Mike Hailwood
![]() (1967) ![]() | |
Biografía | |
---|---|
Nacemento | (en) Stanley Michael Bailey Hailwood ![]() 2 de abril de 1940 ![]() Great Milton, Reino Unido (pt) ![]() ![]() |
Morte | 23 de marzo de 1981 ![]() Warwickshire, Reino Unido (pt) ![]() ![]() |
Causa da morte | accidente de tráfico ![]() |
Lugar de sepultura | Church of St Mary Magdalene (en) ![]() ![]() |
Datos persoais | |
Outros nomes | Mike The Bike ![]() |
País de nacionalidade | Reino Unido ![]() |
Educación | Pangbourne College (en) ![]() ![]() |
Actividade | |
Ocupación | piloto de Fórmula Un , comerciante , piloto de motociclismo , empresario ![]() |
Lingua | Lingua inglesa ![]() |
Deporte | automobilismo (1963–1974) Motociclismo de velocidade (1958–1967) ![]() |
Participou en | |
24 Horas de Le Mans ![]() |
|
Premios
| |
![]() ![]() ![]() |
Stanley Michael Bailey Hailwood, MBE, nado en Langsmeade House (Great Milton, Oxfordshire) o 2 de abril de 1940 e finado en Warwickshire o 23 de marzo de 1981, foi un piloto de motociclismo inglés. Participou no Campionato do Mundo de Motociclismo e está considerado por moitos como un dos mellores pilotos de todos os tempos.[1][2]
Hailwood foi coñecido como "Mike The Bike" (Mike a moto) debido á súa habilidade natural para montar en motos con diferentes cilindradas de motor.[3][4] Máis tarde, na súa carreira, competiu na Fórmula Un e noutras clases de carreiras de automóbiles, converténdose nun dos poucos en competir ao nivel de Grand Prix en motos e carreiras de automóbiles.
Morreu tras un accidente de tráfico.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]O seu pai, que tamén fora piloto antes da segunda guerra mundial, foi un exitoso comerciante de motos e Hailwood tivo unha educación acomodada.[1] Aprendeu a montar a unha temperá idade nunha minimoto cando era un neno pequeno nun campo preto da súa casa.[1] Educouse na Purton Stoke Preparatory School, Kintbury[Cómpre referencia] e no Pangbourne Nautical College onde usaba un uniforme de cadete da RN, pero saíu cedo e traballou durante un curto período de tempo no negocio familiar antes de que o seu pai o enviase a traballar na fábrica de motos Triumph.[2]
Motociclismo
[editar | editar a fonte]Hailwood gañou nove campionatos do mundo de motociclismo de velocidade entre os anos 1961 e 1967. Tamén gañou 76 Grandes Premios, e en 14 ocasións o TT da Illa de Man. Os seus 4 primeiros campionatos gañounos conducindo unha MV Agusta. En 1966 fichou por Honda. Honda tiña o motor máis potente de todo o mundial naquela época, pero tamén era coñecida a dificultade que entrañaba pilotalas, por mor da fraxilidade do seu chasis. A gran capacidade de Hailwood para o pilotaxe superou as desvantaxes e permitiulle seguir coleccionando títulos mundiais ata 1967. Honda deixou de competir ao máximo nivel en 1968, pero mantiveron a Hailwood en nómina para estar seguros en caso de retornar. Hailwood nunca volveu áscarreiras nunha tempada completa no mundial de velocidade.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Honda_RC162.jpg/220px-Honda_RC162.jpg)
En 1978, tras unha paréntese de 11 anos, fixo unha reaparición lendaria nas carreiras de motos con 38 anos. Correu o TT da Illa de Man, non sendo só competitivo, senón que acabou gañando na categoría Fórmula 1 TT aos mandos dunha Ducati 900SS, unha carreira cuxa vitoria valeulle un título mundial TT derrotando ao favorito Phil Read que corría cunha Honda. O ano seguinte volveu ás carreiras na fórmula TT repetindo con Ducati, con menos fortuna que a anterior ao desprendérselle a batería, malia todo quedou quinto, con todo venceu outra carreira nesta ocasión aos mandos dunha Suzuki, e gañou na categoría 500cc sénior TT. Foi a súa décimo cuarta e última vitoria na Illa de Man
Gañou o Segrave Trophy en 1979.
