnis, «carbón».
Pronuncia: /kaɾˈβono̝/ (AFI)
carbono
- Definición: (Química) Elemento químico de número atómico 6. Na natureza atópase en estado sólido, como nos diamantes, ou combinado con outros elementos. É o elemento primordial das substancias orgánicas. O seu símbolo é C.
Traducións
- Alemán: Kohlenstoff (de).
- Castelán: carbono (es).
- Francés: carbone (fr).
- Inglés: carbon (en).
- Italiano: carbonio (it).
- Kotava: beba (avk)
- Neerlandés: koolstof (nl).
- Portugués: carbono (pt).
- Sueco: kol (sv).
Véxase tamén
Castelán
carbono
Portugués
carbono