Automobilismo
[editar | editar a fonte]Durante a súa andaina nas carreiras de automóbiles, Hailwood nunca alcanzou o mesmo nivel de éxito que atopou nas motocicletas, pero obtivo resultados respectables na Fórmula 1 e no World Sports Cars.
Hailwood participou en 50 Grandes Premios de Fórmula Un, comezando cunha primeira fase entre 1963-1965, debutando no Gran Premio do Reino Unido de 1963 o 20 de xullo de 1963, conseguindo dous podios en 1964 e logrando un total de 29 puntos de campionato.[5] Logrou entrar na disputa por unha vitoria na Fórmula Un logo de 6 anos, no Gran Premio de Italia de 1971. El e outros 3 pilotos remataron 1º-2º-3º-4º en menos de dúas décimas por segundo, Hailwood terminou cuarto.
Gañou o título europeo de Fórmula 2 en 1972 e obtivo un podio nas 24 Horas de Le Mans de 1969.[6][7] Hailwood disputou tres Tempadas completas na serie europea F5000 Shellsport 1969-71 e foi a segundo na serie Tasman F5000 de 1972 na que pilotou un chasis TS8 F1 de 5000.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2f/Yardley_McLaren_MH0067.jpg/220px-Yardley_McLaren_MH0067.jpg)
Hailwood foi recoñecido pola súa valentía cando no Gran Premio de Suráfrica de 1973 retirou a Clay Regazzoni do seu coche ardendo despois de que os dous chocaran na segunda volta da carreira. O mon de pilotaxe de Hailwood incendiouse, pero despois de ser extinguido por un comisario, volveu axudar a rescatar a Regazzoni, un acto polo cal foi galardoado coa Medalla George, o 2º galardón máis alto que se pode adxudicar un civil británico.[8]
En 1974 pilotou un McLaren M23 patrocinado por Yardley e impresionou, adiantando ás veces ao líder do equipo Emerson Fittipaldi. Saíu de Fórmula Un despois de resultar ferido grave no Gran Premio de Alemaña de 1974 en Nürburgring e retirouse a Nova Zelandia.[9]
Morte
[editar | editar a fonte]Tras a súa retirada do deporte automobilístico, a finais de 1979 Hailwood montou un concesionario de motos Honda en Birmingham chamado "Hailwood and Gould", en colaboración co expiloto de motos Rodney Gould.[10]
O sábado 21 de marzo de 1981, Hailwood partiu no seu Rover SD1 cos seus fillos Michelle e David para comprar Fish and chips (peixe con patacas fritas). Cando regresaban pola A435 Alcester Road a través de Portway, Warwickshire,[11] preto da súa casa en Tanworth-in-Arden, un camión fixo un xiro ilegal polas barreiras cara á mediana central, e chocou co seu coche. Michelle, de nove anos, morreu instantaneamente. Mike e David foron trasladados ao hospital, onde Mike morreu dous días despois por graves lesións internas.[12] Tiña 40 anos. David sobreviviu con lesións menores. O piloto do camión foi multado con 100 libras.
Hailwood afirmou que un adiviño en Suráfrica predixeralle que non viviría máis de 40 anos e que o mataría un camión. A historia foi repetida por Elizabeth McCarthy nun libro de memorias de 1981, mentres relataba a súa relación con Hailwood, a quen coñeceu no Gran Premio do Canadá de 1967. Cando lle propuxo matrimonio, ela respondeu que dubidaba casar con alguén que podía morrer en calquera carreira de fin de semana. Entón contoulle a súa historia e dixo: "... así que ves, iso non vai ocorrer nunha pista".[13]
Hailwood morreu con 76 vitorias en Grandes Premios, 112 podios de Gran Premio, 14 Illa de Man TT, e gañou 9 Campionatos Mundiais, incluíndo 37 Grandes Premios, 48 podios Grand Prix, 6 vitorias na Illa de Man TT e 4 Campionatos Mundiais en 500cc.[14]
Vida persoal
[editar | editar a fonte]Procedente dun contorno próspero, durante o inicio da súa carreira Hailwood gozou dun estilo de vida privilexiado e ata antes do seu traslado de MV a Honda en 1966 foi o piloto mellor pagado do mundo. Viviu como un playboy da Jet set percorrendo 48.300 km de estradas e 257.500 km aéreos nun ano, viaxando a circuítos de todo o mundo mentres residía na súa residencia de solteiro en Heston, onde gardaba os seus coches deportivos de gran potencia.[15][16]
En 1964, xunto ao comentarista e xornalista británico, Murray Walker publicou o libro "The Art of Motorcycle Racing". Logo de trasladarse a Suráfrica en 1967, confirmou a Motorcycle Mechanics en 1968 que só estaría alí o mesmo tempo que nos oito anos anteriores cando pasou dous meses de inverno na facenda do piloto Paddy Driver preto de Johannesburgo. Hailwood tamén afirmou: "E no que respecta ao matrimonio ¡iso é estritamente para os paxaros!".[15]
Casou cunha modelo chamada Pauline o 11 de xuño de 1975.[17] Tiveron dous fillos: unha filla, Michelle, en 1971,[18] e un fillo, David.
Rexistro de carreiras
[editar | editar a fonte]Resultados en grandes premios de motociclismo
[editar | editar a fonte]Posición | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
Puntos | 8 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |
(clave) (Carreiras en grosa indican pole position)
Ano | Clase | Equipo | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | Puntos | Ranq | Vitorias |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1958 | 125 cc | Paton | IOM 7 |
BEL - |
ALE - |
SWE - |
ULS - |
NAT - |
0 | - | 0 | |||||||
Ducati | NED 10 |
|||||||||||||||||
250 cc | NSU | IOM 3 |
NED 4 |
ALE Ret |
SWE 2 |
ULS Ret |
NAT - |
13 | 4º | 0 | ||||||||
350 cc | Norton | IOM 12 |
NED 5 |
BEL - |
ALE 4 |
SWE 3 |
ULS 8 |
NAT - |
9 | 6º | 0 | |||||||
500 cc | Norton | IOM 13 |
NED - |
BEL - |
GER - |
SWE - |
ULS - |
NAT - |
0 | - | 0 | |||||||
1959 | 125 cc | Ducati | IOM 3 |
GER 3 |
NED 3 |
BEL Ret |
SWE 4 |
ULS 1 |
NAT 8 |
20 | 3º | 1 | ||||||
250 cc | FB-Mondial | IOM Ret |
GER 5 |
NED 4 |
SWE 5 |
ULS 2 |
13 | 5º | 0 | |||||||||
MZ | NAT 9 |
|||||||||||||||||
350 cc | Norton | FRA - |
IOM Ret |
GER - |
2 | 13º | 0 | |||||||||||
AJS | SWE 5 |
ULS Ret |
NAT - |
|||||||||||||||
500 cc | Norton | FRA - |
IOM Ret |
GER - |
NED - |
BEL 13 |
ULS - |
NAT Ret |
0 | - | 0 | |||||||
1960 | 125 cc | Ducati | IOM Ret |
NED 8 |
BEL 6 |
ULS - |
NAT - |
1 | 10º | 0 | ||||||||
250 cc | Ducati | IOM Ret |
BEL 4 |
GER - |
ULS 4 |
NAT Ret |
8 | 5º | 0 | |||||||||
FB-Mondial | NED 5 |
|||||||||||||||||
350 cc | AJS | FRA - |
IOM Ret |
NED - |
ULS - |
0 | - | 0 | ||||||||||
Ducati | NAT Ret |
|||||||||||||||||
500 cc | Norton | FRA - |
IOM 3 |
NED 5 |
BEL 4 |
GER - |
ULS Ret |
NAT 3 |
13 | 6º | 0 | |||||||
1961 | 125 cc | EMC | ESP 4 |
ALE Ret |
FRA 4 |
16 | 6º | 1 | ||||||||||
Honda | IOM 1 |
NED Ret |
BEL Ret |
DDR Ret |
ULS 5 |
NAT - |
SWE - |
ARG - |
||||||||||
250 cc | FB-Mondial | ESP Ret |
44 | 1st | 4 | |||||||||||||
Honda | GER 8 |
FRA 2 |
IOM 1 |
NED 1 |
BEL 3 |
DDR 1 |
ULS 2 |
NAT 2 |
SWE 1 |
ARG - |
||||||||
350 cc | AJS | GER Ret |
IOM Ret |
NED - |
DDR - |
ULS - |
6 | 8º | 0 | |||||||||
MV Agusta | NAT 2 |
SWE 7 |
||||||||||||||||
500 cc | Norton | GER 4 |
FRA 2 |
IOM 1 |
NED 2 |
BEL 2 |
DDR 2 |
ULS 2 |
40 | 2º | 2 | |||||||
MV Agusta | NAT 1 |
SWE 2 |
ARX - |
|||||||||||||||
1962 | 125 cc | EMC | ESP 4 |
FRA Ret |
IOM Ret |
NED 5 |
BEL 4 |
GER 3 |
ULS - |
DDR - |
NAT Ret |
FIN - |
ARX - |
12 | 5º | 0 | ||
MZ | FIN Ret |
|||||||||||||||||
250 cc | Benelli | ESP - |
FRA - |
IOM Ret |
NED - |
BEL - |
GER - |
ULS - |
NAT Ret |
ARX - |
0 | - | 0 | |||||
MZ | DDR 2 |
|||||||||||||||||
350 cc | MV Agusta | IOM 1 |
NED 2 |
ULS Ret |
DDR 2 |
NAT - |
FIN - |
20 | 3º | 1 | ||||||||
500 cc | MV Agusta | IOM 12 |
NED 1 |
BEL 1 |
ULS 1 |
DDR 1 |
NAT 1 |
FIN - |
ARX - |
40 | 1º | 5 | ||||||
1963 | 250 cc | MZ | ESP - |
ALE - |
IOM - |
NED - |
BEL - |
ULS - |
DDR 1 |
NAT - |
ARX - |
XPN - |
8 | 8º | 1 | |||
350 cc | MV Agusta | ALE - |
IOM Ret |
NED 2 |
ULS 2 |
DDR 1 |
FIN 1 |
NAT Ret |
28 | 2º | 2 | |||||||
500 cc | MV Agusta | IOM 1 |
NED Ret |
BEL 1 |
ULS 1 |
DDR 1 |
FIN 1 |
NAT 1 |
ARX 1 |
56 | 1º | 7 | ||||||
1964 | 250 cc | MZ | USA - |
ESP - |
FRA - |
IOM - |
NED - |
BEL - |
ALE - |
DDR Ret |
ULS - |
NAT - |
XPN 5 |
2 | 20º | 0 | ||
350 cc | MV Agusta | IOM - |
NED 2 |
ALE - |
DDR - |
ULS - |
FIN - |
NAT - |
XPN 2 |
12 | 4º | 0 | ||||||
500 cc | MV Agusta | USA 1 |
IOM 1 |
NED 1 |
BEL 1 |
ALE 1 |
DDR 1 |
ULS - |
FIN - |
NAT 1 |
40 | 1º | 7 | |||||
1965 | 250 cc | Honda | USA - |
ALE - |
ESP - |
FRA - |
IOM - |
NED - |
DDR - |
CZE - |
ULS - |
FIN - |
NAT - |
XPN 1 |
8 | 10º | 1 | |
350 cc | MV Agusta | ALE 2 |
IOM Ret |
NED 2 |
DDR Ret |
CZE Ret |
ULS - |
FIN - |
NAT Ret |
XPN 1 |
20 | 3º | 1 | |||||
500 cc | MV Agusta | USA 1 |
ALE 1 |
IOM 1 |
NED 1 |
BEL 1 |
DDR 1 |
CZE 1 |
ULS - |
FIN - |
NAT 1 |
48 | 1º | 8 | ||||
1966 | 125 cc | Honda | ESP - |
ALE - |
NED - |
DDR - |
CZE - |
FIN - |
ULS - |
IOM 6 |
NAT - |
XPN - |
1 | 15º | 0 | |||
250 cc | Honda | ESP 1 |
ALE 1 |
FRA 1 |
NED 1 |
BEL 1 |
DDR 1 |
CZE 1 |
FIN 1 |
ULS - |
IOM 1 |
NAT 1 |
XPN - |
56 | 1º | 10 | ||
350 cc | Honda | GER 1 |
FRA 1 |
NED 1 |
DDR Ret |
CZE 1 |
FIN 1 |
ULS 1 |
IOM Ret |
NAT - |
XPN - |
48 | 1º | 6 | ||||
500 cc | Honda | GER - |
NED Ret |
BEL Ret |
DDR Ret |
CZE 1 |
FIN 2 |
ULS 1 |
IOM 1 |
NAT Ret |
30 | 2º | 3 | |||||
1967 | 250 cc | Honda | ESP Ret |
ALE - |
FRA 3 |
IOM 1 |
NED 1 |
BEL 2 |
DDR Ret |
CZE 3 |
FIN 1 |
ULS 1 |
NAT Ret |
CAN 1 |
XPN Ret |
50 | 1º | 5 |
350 cc | Honda | GER 1 |
IOM 1 |
NED 1 |
DDR 1 |
CZE 1 |
ULS - |
NAT - |
XPN 1 |
40 | 1º | 6 | ||||||
500 cc | Honda | ALE Ret |
IOM 1 |
NED 1 |
BEL 2 |
DDR Ret |
CZE 1 |
FIN Ret |
ULS 1 |
NAT 2 |
CAN 1 |
46 | 2º | 5 | ||||
Resultados completos na Fórmula Un
[editar | editar a fonte](Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | Pos. | Pts |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1963 | Reg Parnell Racing | Lotus 24 | Climax FWMV 1.5 V8 | MON | BEL | NED | FRA | GBR 8 |
ALE | NC | 0 | |||||||||
Lola Mk4 | ITA 10 |
USA | MEX | RSA | ||||||||||||||||
1964 | Reg Parnell Racing | Lotus 25 | BRM P56 1.5 V8 | MON 6 |
NED 12 |
BEL | FRA 8 |
GBR Ret |
ALE Ret |
AUT 8 |
ITA Ret |
USA 8 |
MEX 16 |
21º | 1 | |||||
1965 | Reg Parnell Racing | Lotus 25 | BRM P56 1.5 V8 | RSA | MON Ret |
BEL | FRA | GBR | NED | ALE | ITA | USA | MEX | NC | 0 | |||||
1971 | Team Surtees | Surtees TS9 | Ford Cosworth DFV 3.0 V8 | RSA | ESP | MON | NED | FRA | GBR | ALE | AUT | ITA 4 |
CAN | USA 15 |
18º | 3 | ||||
1972 | Brooke Bond Oxo Team Surtees | Surtees TS9B | Ford Cosworth DFV 3.0 V8 | ARX | RSA Ret |
ESP Ret |
MON Ret |
BEL 4 |
FRA 6 |
GBR Ret |
ALE Ret |
AUT 4 |
ITA 2 |
CAN | USA 17 |
8º | 13 | |||
1973 | Brooke Bond Oxo Team Surtees | Surtees TS14A | Ford Cosworth DFV 3.0 V8 | ARX Ret |
BRA Ret |
RSA Ret |
ESP Ret |
BEL Ret |
MON 8 |
SWE Ret |
FRA Ret |
GBR Ret |
NED Ret |
ALE 14 |
AUT 10 |
ITA 7 |
CAN 9 |
USA Ret |
NC | 0 |
1974 | Yardley Team McLaren | McLaren M23 | Ford Cosworth DFV 3.0 V8 | ARX 4 |
BRA 5 |
RSA 3 |
ESP 9 |
BEL 7 |
MON Ret |
SWE Ret |
NED 4 |
FRA 7 |
GBR Ret |
ALE 15 |
AUT | ITA | CAN | USA | 11º | 12 |
Source:[5]
|
Resultados completos no campionato de Europa F5000
[editar | editar a fonte](clave) (Carreiras en grosa indican pole position; carreiras en italica indican volta rápida.)
Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | Pos. | Pts |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1969 | Paul Hawkins | Lola T142 | Chevrolet 5.0 V8 | OUL 8 |
BRH 10 |
BRH | MAL NTS |
SIL | 3º | 2040 | |||||||||||||||
Epstein-Cuthbert Racing | MON 2 |
KOK 10 |
ZAN 3 |
SNE 2 |
HOC 2 |
OUL 16 |
BRH 1 |
||||||||||||||||||
1970 | Epstein-Cuthbert Racing | Lola T190 | Chevrolet 5.0 V8 | OUL Ret |
BRH 2 |
ZOL 3 |
ZAN Ret |
SIL 1 |
BRH Ret |
CAS | MAL 2 |
MON DNS |
SIL | MNZ | AND 4 |
SAL 1 |
THR 4 |
SIL | OUL Ret |
SNE 2 |
HOC | 4º | 50 | ||
Lola T192 | OUL 5 |
BRH 3 | |||||||||||||||||||||||
1971 | Team Surtees | Surtees TS8 | Chevrolet 5.0 V8 | MAL 1 |
SNE | BRH 8 |
MON 3 |
SIL 1 |
CAS | MAL 2 |
MNZ Ret |
MAL 1 |
THR 2 |
SIL 1 |
OUL Ret |
SNE Ret |
HOC | OUL 2 |
BRH | BRH | 2º | 58 |
Resultados completos no Campionato de Europa de Fórmula 2
[editar | editar a fonte](clave) (Carreiras en grosa indican pole position; carreiras en italica indican volta rápida)
Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | Pos. | Pts |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1972 | Team Surtees | Surtees TS10 | Ford | MAL 5 |
THR NTS |
HOC Ret |
PAU 5 |
PAL 2 |
HOC Ret |
ROU 2[20] |
ÖST 2[20] |
IMO Ret |
MAN 1 |
PER Ret |
SAL 1 |
ALB 14 |
HOC 2[21] |
1º | 55 | |||
1973 | Team Surtees | Surtees TS15 | Ford | MAL 2 |
HOC | THR NSC |
NÜR | PAU | KIN | NIV | HOC | ROU | MNZ | MAN | KAR Ret |
PER Ret |
SAL | NOR | ALB | VAL | NC | 0‡ |
‡ Os pilotos clasificados non poden optar aos puntos do Campionato Europeo de Fórmula 2
Resultados nas 24 Horas de Le Mans
[editar | editar a fonte]Ano | Equipo | Co-Piloto | Coche | Clase | Voltas | Pos. | Clase Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1969 | ![]() |
![]() |
Ford GT40 Mk.I | S 5.0 |
368 | 3º | 2º |
1970 | ![]() |
![]() |
Porsche 917K | S 5.0 |
49 | Ret | Ret |
1973 | ![]() |
![]() ![]() |
Mirage M6-Ford Cosworth | S 3.0 |
112 | Ret | Ret |
1974 | ![]() |
![]() |
Gulf GR7-Ford Cosworth | S 3.0 |
317 | 4º | 4º |
Fonte:[22]
|
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ 1,0 1,1 1,2 Mike Hailwood at the Motorcycle Hall of Fame
- ↑ 2,0 2,1 "Who Was The Man Many Call The Greatest Roadracer Ever?, by Dean Adams, Superbike Planet, 1998". Arquivado dende o orixinal o 13 de novembro de 2006. Consultado o 24 de febreiro de 2018.
- ↑ Motor Cycle, 19 de agosto de 1965. p. 242/244. Hutchinson 100. Hailwood assortment. "Doesn't make much odds what model Mike the Bike wheels out; he's likely to win on it. As at Silverstone last Saturday at BMCRC Hutchinson 100 meeting where, on such a variety of machinery as an AJS three-fifty, a BSA LIghtning, and (well, of course) the MV Agusta four, he collected a trio of laurel wreaths." Accessed 2014-03-30
- ↑ Carrick, Peter Motor Cycle Racing Hamlyn Publishing, 1969, p. 68 ISBN 0 600 02506 3 "Between 1962 and 1965 Hailwood was supreme in the 500 cc class, winning race after race...He also rode frequently and with success in other classes." Accessed 2014-03-22
- ↑ 5,0 5,1 Mike Hailwood Formula 1 results at www.4mula1.ro
- ↑ "1972 Formula 2 season results at www.formula2.net". Arquivado dende o orixinal o 02 de febreiro de 2017. Consultado o 24 de febreiro de 2018.
- ↑ "1969 Le Mans 24 Hours Competitors & Results at www.experiencelemans.com". Arquivado dende o orixinal o 12 de febreiro de 2010. Consultado o 24 de febreiro de 2018.
- ↑ www.grandprix.com
- ↑ Motorcycle Classics Mike Hailwood's TT-winning Ducati Arquivado 30 de outubro de 2014 en Wayback Machine. Retrieved 2014-03-23
- ↑ Motor Cycle News 4 de febreiro de 1981 p. 62 Advert "Hailwood & Gould 60-98 Tyburn Road, Erdington, Birmingham, B24 8LA." "Previously owned superbikes now in stock". Accessed and added 2014-10-03
- ↑ Warwickshire Police Arquivado 26/04/2014, en Wayback Machine. Retrieved 2014-04-25
- ↑ England and Wales death records. Retrieved 2014-03-22
- ↑ My Memories of Mike Hailwood, by Elizabeth McCarthy
- ↑ 14,0 14,1 "Mike Hailwood career statistics at MotoGP.com". Arquivado dende o orixinal o 17 de maio de 2020. Consultado o 25 de febreiro de 2018.
- ↑ 15,0 15,1 Motorcycle Mechanics, febreiro de 1968, p. 23/25. Mike Hailwood Talks! 20 Questions: Interview with Mike Hailwood by Brian Smith. Accessed 2014-03-15
- ↑ Carrick, Peter Motor Cycle Racing Hamlyn Publishing, 1969, p. 68 ISBN 0 600 02506 3 Accessed 2014-03-22
- ↑ England and Wales Marriage records. Retrieved 2014-03-22
- ↑ England and Wales birth records. Retrieved 2014-03-22
- ↑ Mike Hailwood Isle of Man TT results at iomtt.com
- ↑ 20,0 20,1 Recibiu 9 puntos de campionato xa que Emerson Fittipaldi que terminou por diante non era elixible para puntuar
- ↑ Recibiu 9 puntos de campionato xa que Tim Schenken que terminou por diante non era elixible para puntuar
- ↑ "Mike Hailwood, United Kingdom". racingsportscars.com. Consultado o 20 de setembro de 2017.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Mike Hailwood ![]() |
![]() |
A Galipedia ten un portal sobre: Fórmula 1 |
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- The Official Mike Hailwood website
- Mike Hailwood at the Isle of Man TT.com
- Mike Hailwood at TT supporters' websitearquivado dende o orixinalArquivado 23 de marzo de 2014 en Archive.is o 23 de marzo de 2014.
- Motorcycle Hall of Fame
- Mike Hailwood's TT-winning DucatiArquivado 30 de outubro de 2014 en Wayback Machine.
- Heroes' Heroes: Murray Walker, former motor racing commentator, on Mike Hailwood Arquivado 16 de marzo de 2014 en Wayback Machine. preview only available, paywalled (non-free) content
- Memories of Mike Hailwood
- The Mike Hailwood Memorial Run website
- Nados en 1940
- Nados en Oxfordshire
- Finados en 1981
- Pilotos de Fórmula 1 de Inglaterra
- Pilotos de Fórmula 1 de Reg Parnell Racing
- Pilotos de Fórmula 1 de Surtees
- Pilotos de Fórmula 1 de McLaren
- Pilotos das 24 Horas de Le Mans
- Pilotos de motociclismo de Inglaterra
- Campións do mundo de 500 cc
- Campións do mundo de 250 cc
- Campións do mundo de 125 cc
- Pilotos de motociclismo do Reino Unido